Τρίτη 19 Οκτωβρίου 2010

Το ΜΑΒΗ αναστήθηκε (;!) και επιτέθηκε στα γραφεία της "Προοδευτικής"!


Όπως ενημερώνει με ανακοίνωση της η Προοδευτική Κίνηση Κυπρίων Φοιτητών, κατά τις πρώτες πρωινές ώρες της Κυριακής 17 Οκτωβρίου 2010, τα γραφεία της παράταξης στην Αθήνα δέχθηκαν επίθεση από μέλη του Μετώπου Απελευθέρωσης Βορείου Ηπείρου!

Συγκεκριμένα, όπως γράφεται στην ανακοίνωση, μέλη του Μ.Α.Β.Η επιτέθηκαν μέσα στο οίκημα της "Προοδευτικής" στην Αθήνα βάφοντας με σπρέι στους τοίχους συνθήματα που είναι διπλά γραμμένα στα πιο μαύρα κατάστιχα της ιστορίας του τόπου μας: «ΈΝΩΣΙΣ ή ΘΑΝΑΤΟΣ» καθώς και το όνομα της οργάνωσης που ανήκει ο δράστης.  

 «Με τον πλέον θρασύδειλο τρόπο, κατέβηκαν τα σκαλιά του οικήματος, κάνοντας ζημιά στην περιουσία της Προοδευτικής βεβηλώνοντας φωτογραφίες και αφίσες από τους αγώνες του φοιτητικού και του Λαϊκού κινήματος καθώς και το σύμβολο της επαναπροσέγγισης "Μισιαούλη και Καβάζογλου". 
Καλούμε κάθε προοδευτικό και δημοκρατικό φοιτητή να τους καταδικάσει. Ο φασισμός δεν έχει θέση σε τούτο τον τόπο. Δεν έχει θέση στη νεολαία, ούτε σε ολόκληρο τον Κυπριακό Λαό!
Ο Λαός μας έχει ήδη υποφέρει αρκετά από τις πράξεις των πολιτικών τους πατεράδων... η ιστορία μας έχει βαφτεί με το αίμα των ανθρώπων που αντιστάθηκαν σε κάθε τι εθνικιστικό και σοβινιστικό για να πάψουν να δρουν ανενόχλητοι σε τούτο τον τόπο», 
έγραφε στη συνέχεια, μεταξύ άλλων, η ανακοίνωση της κυπριακής φοιτητικής οργάνωσης.

Δεν έχουμε καμμία πρόθεση να εκθιάσουμε ή να δικαιολογήσουμε την πράξη αυτή, με όποιο χαρακτηρισμό και να θέλει να της δώσει κανείς.

Όμως δεν γίνεται να μην μας δημιουργηθεί η απορία:
Τι εννοούν οι αριστερών πολιτικών φρονημάτων Κύπριοι φοιτητές όταν χαρακτηρίζουν συνθήματα όπως το «ΈΝΩΣΙΣ ή ΘΑΝΑΤΟΣ» και «ΜΑΒΗ» ως διπλά γραμμένα στα πιο μαύρα κατάστιχα της ιστορίας του τόπου μας;

Ο αιώνιος πόθος του Ελληνικού Κυπριακού λαού, όπως ξέρουμε από την Ιστορία, δεν ήταν άλλος από την Ένωση με τη Μητέρα Ελλάδα, κάτι που αποδείχθηκε περίτρανα από τους επαναστατικούς αγώνες κατά της αγγλικής αποικιοκρατίας το 1931 και το 1955 – 1959. Για να μην ανατρέξουμε πιο πίσω στην Επανάσταση του 1821.

Φαίνεται όμως πως οι συγκεκριμένοι νεαροί Κύπριοι φοιτητές ξεχνούν το δημοψήφισμα του 1950, στο οποίο το 97% των Ελλήνων Κυπρίων, που αποτελούσαν πάνω από το 80% του πληθυσμού της μεγαλονήσσου, ψήφισε την Ένωση με την Ελλάδα.
Και ακόμα περισσότερο ξεχνούν ότι η ιστορία της Κύπρου είναι γραμμένη με το αίμα Ηρώων όπως του Ευαγόρα Παλληκαρίδη, του Γρηγόρη Αυξεντίου και εκατοντάδων παλικαριών της ΕΟΚΑ που άφησαν την τελευταία τους πνοή στον Αγώνα για την Ελευθερία της ιδιαίτερης τους πατρίδας  βροντοφωνάζοντας το σύνθημα «ΈΝΩΣΙΣ ή ΘΑΝΑΤΟΣ».

Όσον αφορά τώρα την αναγραφή του αρκτικόλεξου «ΜΑΒΗ» στους τοίχους των γραφείων της «Προοδευτικής» αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι επανασυστήθηκε η παλαιά αντικατοχική  απελευθερωτική οργάνωση, αλλά και μόνο που έμαθαν γι’ αυτήν, έστω και με αυτό τον τρόπο, πολύ ήταν για τους φοιτητές της αριστερίστικης παράταξης. 

Εξάλλου κατά καιρούς το όνομα «ΜΑΒΗ» χρησιμοποιήθηκε από διάφορες «παρέες» για διάφορους σκοπούς...

Θερμή υποδοχή του MEGA στο Βρυώνι


Την Κυριακή 17 Οκτωβρίου 2010 το απόγευμα, οι κάτοικοι του Βρυωνιού της επαρχίας Φοινίκης υποδέχτηκαν θερμά τον πρόεδρο του κόμματος «Εθνική Ελληνική Μειονότητα για το Μέλλον» ΕΕΜΜ-MEGA, κύριο Χρήστο Κίτσιο, ο οποίος, συνοδευόμενος από τον έπαρχο Φοινίκης κύριο Ζήσο Λούτση, επισκέφθηκε το χωριό αυτό για να παρουσιάσει το πρόγραμμα, το καταστατικό και να δώσει εξηγήσεις σε αρκετά καυτά προβλήματα που απασχολούν τους ΄Ελληνες Βορειοηπειρώτες καθώς και τη νέα στρατηγική επίλυσής τους από το νέο κόμμα.


Όπως πάντα, οι Ελληνόψυχοι Βρυωνίτες εξέφρασαν την απόλυτη υποστήριξη τους στο νέο κόμμα και στη συνέχεια προέβησαν στη συγκρότηση της οργάνωσης και την εκλογή του προσωρινού συμβουλίου. 


Με πλήρη συναίνεση εκλέχτηκε πρόεδρος της οργάνωσης ο αξιόλογος συνταξιούχος εκπαιδευτικός κύριος Χρήστος Γκούντης, αντιπρόεδρος ο κύριος Θανάσης Μητσιάκης και γραμματέας ο κύριος Κυριάκος Λούτσης. 
Μέλη του συμβουλίου εκλέχτηκαν και οι κύριοι Γιάννης Γιάννης, Θωμάς Γκιώνης, Λεωνίδας Χαρίτος, Βασίλης Κωτσίνης, Θωμάς Γκιώνης, Οδυσσέας Τότος και Μιχάλης Τότος.


Ο πρόεδρος του MEGA κύριος Κίτσιος στην ομιλία του τόνισε ότι οι ομάδες αυτές που εκλέγονται αναλαμβάνουν σοβαρό ρόλο στην αναδιοργάνωση της βάσης και την καταγραφή των μελών του κόμματος των Ελλήνων για τους ΄Ελληνες, προεργασία που θα μας οδηγήσει μετά από το οργανωτικό συνέδριο του κόμματος σε γενικές δημοκρατικές εκλογές σε όλη την Εθνική Ελληνική Μειονότητα και σε σίγουρη επιτυχία του κόμματος στις δημοτικές εκλογές του 2011.

Δευτέρα 18 Οκτωβρίου 2010

Συγκροτήθηκε το ΜΕGΑ και στο Αλίκο


Στις 14 Οκτωβρίου 2010, ημέρα Πέμπτη, ιδρύθηκε στο χωριό Αλίκο η Τοπική Οργάνωση του κόμματος Ε.Ε.Μ.Μ. – ΜΕGΑ. 

Με την παρουσία των 32 μελών της οργάνωσης η σύσκεψη διάρκεσε περίπου τρεις ώρες, με έντονο διάλογο και πολλές ερωτήσεις. 
Οι απεσταλμένοι της επιτροπής για την οργάνωση του κόμματος, κύριοι Χρίστος Τσιάβος και Λεωνίδας Χρήστος ενημέρωσαν τους παρεβρισκόμενους τι σημαίνει το ελληνικό Κόμμα ΜΕGΑ, και ποια είναι η μαύρη προπαγάνδα που έχει ξεσπάσει εναντίον του από συγκεκριμένα κέντρα.

Εκτενή ενημέρωση για το καταστατικό, το πρόγραμμα και την λειτουργία του Κόμματος έκανε στους Αλικιώτες ο Πρόεδρος του κ. Χριστάκης Κίτσιος. 

«Το Αλίκο - τόνισε ο κύριος Κίτσιος - έχει μια ιστορία λαμπρή στον αγώνα κατά της δικτατορίας και υπέρ του Ελληνισμού. Υποκλινόμαστε με σεβασμό μπροστά σας. Πρέπει να γνωρίζετε όμως ότι εμείς που ιδρύσαμε το Ελληνικό Κόμμα "Εθνική Ελληνική Μειονότητα για το Μέλλον" είμαστε νέοι άνθρωποι που αγωνιούμε για το παρόν και το μέλλον του τόπου μας. Θέλουμε να εδραιώσουμε την δημοκρατία στον τόπο μας, να σταματήσει η φυγή. Να αποχτήσουμε τα δικαιώματα ως εθνική μειονότητα έτσι όπως είναι καθιερωμένα στο διεθνές δίκαιο. 
Το κόμμα ΜΕGΑ είναι το κόμμα τον Ελλήνων Βορειοηπειρωτών, που στοχεύει την ενότητα, την ανάπτυξη, την ασφάλεια στον τόπο μας. Εκείνοι που κατηγορούν ότι είμαστε κόμμα του Μπερίσια, οι ίδιοι έχουν μάθει να ανήκουν και να εξυπηρετούν τους  άλλους. Εμείς είμαστε η ανησυχία σας, και θέλουμε όλοι μαζί, ενωμένοι, να αγωνιστούμε για ένα καλύτερο αύριο στον τόπο μας. 
Σας κάνω έκκληση, να στηρίξετε το ΜΕGΑ, γιατί είναι το Ελληνικό Κόμμα, γιατί είναι το κόμμα σας, το κόμμα όλων μας που όλα τα χρόνια το χρειαζόμασταν».

Όλοι όσοι βρισκόταν στην αίθουσα εκφράστηκαν με αποφασιστικότητα ότι θα στηρίξουν το ΜΕGΑ και θα αγωνιστούν για την πραγματοποίηση των στόχων του.

Πρόεδρος της Τοπικής Οργάνωσης εκλέχτηκε  ο Λευτέρης Παπάς.
Μέλη του προεδρείου εκλέχτηκαν οι κύριοι: Βασίλης Τσιάβος, Αχιλλέας  Παπάς, Γιώργος Ιωαννίδης, και Ηλίας Κόκαλης. 

Αλέκος Ντάλτας: Υποψήφιος Δημοτικός Σύμβουλος Νέας Ιωνίας


Υποψήφιος Δημοτικός Σύμβουλος στη Νέα Ιωνία, με τον συνδυασμό του Δημήτρη Σακαλόγλου «Νέα Ιωνία – Νέα Πνοή» κατεβαίνει ο συντοπίτης μας και συναγωνιστής, Αλέκος Ντάλτας.

Ο κύριος Ντάλτας, μαιευτήρας - γυναικολόγος στο επάγγελμα, κατάγεται από το χωριό Μαραφέντη του νομού Δελβίνου και επί σειρά ετών είναι παρών στα κοινά για τη διεκδίκηση των δικαίων του Βορειοηπειρωτικού Ελληνισμού.


ΤΟ ΟΡΑΜΑ εύχεται καλή επιτυχία σε όλους τους Βορειοηπειρώτες που είναι υποψήφιοι στις Δημοτικές και Περιφερειακές Εκλογές της 7ης Νοεμβρίου 2010.

Διπλό μήνυμα του Μητροπολίτη Κονίτσης στο ασφυκτικά γεμάτο Δημ. Θέατρο Πολίχνης

Μεγάλη ήταν η επιτυχία της εκδήλωσης που διοργάνωσε η Ενοριακή Νεανική Εστία του Ι.Ν. Αγίου Παντελεήμονος Πολίχνης στο Δημοτικό Θέατρο Πολίχνης, το οποίο γέμισε ασφυκτικά. Κεντρικός ομιλητής της εκδήλωσης ήταν ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανής και Κονίτσης και πρόεδρος του ΠΑΣΥΒΑ  κ.κ. Ανδρέας.

Ο αγωνιστής ιεράρχης εν συντομία ανέλυσε το βορειοηπειρωτικό από την αρχή του (δηλ. από το 1913 οπότε και για πρώτη φορά στην ιστορία η ενιαίος ήπειρος διαιρέθηκε βιαίως) μέχρι σήμερα, κάνοντας ιδιαίτερη αναφορά στον πρωτεργάτη του σύγχρονου βορειοηπειρωτικού αγώνα, αείμνηστο Μητροπολίτη κυρό Σεβαστιανό.

Το κλείσιμο της ομιλίας περιείχε ένα διπλό μήνυμα. Πρώτον, ότι η λύση του αδικημένου εθνικού αυτού θέματος θα δοθεί μόνο μέσω της Αυτονομίας, δηλαδή του δικαιώματος των Βορειοηπειρωτών να ρυθμίζουν οι ίδιοι τα της εκπαίδευσής και διοίκησής τους. Δεύτερον, έστειλε προς τους Βορειοηπειρώτες, που φυλάττοντας Θερμοπύλες παραμένουν στις πατρογονικές τους εστίες, το μήνυμα: «Κουράγιο αδέρφια!».
Στην εκδήλωση παρευρέθηκαν ο Σεβ. Μητροπολίτης Νεαπόλεως κ.κ. Βαρνάβας, ο δήμαρχος Πολίχνης και οι υποψήφιοι δήμαρχοι Θεσσαλονίκης κ. Γκιουλέκας  και Παπαθεμελής.
Θα ακολουθήσει σύντομα εκτενέστερο ρεπορτάζ.

ΣΦΕΒΑ 17.10.2010

Κυριακή 17 Οκτωβρίου 2010

Το Κόμμα των Ελλήνων είναι απλώς η αναβαθμισμένη Ομόνοια

του εκδότη Θόδωρου Βεζιάνη




Το MEGA και η Ομόνοια, το ένα Κόμμα και το άλλο οργάνωση, είναι παιδιά της ίδιας μάνας, του Ελληνισμού μας.


Αλήθεια, για μια περίοδο δημιουργήθηκε φασαρία και διάσπαση. Η κύρια αιτία ήταν που οι ηγέτες μας, άλλοι πήγαν με το ένα αλβανικό κόμμα και άλλοι με το άλλο παρασύροντας και τον Πρόεδρο της Ομόνοιας και άφησαν έτσι ακέφαλο τον Ελληνισμό μας.


  Τότε ο Ζήσος και πολλοί άλλοι είπαν όχι, εμείς δεν έχομε δουλειά με τ’ αλβανικά κόμματα και ακολούθησαν τον δρόμο της Ομόνοιας που είχε χαράξει από την αρχή της ίδρυσής της. Αυτοί οι αγωνιστές για την πραγματική Ομόνοια προβληματίστηκαν. Έπρεπε κάτι άλλο, μόνον των Ελλήνων, να γίνει. Και ήταν πια ιστορική αναγκαιότητα η ίδρυση του Κόμματος των Ελλήνων για δύο λόγους, ο ένας γιατί έπρεπε να καλυφτεί το κενό και ο άλλος ο κυριότερος, ν’ αποχτήσομε κι εμείς κόμμα δικό μας, γιατί δεν είχαμε.


  Επενδύσαμε  έτσι και σ’ ένα άλλο επίπεδο,  να μάθομε να προχωρούμε δημοκρατικά με πολλούς φορείς και απόψεις.  Οι Μειονότητες στον κόσμο έχουν πολλούς δικούς τους φορείς και ο καθένας δίνει τη δική του προσφορά και ειδικά στα εθνικά θέματα, βεβαίως αφού, σ’ αυτές τις στιγμές ενώνονται. Να λήψει η νοοτροπία που νομίζαμε πως όταν υπάρχει ένα είμαστε ενωμένοι.  


Το ένα θα πει μονοκρατορία, δικτατορία, αποτέλεσμα του καταραμένου κομμουνισμού. Η πραγματική ενότητα υπάρχει μόνο σαν αποτέλεσμα της διαφορετικότητας, είναι η συνιστούσα όλων των απόψεων. 


Ο Βάσο Πόλιος, σε άρθρο του στην εφημερίδα μας, εξέφρασε την ανάγκη πολλών ελληνικών φορέων και μάλιστα, όπως λέει, έπρεπε από την αρχή να τους είχαμε προωθήσει.
  Και οι  ελληνικοί δικοί μας φορείς  είναι πολλοί. 
Εκτός από το Κόμμα των Ελλήνων και την Ομόνοια, είναι οι Ομοσπονδίες, οι Αδελφότητες, οι Σύλλογοι των Βορειοηπειρωτών κλπ. 
Εδώ θα πρέπει να προσθέσομε την Πανηπειρωτική Ομοσπονδία Αμερικής και το Παγκόσμιο Συμβούλιο Ηπειρωτών, γιατί και εμείς πρώτα είμαστε Ηπειρώτες. 
Τελευταία ο Σέρβος έκανε μια κίνηση για Πανβορειοηπειρωτικό Συμβούλιο, το οποίο ακόμη δεν έχει ολοκληρωθεί.


  Όλοι αυτοί οι φορείς έχουν άποψη, λόγο και δύναμη και μπορούν να προσφέρουν στον κοινό αγώνα μας, αρκεί να υπάρχει η απαιτούμενη κατανόηση και συντονισμός. 
Η παγκόσμια πραχτική και ειδικά της Ελλάδος, μας μαθαίνει πως στα εθνικά θέματα παραμερούνται όλες οι διαφορές και όλοι γίνονται μια γροθιά.


  Και ο  κοινός αγώνας για δικαίωση  του Βορειοηπειρωτικού δεν αρχίζει  τώρα. Αυτός έχει αρχίσει αφότου  γίναμε Μειονότητα στο χώρο  αυτό. Και όλοι οι αγωνιστές στο πέρασμά τους έχουν το μερίδιο της προσφοράς τους, όπως και τα λάθη τους. Να αναγνωρίσουμε τις αξίες και την προσφορά του καθενός και των αντιπάλων μας ακόμη και αντί να βγάλομε τα σκουριασμένα σπαθιά για μονομαχία, ας βγάλομε μπροστά το όραμά μας, το πρόγραμμά μας και ο κόσμος μας ξέρει πια να μας κρίνει.


  Αλήθεια, ο κόσμος τώρα έχει ανέβει μορφωτικά και πολιτικά, αλλά μολαταύτα χρειάζεται ενημέρωση. Είπε ο Ηλίας: «Εγώ μόνο την Ομόνοια θέλω και τίποτε άλλο..». Πολύ καλά και ποιος δεν τη θέλει την Ομόνοια; Ποιος όμως τη θέλει περισσότερο ο Ηλίας ή ο Ζήσος, που στον καιρό που οι ηγέτες της πήγαν με τ’ αλβανικά κόμματα είπε ΟΧΙ και παρέμεινε με την πραγματική ανεξάρτητη Ομόνοια; 


  Αυτή η πραγματική και ανεξάρτητη έκανε το Κόμμα των Ελλήνων. 
Λοιπόν όλοι είμαστε με την πραγματική , ανεξάρτητη ΟΜΟΝΟΙΑ
και το ΚΟΜΜΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ.
                                                            

Σάββατο 16 Οκτωβρίου 2010

1987: Ο Α.Ο. Παρακαλάμου στους Άγιους Σαράντα

Στις 8 Φεβρουαρίου 1987 δόθηκε στο γήπεδο των Αγίων Σαράντα φιλικός ποδοσφαιρικός αγώνας ανάμεσα στη Φλαμουρτάρι και τον Α.Ο. Παρακάλαμου.

Ο τότε κοινοτάρχης του χωριού των Ιωαννίνων ήταν φιλικά και ιδεολογικά προσκείμενος, όπως και σε πολλά χωριά του ελεύθερου Πωγωνίου εκείνη την εποχή, με το καθεστώς Χότζα - Αλία, βρίσκοντας την ευκαιρία να συμβάλει στην "ελληνοαλβανική φιλία" μέσω του αθλητισμού.
Οι Παρακαλαμιώτες (με τα αρχικά ΑΟΠ στις φανέλες τους) πήραν μια ισχυρή δόση "σοσιαλισμού" χάρη και στα πορτρέτα και τα συνθήματα που διακρίνονται στο βάθος...

φωτογραφία από:
http://parakalamoscity.blogspot.com/2010/09/80.html

Παρασκευή 15 Οκτωβρίου 2010

Ο (προσωρινός) επίλογος του Βορειοηπειρωτικού Αυτονομιακού Αγώνα


Το θέμα της Αυτονομίας που για καιρό προκάλεσε τόσους «πονοκεφάλους» στην Ελληνική Κυβέρνηση και στον Πρωθυπουργό Ελευθέριο Βενιζέλο, τελικά εξυπηρέτησε τους στόχους που επιδίωκε.
Οι ελληνικοί πληθυσμοί των βόρειων επαρχιών της Ηπείρου παρέμειναν στις πατρογονικές εστίες τους.

Έτσι ο Ελληνικός Στρατός κατείχε και πάλι τη γραμμή του 1912-1913 και η Σημαία της Αυτονόμου Πολιτείας κυμάτιζε στις πόλεις της Βορείου Ηπείρου μαζί με την Ελληνική Σημαία. Αργότερα θα δινόταν η διαταγή να αποσυρθεί το τιμημένο λάβαρο των Αυτόνομων Ηπειρωτών στο Εθνικό Μουσείο και η Ιδέα της Αυτονομίας να πάρει τη θέση της στη διπλωματική ιστορία της χώρας, ως χρήσιμη λύση σε δύσκολες καταστάσεις για τα εθνικά μας θέματα. 
Οπωσδήποτε η Προσωρινή Κυβέρνηση της Αυτόνομης Β. Ηπείρου είχε κάνει το καθήκον της, όπως το επέβαλλαν οι παραδόσεις και η Ιστορία του Έθνους.

Από τους νεκρούς που έπεσαν για τη σωτηρία της Β. Ηπείρου οι περισσότεροι ήταν Βορειοηπειρώτες. Πολλοί επίσης κατάγονταν από τη νότια Ήπειρο και από διάφορα μέρη της Ελλάδας και ορισμένοι είχαν έλθει από τις ελληνικές παροικίες του εξωτερικού.
Όλοι τους αγωνίστηκαν για τον ίδιο σκοπό και όλους τους δέχθηκε η φιλόξενη γη της Βορείου Ηπείρου, για την ελευθερία της οποίας με τόσο ενθουσιασμό ήρθαν εθελοντικά να αγωνισθούν και έπεσαν.
Στάθηκαν πιστοί στον προγονικό τους όρκο και αγωνίσθηκαν «υπέρ ιερών και υπέρ οσίων» τιμώντας τα ελληνικά όπλα.

Όσοι από αυτούς ήταν Ηπειρώτες τους αξίζει κάθε έπαινος γιατί αγωνίσθηκαν «και μόνοι και μετά πολλών» και παρέδωσαν την ιδιαίτερη πατρίδα τους την Ήπειρο πιο μεγάλη και ελεύθερη.
Για τους άλλους πάλι Έλληνες που έσπευσαν από κάθε γωνιά της γης για να αγωνισθούν, να πέσουν και να ταφούν μακρυά από τον τόπο τους για την ελευθερία των σκλαβωμένων αδερφών τους, αξίζει ο έπαινος «Ανδρών επιφανών πάσα γη τάφος».

Το σπουδαιότερο όμως όλων είναι ότι όλοι αυτοί οι νεκροί άφησαν το εργο τους παρακαταθήκη για τις επερχόμενες γενεές των Ελλήνων:
Να μην ξεχνούν ποτέ τη Βόρειο Ήπειρο. 


(από το βιβλίο της Διεύθυνσης Ιστορίας Στρατού: Ο Βορειοηπειρωτικός Αγώνας)

Πέμπτη 14 Οκτωβρίου 2010

14 Οκτωβρίου 1914: Ο Γεώργιος Χρηστάκη Ζωγράφος στη Βουλή των Ελλήνων

Στις 14 Οκτωβρίου 1914 ο Πρόεδρος της Αυτονόμου Ηπείρου Γεώργιος Χρηστάκη Ζωγράφος επέστρεψε στη Βουλή των Ελλήνων όπου και ορκίστηκε Βουλευτής Αττικής και Βοιωτίας.

Την ίδια μέρα ο Πρωθυπουργός Ελευθέριος Βενιζέλος δήλωνε στην αγόρευση του ότι η Ελλάδα εξακολουθούσε να αναγνωρίζει την απόφαση της Πρεσβευτικής Συνδιασκέψεως του Λονδίνου για την Αλβανία, αλλά παράλληλα αναγνώριζε και το Πρωτόκολλο της Κέρκυρας, τονίζοντας ότι εξαιτίας της ανώμαλης πολιτικής κατάστασης στην Αλβανία δεν ήταν δυνατόν εφαρμοστεί.
Επεσήμανε επίσης πως η παρουσία του Ελληνικού Στρατού στη Βόρειο Ήπειρο αποτελούσε εγγύηση για την αποκατάσταση της τάξης και της ασφάλειας και την ομαλή εφαρμογή του Πρωτοκόλλου της Κέρκυρας, όποτε οι Μεγάλες Δυνάμεις δημιουργούσαν τους αναγκαίους όρους.

Τον Βενιζέλο διαδέχθηκε στο βήμα ο Γεώργιος Χρ. Ζωγράφος κάτω από τα θερμά χειροκροτήματα των Ελλήνων Βουλευτών.
Στον απαντητικό λόγο του προς τον Πρωθυπουργό, δήλωνε ότι η ανακατάληψη μόνο προσωρινά ικανοποιούσε τις ανάγκες των Ηπειρωτών που αγωνίσθηκαν. Επίσης υπογράμμισε ότι δεν ήταν δυνατόν να αποδεχθούν οι Ηπειρώτες να τους αφαιρεθεί το δικαίωμα να είναι Έλληνες, αφού για τόσους αιώνες κάτω από σκληρή δουλεία και με τόσα βάσανα κατόρθωσαν να διατηρήσουν την εθνότητα τους.
Τέλος τόνισε πως είχε γίνει πεποίθηση όλων ότι «η απελευθέρωση είναι τελειωτική», ολοκληρώνοντας υπό τις επευφημίες των Βουλευτών.

Οκτώβριος 1914: Η επιστροφή του Ελληνικού Στρατού στη Βόρειο Ήπειρο


Η έκρηξη του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου τον Αύγουστο του 1914, ανάμεσα στην Αντάντ (Μ. Βρετανία, Γαλλία, Ρωσία) και τις Κεντρικές Δυνάμεις (Γερμανία, Αυστροουγγαρία) δημιούργησε νέες καταστάσεις στη διεθνή πολιτική σκηνή αλλά και στα Βαλκάνια.
Η Ιταλία αν και σύμμαχος των Κεντρικών Δυνάμεων παρέμεινε ουδέτερη προκειμένου να εξασφαλίσει όσο το δυνατόν περισότερα ανταλλάγματα, ιδιαίτερα στην περιοχή της Αδριατικής, πριν ταχθεί με τον ένα ή τον άλλο συνασπισμό.
Για το σκοπό αυτό  αποδύθηκε σε έντονες παρασκηνιακές διπλωματικές διαβουλεύσεις κυρίως εξαιτίας του μεγάλου αναταγωνισμού της με την Αυστρία για την κυριαρχία στα αδριατικά παράλια.
Η ίδρυση του αλβανικού κράτους που είχαν επιδιώξει και οι δύο δυνάμεις ως προσωρινή λύση, έφερε αντίθετα αποτελέσματα γιατί προέκυψε αμέσως το ζήτημα της κηδεμονίας του.

Στην Αλβανία παράλληλα την περίοδο αυτή επικρατούσε πολιτικό χάος. Επίσης για την περιοχή και ιδιαίτερα για τη Βόρειο Ήπειρο ήταν άμεσα ενδιαφερόμενη και η ουδέτερη Ελλάδα.
Έτσι και οι δύο εμπόλεμες παρατάξεις του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου χρησιμοποιώντας και το Βορειοηπειρωτικό, προσπαθούσαν, ανάλογα με τα συμφέροντα τους, είτε να προσεταιρισθούν τις δύο χώρες (Ελλάδα και Ιταλία) είτενα τις διατηρήσουν τουλάχιστον ουδέτερες.
Στις αρχές Οκτωβρίου 1914 η Ιταλία γνωστοποίησε και στους δύο συνασπισμούς ότι ως μόνη ουδέτερη χώρα, απ’ αυτές που υπέγραψαν το Πρωτόκολλο του Λονδίνου το1913 για την ίδρυση του αλβανικού κράτους, θα έπαιρνε δικαιωματικά όλα τα απαραίτητα μέτρα που θα εξασφάλιζαν την ανεξαρτησία και την ουδετερότητα της Αλβανίας.

Στο θέμα αυτό ο Υπουργός Εξωτερικών της Μεγάλης Βρετανίας Έντυουαρντ Γκρέυ επέστησε την προσοχή της ιταλικής κυβερνήσεως στο πρόβλημα των λιμοκτονούντων Μωαμεθανών της Ηπείρου και στις σφαγές των χριστιανικών πληθυσμών. Επείδη όμως η Μ. Βρετανία αμφέβαλε στο αν η κυβέρνηση της Αυτόνομης Πολιτείας θα είχε τη δυνατότητα να διατηρήσει την τάξη στη Βόρειο Ήπειρο γνωστοποίησε στην Ιταλία, με τον πρεσβευτή της στη Ρώμη, ότι και με τη σύμφωνη γνώμη των συμμάχων της, θα εξουσιοδοτούσε την Ελληνική Κυβέρνηση να αποστείλει στρατιωτική δύναμη στην περιοχή, η οποία θα αποσυρόταν όταν το ζητούσαν οι Μεγάλες Δυνάμεις. Δήλωσε επίσης ότι η Ελλάδα δεν θα είχε αντιρρήσεις για την κατάληψη του Αυλώνα από τους Ιταλούς.
Ο Ιταλός πρωθυπουργός Σαλάντρα αν και πρόβαλε άρνηση να συνεννοηθεί απευθείας με την Ελλάδα για την προσωρινή κατάληψη της Βορείου Ηπείρου, έκανε γνωστό ότι δεν θα είχε αντίρρηση να σταλεί μικρή στρατιωτική δύναμη για να διατηρήσει την τάξη στην περιοχή.

Η Ελληνική Κυβέρνηση, επειδή διέβλεπε τους τεράστιους κινδύνους που απειλούσαν την ελεύθερη Βόρειο Ήπειρο εξαιτίας των επεκτατικών βλέψεων της Ιταλίας, δεν δίστασε να επωφεληθεί από την εξουσιοδότηση, έστω και υπό όρους.
Η διαταγή για την επιστροφή του Ελληνικού Στρατού εκδόθηκε στις 7 Οκτωβρίου 1914 με την υπογραφή του Πρωθυπουργού Ελευθέριου Βενιζέλου, ο οποίος είχε ενημερώσει σχετικά την Βουλή των Ελλήνων για την εξουσιοδότηση των Μ. Δυνάμεων.
Στις οδηγίες που δόθηκαν την επομένη με άλλη διαταγή, καθοριζόταν αυστηρά να αποφευχθούν κάθε είδους τελετές και υποδοχές γιατί η εντολή που είχε αποσπάσει η Ελληνική Κυβέρνηση δεν δικαιολογούσε τέτοιες εκδηλώσεις. Άλλωστε υπήρχε ο φόβος να τις θεωρήσουν ως πρόκληση οι προστάτιδες δυνάμεις της Αλβανίας, η Ιταλία και η Αυστρία. Η εξουσιοδότηση που είχε η Ελλάδα από την πλευρά της Αντάντ ήταν η δύναμη που θα έστελνε στη Β. Ήπειρο να είχε καθαρά αστυνομικό ρόλο.
Ασφαλώς η ίδια εντολή, χωρίς να ληφθούν υπόψη οι μυστικές υποσχέσεις για ευνοϊκή μελλοντική ρύθμιση του θέματος της Β. Ηπείρου, ήταν μια σοβαρή και επίσημη αναγνώριση ότι η Ελλάδα είχε δικαίωμα να ενδιαφέρεται για την τύχη των Βορειοηπειρωτών.

Η 8η Μεραρχία  έχοντας έδρα την Κέρκυρα και Διοικητή τον Συνταγματάρχη Δ. Ιωάννου αποβιβάστηκε στους Άγιους Σαράντα στις 13 Οκτωβρίου το απόγευμα και το πρωί της επομένης τα τμήματα της  ξεκίνησαν για τους προορισμούς τους. Από την άλλη πλευρά η 9η Μεραρχία με Διοικητή τον Αναστάσιο Παπούλα εγκατάσταθηκε στην Πρεμετή στις 17 Οκτωβρίου.
Παρά τη διαταγή στην Κορυτσά έγινε επίσημη και ενθουσιώδης υποδοχή του 26ου Συντάγματος Πεζικού του Ελληνικού Στρατού από το Σύνταγμα του Αυτονομιακού Στρατού της περιοχής, τις Αρχές και ολόκληρο το λαό της πόλης. Το ίδιο έγινε και σε άλλες πόλεις της Β. Ηπείρου.

Η κατάσταση όμως για τους πρωτεργάτες του Βορειοηπειρωτικού Αγώνα που είχαν αποχωρήσει από τον Ελληνικό Στρατό για να καταταγούν σε αυτόν της Αυτονόμου Ηπείρου, γινόταν πολύ δύσκολη, αφού έπρεπε να δικαστούν ως «λιποτάκτες».
Επίσης οι βαθμοί που τους δόθηκαν από την Προσωρινή Κυβέρνηση Ζωγράφου κατά την ένταξη τους στον Αυτονομιακό Στρατό ή για τη δράση τους στα πεδία των μαχών, τόσο για τους αξιωματικούς όσο και για τους υπαξιωματικούς, δεν αναγνωρίστηκαν.
Τελικά οι περισσότερες από τις δίκες των «λιποτακτών» δεν έγιναν και όσες είχαν αρχίσει δεν ολοκληρώθηκαν, αφού τους δόθηκε «γενική αμνηστία».
 Πολύ σύντομα άλλωστε, τα γεγονότα που επακολούθησαν ήταν τόσο συγκλονιστικά που η προσοχή του κόσμου στράφηκε σε αυτά.
Ο Αυτονομιακός Αγώνας αν δεν λησμονήθηκε εντελώς, με τον καιρό πέρασε στο περιθώριο της επικαιρότητας.

Μητροπολίτης Κονίτσης για το Βορειοηπειρωτικό: "Ως πότε η πολιτική της Χώρας μας θα είναι ερασιτεχνική;"


ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΔΡΥΪΝΟΥΠΟΛΕΩΣ, ΠΩΓΩΝΙΑΝΗΣ & ΚΟΝΙΤΣΗΣ

Αριθ. Πρωτ.  64                                           Εν Δελβινακίω τη 13η Οκτωβρίου 2010

ΔΕΛΤΙΟ  ΤΥΠΟΥ

Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανής και Κονίτσης κ. ΑΝΔΡΕΑΣ, έκανε τις ακόλουθες Δηλώσεις :
              « Η Ελληνική Πολιτεία έδειξε για μια ακόμη φορά την «αγάπη» και το «ενδιαφέρον» της προς την πολύπαθη Βόρειο Ήπειρο : Ύστερα, δηλαδή, από την σύνταξη του Ο.Γ.Α., που για να την λάβη ο ενδιαφερόμενος έπρεπε υποχρεωτικά να διαμένη στην Ελλάδα, τώρα νέο χτύπημα καταφέρει εναντίον του Βορειοηπειρωτικού Ελληνισμού. Συγκεκριμένα, για να πάρουν οι Βορειοηπειρώτες ταυτότητα ομογενούς πρέπει να παραμένουν στην Ελλάδα !

             Ποιοί νοσηροί εγκέφαλοι εκδίδουν τέτοιες αποφάσεις ; Δεν αντιλαμβάνονται οι αρμόδιοι του Υπουργείου Εξωτερικών, ότι το μέτρο αυτό θα επιφέρη την ερήμωση της Βορείου Ηπείρου ; Γιατί αν οι Βορειοηπειρώτες έλθουν να κατοικήσουν στην Ελλάδα είναι ηλίου φαεινότερον, πως η Βόρειος Ήπειρος θα σβήση. Η μήπως αυτό επιδιώκουν οι διοικούντες το υπουργείο εξωτερικών ; Εμείς δεν θέλουμε και δεν μπορούμε να το πιστέψουμε. Αν, παρά ταύτα, όμως, είναι μέσα στα σχέδιά τους η ερήμωσις της Βορείου Ηπείρου και, κατά συνέπειαν, το «κλείσιμο» όπως -όπως του Βορειοηπειρωτικού θέματος, τότε λυπούμεθα, και λυπούμεθα πολύ, αλλά και διαμαρτυρόμεθα εντόνως, γιατί με τέτοια μικρόψυχη και ηλίθια τακτική δεν αντιμετωπίζονται τα εθνικά ζητήματα.
         
    Μετά την περίπτωση των συντάξεων του Ο.Γ.Α., έρχεται τώρα και το ζήτημα της ταυτότητος ομογενούς για να δώση την χαριστική βολή στον Βορειοηπειρωτικό Ελληνισμό. Τότε, μετά τις διαμαρτυρίες και τον θόρυβο, η Ελληνική Κυβέρνηση υπανεχώρησε και υποσχέθηκε ότι το θέμα των συντάξεων θα ρυθμισθή. Ατυχώς, μέχρι τώρα, δεν έγινε τίποτε. Η Ελλάδα, αντί για Μητέρα Πατρίδα, αποδεικνύεται κακή μητρυϊά. Έχουμε δε την βεβαιότητα ότι και στο θέμα της ταυτότητος ομογενούς, την ίδια παρελκυστική πολιτική θα ακολουθήση ...
  
  Ως πότε, όμως, η πολιτική της Χώρας μας θα είναι ερασιτεχνική ; Τα λάθη του παρελθόντος, αλλά και η κρισιμότητα των καιρών πρέπει να μας διδάσκουν και φρονηματίζουν. Τώρα, μάλιστα, που η πέραν του Ατλαντικού υπερδύναμη δείχνει ξανά «ενδιαφέρον» για τα Βαλκάνια, έχουμε αυξημένο καθήκον να μένουμε άγρυπνοι επί των επάλξεων του χρέους απέναντι των αδελφών της Βορείου Ηπείρου. Οι αρμόδιοι ας αναλάβουν, επί τέλους, τις ευθύνες τους ».