Η Ρωσία καί το Βορειοηπειρωτικό σήμερα

Γράφει ἡ Ὄλγα Μιχαήλοβα*

 Ἐπισκεπτόμενη τὸν περασμένο Μάιο τὴν περιοχὴ τῶν Ἁγίων Σαράντα καὶ ἀντικρίζοντας ἀπὸ τὸ Βουθρωτὸ τὴν ἀπέναντι ἀκτὴ τῆς Κέρκυρας, ἔφερα στὸ μυαλό μου τὸ ταξίδι τῆς ζωῆς μίας μεγάλης προσωπικότητας τῆς Ἑλλάδας, τῆς Ρωσίας ἀλλὰ καὶ ὁλόκληρής της οἰκουμένης, τοῦ Ἰωάννη Καποδίστρια. Ἀπὸ τὰ σκλαβωμένα ἐδάφη, στὰ Ἑπτάνησα ποὺ ἀνέπνεαν προσωρινὰ ἐλεύθερα ὑπὸ ρωσικὴ διοίκηση, μέχρι τὴν παγκόσμια ἀναγνώριση στὴν Ἁγία Πετρούπολη, τὴ δοξασμένη ἐπιστροφὴ καὶ τὴν αὐτοθυσία στὴν ἐλεύθερη πιὰ Ἑλλάδα.

Παρόμοια τολμηρὴ πορεία ζωῆς καὶ θανάτου θὰ ἀκολουθήσουν καὶ δεκάδες φυγάδες στὰ μαῦρα χρόνια του ὁλοκληρωτισμοῦ. Οὔτε οἱ παρεμβάσεις τοῦ Νικήτα Χρουστσὼφ δὲν εἰσακούγονται σὲ αὐτὴ τὴ χώρα-φυλακὴ τοῦ Ἐνβὲρ Χότζα καὶ οἱ διωγμοὶ θὰ συνεχιστοῦν γιὰ πολλὰ χρόνια. Ἂς ἐπανέλθουμε ὅμως στὸ παρόν, ἀφοῦ ἀκόμα καὶ τὴ στιγμὴ ποὺ γράφονται αὐτὲς οἱ γραμμές, οἱ ἐξελίξεις θέλουν νὰ μᾶς ξεπεράσουν.

Ὡς ἀφορμὴ γιὰ νὰ διατυπώσουμε ὁρισμένες σκέψεις στὸ θέμα μας, ἂς πάρουμε δύο ἄρθρα ποὺ δημοσιεύτηκαν πρὶν ἀπὸ λίγο καιρὸ στὴν πάλαι ποτὲ φωνὴ τῆς Σοβιετικῆς Ἕνωσης καὶ τῆς μισῆς ὑφηλίου, στὴν ἐφημερίδα «Πράβντα». Τὰ ἄρθρα εἶναι τοῦ Βαντὶμ Τρουχατσὼφ καὶ τὸ πρῶτο στὶς 31-1-2010 ἔχει τίτλο «Στὴν Ἑλλάδα ὑπάρχουν τὰ πάντα. Ἀκόμα καὶ Ἀλβανία;», συμπληρώνοντας τὴ γνωστὴ φράση τοῦ Τσέχωφ. Ἐπανέρχεται στὶς 20-2-2010 μὲ τὸ δεύτερο ἄρθρο του μὲ τίτλο « Ἡ Μεγάλη Ἀλβανία διεκδικεῖ τὴ …μισῆ Εὐρώπη;». Τὰ ἄρθρα ἔχουν γραφεῖ μὲ ἀφορμὴ τὴν ἀπόρριψη ἀπὸ τὸ Συνταγματικὸ Δικαστήριο τῆς Ἀλβανίας τῆς συμφωνίας γιὰ τὴν ὁριοθέτηση τῶν θαλασσίων συνόρων μὲ τὴν Ἑλλάδα καὶ τὴ συμπλήρωση δύο χρόνων ἀπὸ τὴν αὐτοανακήρυξη τῆς ἀνεξαρτησίας τοῦ Κοσόβου.

Ἀναφέρονται φυσικὰ στὸ ζήτημα τῶν ἀλβανικῶν διεκδικήσεων ἀπέναντι στὴν Ἑλλάδα. Τονίζει ὅτι οἱ Ἀλβανοὶ πιστεύουν ὅτι τὸ βορειοδυτικὸ κομμάτι τῆς Ἑλλάδας ἦταν ἀνέκαθεν ἀλβανικὸ καὶ ἤδη ἀπὸ τὸ 1982 τὸ Ἀλβανικὸ Ὑπουργεῖο Ἐξωτερικῶν ἔθεσε ἐπίσημα τὸ ζήτημα. Ἀκολουθεῖ ἡ περιγραφὴ τῆς κατάστασης τῶν ἀλβανικῶν πληθυσμῶν σὲ ὅλες τὶς ὅμορες πρὸς τὴν Ἀλβανία χῶρες καὶ σημειώνει: «Ἡ κατάσταση στὴν Ἑλλάδα εἶναι ἐπικίνδυνη. Ζοῦνε ἤδη μισὸ ἑκατομμύριο Ἀλβανοὶ 

…Στὴν Ἀλβανικὴ τηλεόραση κάνουν ἐκκλήσεις γιὰ νὰ τραβήξουν τὴ διεθνῆ προσοχή…Οἱ Ἀλβανοὶ στὴν Ἤπειρο ἀπαιτοῦν νὰ διδάσκονται τὴν ἱστορία τους στὴ γλώσσα τους καὶ ζητοῦν τὴν αὐτονομία τῆς περιοχῆς ὅπως στὸ Κόσοβο …»

Στὴ συνέχεια ὅμως ἐπισημαίνει: « Βέβαια εἶναι ἀλήθεια ὅτι, σὲ ἀντίθεση μὲ τὴ Σερβία, ἡ Ἑλλάδα ἔχει τὴ δυνατότητα νὰ ἐγείρει ἐνάντιες ἀξιώσεις. Καὶ αὐτὸ ἐπειδὴ στὸ νότιο μέρος τῆς Ἀλβανίας ποὺ φέρει τὴν ὀνομασία Βόρειος Ἤπειρος, ζοῦν μερικὲς δεκάδες χιλιάδες Ἕλληνες. Ἐκεῖ ἔστρεψε τὴν προσοχή, ἤδη δύο χρόνια πρίν, ἕνας ἀπὸ τοὺς ἐξέχοντες ἱεράρχες τῆς Ὀρθόδοξης Ἑλλαδικῆς Ἐκκλησίας, ὁ Μητροπολίτης Δρυϊνουπόλεως Ἀνδρέας». Καὶ τελειώνει τὸ ἄρθρο παραθέτοντας μία παράγραφο μὲ τὶς σχετικὲς δηλώσεις τοῦ ἀκριτικοῦ ἱεράρχη.

Παρατηροῦμε ὅτι ἡ «Πράβντα» προβάλλει δύο θέματα- τὸ Τσάμικο καὶ τὸ Βορειοηπειρωτικὸ – ποὺ γιὰ τὴν ἐπίσημη ἑλληνικὴ ἐξωτερικὴ πολιτικὴ εἶναι ἀνύπαρκτα, φέρνοντας κατευθείαν τὴν Ἑλλάδα σὲ θέση ἀμυνόμενου. Ἀκόμη βλέπουμε νὰ ἐμφανίζεται  περιορισμένος σὲ μερικὲς δεκάδες χιλιάδες, ἀπὸ τὶς διακόσιες ὡς τετρακόσιες χιλιάδες ποὺ ἐκτιμοῦσαν οἱ ρωσικὲς πηγές, ὁ πληθυσμὸς τῆς Ἑλληνικῆς μειονότητας. Τέλος, τὸ βάρος τῆς ὑπεράσπισης τῶν δικαίων τῆς Ἑλλάδας πέφτει ὅλο στὴ Μητρόπολη Δρυϊνουπόλεως, ἐνῶ παλαιότερα ἀναφερόταν τόσο σὲ αὐτή, ὅσο καὶ στὴν ὀργάνωση τῶν Βορειοηπειρωτῶν «Ὁμόνοια» μὲ τοὺς πέντε ἥρωές της. 

Ἡ ἀπόφαση τοῦ δικαστηρίου τῆς Χάγης γιὰ τὸ Κόσοβο ἔχει ὅμως ἤδη ἐκδοθεῖ ἐδῶ καὶ μερικὲς ὧρες, καὶ εἶναι εὐκαιρία νὰ δοῦμε καὶ τὴν ἐπίσημη ἄποψη τοῦ ρωσικοῦ κράτους γιὰ τὸν ἀλβανικὸ ἐπεκτατισμό. Σᾶς καλοῦμε λοιπὸν στὴν ἰστοσελίδα τοῦ ρωσικοῦ ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν (www.mid.ru -ἑνότητα International Affairs) ὅπου οἱ πολλὲς ἐπιλογὲς γλώσσας-ἀκόμα καὶ κινέζικα-ἐπιτρέπουν σὲ ὅλους νὰ κατανοήσουμε πόσο κεντρικὸ εἶναι αὐτὸ τὸ ζήτημα γιὰ τὴ Ρωσία σήμερα.

Τὸ ἐνδιαφέρον αὐτὸ ἐκλαμβάνεται, λανθασμένα, ἁπλῶς ὡς φόβος ἀπέναντι σὲ ἀποσχιστικὰ φαινόμενα, ὅπως ἀντίστοιχα κάνει καὶ ἡ Ἱσπανία, λόγω τῆς ὕπαρξης αὐτόνομων δημοκρατιῶν στὸ ἐσωτερικό της. Καὶ ὅμως τὸ ζήτημα τοῦ Κοσόβου ἔχει νὰ κάνει καὶ μὲ τὸ γόητρο τῆς Ρωσίας καθὼς καὶ μὲ εὐρύτερους σχεδιασμούς της στὴν περιοχή.

Ἕνα ἄλλο χαρακτηριστικὸ εἶναι ὅτι κύριος ὑποκινητὴς καὶ ὑπερασπιστὴς τῶν Ἀλβανῶν, θεωρεῖται ἀπὸ τοὺς Ρώσους πολιτικοὺς ἀναλυτὲς  ἡ …Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση! Ἰδιαίτερα ἐπικρίνεται μάλιστα ἡ βελγικὴ προεδρία μὲ τὰ γνωστὰ ἐσωτερικὰ προβλήματα.

Σὲ αὐτὸ τὸ σημεῖο παίρνω τὴν ἀφορμὴ νὰ παραθέσω ἕνα γεγονὸς ποὺ πληροφορήθηκα ἀπὸ μέλος τῆς Σ.Φ.Ε.Β.Α. κατὰ τὴν ἔρευνά μου. Ἐνῶ λοιπὸν τώρα, μετὰ τὴν ἐπικράτηση τοῦ φλαμανδικοῦ ἀποσχιστικοῦ κινήματος στὶς ἐκλογὲς τοῦ Βελγίου, ὅλοι ψάχνουμε νὰ βροῦμε ποῦ καὶ τί εἶναι αὐτὴ ἡ Φλάνδρα, στὸ ταπεινὸ ἐπισκοπεῖο τῆς Κόνιτσας, κάποιο Φεβρουάριο εἴκοσι χρόνια πρίν, λάμβανε χώρα μία συνάντηση. Ὁ ἐκδότης τῆς μεγαλύτερης φλαμανδικῆς ἐφημερίδας εἶχε ἔρθει ἀπὸ τὸ Βέλγιο γιὰ νὰ γνωρίσει καὶ νὰ συζητήσει μὲ τὸ μακαριστὸ Μητροπολίτη Σεβαστιανό, στὴ διάρκεια τῶν ἐκδηλώσεων γιὰ τὴν Αὐτονομία τῆς Βορείου Ἠπείρου. Εἶναι ἐκπληκτικὸ πὼς οἱ μεγάλοι ἡγέτες ὁραματίζονται, συμμετέχουν καὶ διαμορφώνουν τὴν Ἱστορία.

Ὑπάρχουν ὅμως καὶ στὴ Ρωσία κάποιες φωνὲς γιὰ τὶς ὁποῖες ἡ Βόρειος Ἤπειρος δὲν εἶναι ἁπλῶς «ὁ τόπος προέλευσης τῆς φουστανέλας», ὅπου διαβιοῦν κάποιοι Ἕλληνες καὶ δυνητικὰ μπορεῖ νὰ ἀποτελεῖ τὸ φραστικὸ ἀντίβαρο στὸν ἀλβανικὸ ἐθνικισμό. Πρόκειται γιὰ ἀνθρώπους τῶν ρωσικῶν ὀρθοδόξων μέσων ἐνημέρωσης. Γιὰ αὐτοὺς ἡ Βόρειος Ἤπειρος εἶναι ὁ τόπος μαρτυρίου τοῦ Ἁγίου Κοσμᾶ τοῦ Αἰτωλοῦ ὅπου τὸ «ποθούμενο» τοῦ Ἁγίου δὲν ἦρθε ἀκόμη, ἂν καὶ χιλιάδες ἥρωες καὶ μάρτυρες θυσιάστηκαν καὶ γιὰ τὸν ὁποῖο ἀφιέρωσε τὴ ζωὴ τοῦ ὁ Μητροπολίτης Σεβαστιανός. Γιὰ αὐτοὺς ὁ Βορειοηπειρωτικὸς ἀγώνας συνεχίζεται καὶ ἀντλοῦν τὶς πληροφορίες τους ἀπὸ τὰ δελτία τύπου καὶ τὶς ἀνακοινώσεις τῆς Ἱερᾶς Μητρόπολης Δρυϊνουπόλεως ποὺ τὶς μεταφράζουν καὶ τὶς ἀναμεταδίδουν. Γιὰ αὐτοὺς τὸ παρελθόν, τὸ παρὸν καὶ τὸ μέλλον τῆς Βορείου Ἠπείρου περιγράφεται στὰ λόγια του Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτου, μέσα στὰ βιβλία γιὰ τὸν Γέροντα ποὺ κυκλοφοροῦν εὐρέως καὶ εἶναι πολὺ δημοφιλῆ στὸ ρωσικὸ ἀναγνωστικὸ κοινό.

Συμπερασματικὰ ἡ συμβολὴ τῆς Ρωσίας στὴν ὑπόθεση τῆς Βορείου Ἠπείρου μπορεῖ νὰ γίνει σὲ διαφορετικοὺς τομεῖς καὶ σὲ πολλὰ ἐπίπεδα. Ἄλλωστε καὶ στὴ Βόρειο Ἤπειρο συνέβησαν οἱ δύο Νίκες ποὺ συγκινοῦν κάθε ρωσικὴ ψυχή: Ἡ Νίκη τῆς Ἐλευθερίας ἐνάντια στὶς δυνάμεις τοῦ Ἄξονα καὶ ἡ Νίκη τῆς Ὀρθοδοξίας ἐνάντια στὰ ἀθεϊστικὰ καθεστῶτα.

Μέσα ἀπὸ τὶς ὁμογενειακὲς ὀργανώσεις οἱ Βορειοηπειρῶτες θὰ μποροῦσαν νὰ ἀνοίξουν διαύλους ἐπικοινωνίας καὶ συνεργασίας μὲ τοὺς Ἕλληνες τῶν πρώην Σοβιετικῶν δημοκρατιῶν. Οἱ συνήθως ρωσόφωνοι αὐτοὶ συμπατριῶτες τους, ἐπηρεάζουν τὶς χῶρες ποὺ ζοῦν, ἔχουν ἐπαφὲς μὲ τὴ Μόσχα καὶ ἀντιμετωπίζουν πολλὲς φορὲς παρόμοια προβλήματα ὅπως π.χ. δυσκολίες ἐκλογικῆς ἐκπροσώπησης στὴν Οὐκρανία ἢ καταπάτησης περιουσιῶν στὴ Γεωργία.

Ἐνόψει της κρίσιμης ἀπογραφῆς τοῦ Ἀπριλίου τοῦ 2011 στὴν Ἀλβανία, ἡ προσέγγιση τῶν ρωσικῶν διπλωματικῶν ἀποστολῶν τῆς περιοχῆς ἴσως ἀποβεῖ χρήσιμη στὸν συντονισμὸ τῆς προσπάθειας γιὰ τὴν πλήρη ἀπεικόνιση τοῦ ἀριθμοῦ τῶν Ἑλλήνων καὶ κυρίως στὴ Βόρειο Ἤπειρο καὶ τῶν Σέρβων καὶ Μαυροβούνιων κυρίως στὸ Βορρᾶ. Ἰδιαίτερα ὅταν θὰ πρέπει νὰ ἀντιμετωπιστοῦν διάφορες μεθοδεύσεις π.χ. ἡ καταγραφὴ τῶν πολιτισμικῶν ὁμάδων τῶν Βλάχων καὶ τῶν Ρομὰ ὡς ἐθνικὲς μειονότητες. Ἐπίσης νὰ βοηθηθοῦν οἱ ὀρθόδοξοι ρευστῆς ἐθνικῆς συνείδησης νὰ ἀντιληφθοῦν ὅτι στὸ περιβάλλον τῆς διαρκοῦς «κοσοβοποίησης» τῆς περιοχῆς, ὁ σεβασμὸς στὴ θρησκευτικὴ ἐλευθερία καὶ διαφοροποίηση δὲν εἶναι αὐτονόητος.

Ἐπιτακτικὴ ἀνάγκη ἀποτελεῖ καὶ ἡ διοργάνωση διεθνοῦς συνεδρίου γιὰ τὸ Βορειοηπειρωτικό. Ἐκεῖ εἶναι δυνατὸν νὰ προσκληθοῦν γιὰ νὰ ἐκθέσουν τὶς ἀπόψεις τους καὶ κυρίως νὰ ἐνημερωθοῦν κάποιοι Ρῶσοι πολιτικοὶ ἐπιστήμονες, εἰδικοὶ στὸ θέμα καὶ μὲ καίριες θέσεις εἴτε ὡς σύμβουλοι τῆς ρωσικῆς κυβέρνησης, εἴτε ὡς ἀναλυτὲς στὰ μέσα ἐνημέρωσης.

Τέλος, ἡ ἐφαρμογὴ στὴν πράξη τῆς Αὐτονομίας τῆς Βορείου Ἠπείρου προφανῶς θὰ γίνει μὲ ὅρους Βρυξελλῶν καὶ ὄχι Καυκάσου. Ὅμως ἂς μὴν ξεχνᾶμε ὅτι ὅταν στὴν Κύπρο μὲ τὸ σχέδιο Ἀνᾶν θὰ καταλυόταν τὸ ὑπάρχον κυπριακὸ κράτος καὶ «εὐρωπαϊκὰ κεκτημένα» καὶ «ἑταῖροι» ἐξαφανίστηκαν, ὁ μόνος ποὺ στήριξε τὸν ἑλληνισμὸ στὴν ἀπόφασή του ἦταν ὁ «Μόσκοβος», ὅπως κραύγαζε ἐκεῖνες τὶς μέρες ὁ ἀρχηγὸς τοῦ ψευδοκράτους.

* Ἡ Ὄλγα Μιχαήλοβα εἶναι φιλόλογος-σλαβολόγος, πτυχιοῦχος καὶ ὑποψήφια διδάκτορας τοῦ Κρατικοῦ Πανεπιστημίου Ἁγίας Πετρούπολης. Στὴν Ἑλλάδα διδάσκει τὴ ρωσικὴ γλώσσα στὴ Σχολὴ Ξένων Γλωσσῶν τοῦ Ἱδρύματος Μελετῶν Χερσονήσου τοῦ Αἵμου στὴ Θεσσαλονίκη καὶ στὸ Τμῆμα Γλώσσας καὶ Πολιτισμοῦ Παρευξείνιων Χωρῶν τοῦ Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης στὴν Κομοτηνή.

BOΡΕΙΟΗΠΕΙΡΩΤΙΚΟ ΒΗΜΑ

Η πτώση της κομμουνιστικης δικτατορίας και των αγαλμάτων του Ενβέρ Χότζα

- του Χρύσανθου Σιχλιμοίρη -

Καλοκαίρι 1991

Κατά τούς τελευταίους μῆνες τοῦ 1990 ὅλα ἔδειχναν ὅτι σύντομα θά ἔπεφτε καί τό τελευταῖο κάστρο τοῦ κομμουνισμοῦ στήν Εὐρώπη - ἡ μαρξιστική Ἀλβανία.

Στίς 29.11.90 ὁ Ραμίζ Ἀλία, μετά ἀπό μυστική σύσκεψη μέ κομματικά στελέχη καί τήν ἡγεσία τοῦ Σιγκουρίμι στά Τίρανα, δήλωσε ὅτι ἡ Ἀλβανία θά προχωρήσει «στή σοσιαλιστική της πορεία» καί κατέληξε μέ τή φράση «ἕνα εἶναι τό κόμμα κι ἄλλο δέν ἔχει...», πυροδοτώντας μαζικές ἐκδηλώσεις διαμαρτυρίας καί κινητοποιήσεις τοῦ Ἀλβανικοῦ λαοῦ μέ πρώτους τούς φοιτητές οἱ ὁποῖοι ἀπό τά τέλη Ὀκτωβρίου 1990 εἶχαν δημιουργήσει παράνομα τό δικό τους κόμμα.

Ἔτσι, στίς 7.12.1990 οἱ φοιτητές τοῦ Πανεπιστημίου τῶν Τιράνων ἀπέκλεισαν τούς χώρους του καί ἄρχισαν ἐκδηλώσεις διαμαρτυρίας, μέ στροφή καθαρά πολιτική, καθώς κυριάρχησαν τά συνθήματά τους «κάτω ὁ Κομμουνισμός» καί «τέρμα στή δικτατορία». Παρόμοιες ἐκδηλώσεις διαμαρτυρίας ἄρχισαν νά λαμβάνουν χώρα σέ ὅλες τίς μεγάλες πόλεις καί ἡ χώρα γιά τούς ἑπόμενους μῆνες μέχρι τό καλοκαίρι τοῦ 1991, παρουσίασε εἰκόνα κράτους ὑπό διάλυση μέ ἀναταραχές καί νεκρούς. Τό μένος τῶν διαδηλωτῶν ἦταν τέτοιο πού ἄρχισαν νά γκρεμίζουν τούς ἀνδριάντες τοῦ πιό μισητοῦ δικτάτορα (φωτό) πού τούς ἤπιε τό αἷμα τόσα χρόνια καλοπερνώντας εἰς βάρος τους…... 

Ἦταν ἡ ἀρχή τοῦ τέλους ἑνός ἀπό τά στυγνότερα καθεστῶτα πού γνώρισε ἡ ἀνθρώπινη κοινωνία. 

Κι’ ὅμως… τά «φίδια» πού συνεργάστηκαν τότε καί νοσταλγοῦν σήμερα τόν Χότζα, ἀντί νά κρυφτοῦν στίς τρύπες τους, τόλμησαν τόν περασμένο Μάρτιο νά ζητήσουν ἀπό τόν Δήμαρχο Ἀργυροκάστρου Flamur Bime, τήν ἐπαναφορά τοῦ μαρμάρινου ἀγάλματος στό λόφο τοῦ ὀβελίσκου (φωτό μέ τόν γερανό) καί νά λειτουργήσει ὡς μουσεῖο τό σπίτι πού γεννήθηκε ὁ Ἐμβέρης, «γιά νά …..διορθωθεῖ ἡ ἱστορική ἀδικία πρός τή μεγάλη αὐτή προσωπικότητα….» ὅπως τονίζουν στήν ἐπιστολή τους, ἐνῶ καί κάποιοι, ἔχουν συστήσει καί Κόμμα μέ σύμβολο τόν Ἐμβέρη διεκδικώντας ψῆφο…Ε, ρέ Καλιᾶς πού τούς χρειάζεται ….

ΒΟΡΕΙΟΗΠΕΙΡΩΤΙΚΟ ΒΗΜΑ

Ο Βορειοηπειρωτικός Ελληνισμός απαιτεί Βορειοηπειρωτική πολιτική

 - του εκδότη Θ. Βεζιάνη - 
 

Είναι γεγονός πως μετά τον διαμελισμό της  Ηπείρου το 1913-14, το βόρειο τμήμα της προσήλθε στην αλβανική επικράτεια. Απ’ εδώ και πέρα αλλάζουν τα πράγματα. Έχουμε νέες ονομασίες, Βόρειο Ήπειρο και Βορειοηπειρωτικό Ελληνισμό, ο οποίος έχει τα προβλήματά του, τα οποία δεν είναι πια τα ίδια με της άλλης Ηπείρου ή των Ελλαδιτών γενικότερα.
Ως εθνική  πολιτική, κατεξοχήν, είναι η ίδια, αλλά η πολιτική του κράτους της Ελλάδας με αυτή των Ελλήνων Βορειοηπειρωτών, όχι μόνον αλλάζει, αλλά πολλές φορές έρχεται και σε σύγκρουση.
Και ας το διευκρινίσουμε αυτό με ιστορικά γεγονότα :  Το 1914 ο Βενιζέλος, Πρωθυπουργός της Ελλάδος, βλέποντας πως απειλούνται τα συμφέροντα της χώρας του, θυσίασε το βόρειο τμήμα της Ηπείρου, για να πάρει τα νησιά του Αιγαίου. Αυτά ήταν συμφέροντα του κράτους Ελλάδα.

Οι Έλληνες Βορειοηπειρώτες είπαν όχι. Ξεσηκώθηκαν σε πόλεμο στον γνωστό Αυτονομιακό Αγώνα, γιατί τα συμφέροντά τους και η πολιτική τους δεν ήταν η διχοτόμηση της Ηπείρου.
Φούντωσε ο αγώνας για να μείνει ενιαία η Ήπειρος, οργανώθηκαν ολάκερες τσέτες, όπως αυτή του Σπύρου Ζέρβα στο Πωγώνι, Κολοβαίων στην Άνω Δερόπολη, Σπύρου Σπυρομήλιου στη Χιμάρα, Θύμιου Λιόλη, Παπά- Ντρέα στο Βούρκο και αλλού.
Μεγάλες και αιματηρές μάχες με πολλούς νεκρούς, όπως ο γνωστός ήρωας Λάμπρος Μπερούκας από το Χλωμό, ο Κωνσταντίνος Μάστορας και Κωνσταντίνος Δήμουλας από την Τσιάτιστα και πάρα πολλοί άλλοι. Όλοι αυτοί άκουσαν τη φωνή της ιδιαίτερης πατρίδας τους, της Β. Ηπείρου, υπερασπίζοντας τα συμφέροντά της.

Με το  εθνικό κέντρο τι γινόταν ;  Η κόντρα αυξήθηκε. Έφτασαν σε σημείο κάτω από τη Βόδριστα, στη Δερόπολη, οι εξεγερμένοι Βορειοηπειρώτες να βρίσκονται ανάμεσα σε δυο πυρά. Από τη μια οι Αλβανοί , που ήθελαν να οριοθετήσουν το χώρο που τους έδωσαν οι Μεγάλες Δυνάμεις κι από την άλλη ο κυβερνητικός στρατός της Ελλάδος, που ήθελε να σταματήσει η αντίσταση, γιατί είχε υπογραφτεί η συμφωνία.  Για, λοιπόν, δυο πολιτικές.
Και χάριν  στην κατεξοχήν Βορειοηπειρωτική πολιτική που είχαν οι Βορειοηπειρώτες δεν σταμάτησαν τον αγώνα τους μέχρι στο σημείο που ανάγκασαν τις Μεγάλες Δυνάμεις να υπογράψουν Πρωτόκολλο στην Κέρκυρα στις 17 Μαΐου 1914.
Εάν δεν υπήρχε Βορειοηπειρωτική πολιτική, δεν θα υπήρχε τίποτα απ’ αυτά.  Δεν θέλουμε  να πούμε πως η ελληνική με την βορειοηπειρωτική πολιτική  είναι εχθρικές, όχι, γιατί τις  ενώνει η εθνική πολιτική, όμως  έρχονται σε αντίθεση, όταν θίγονται ζωτικά συμφέροντα.

Συνεχίζοντας  τη ροή των γεγονότων στο διάβα των χρόνων, βλέπουμε πως πάντα οι Έλληνες Βορειοηπειρώτες είχαν τη δική τους πολιτική, την Βορειοηπειρωτική.
Στο δεύτερο ήμισυ του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, όταν η Ελλάδα σπαράζονταν από τον εμφύλιο ανάμεσα ΕΑΜ και ΕΔΕΣ, η βορειοηπειρωτική πολιτική έσωσε το λαό της απ’ τον αφανισμό, που τα προεόρτια ήταν το μακελειό της Γλύνας, πολιτική που δεν είχε καμιά σχέση με την ελληνική.

Με τη  λήξη του πολέμου αυτού, εγκαθίσταται το πιο άγριο κατασκεύασμα, η κομμουνιστική δικτατορία. Και η τυραννία αυτή καλοκάθισε για μισό αιώνα στην Αλβανία. Οι Έλληνες Βορειοηπειρώτες ορκίστηκαν από την αρχή να μη πάψουν τον αγώνα τους. Επίσημη ορκωμοσία έγινε στην εκκλησία της Γλύνας παρουσία του Προέδρου της ΜΑΒΗ κ. Βασίλη Σαχίνη το 1942, στην Πολύτσανη, στη Χιμάρα και αλλού.
Και η γενική ψήφος ενάντια στον κομμουνισμό, στις 2 Δεκέμβρη 1945 στη Χιμάρα, ήταν μια άλλη τολμηρή ένδειξη αντίστασης.
Υπερασπιζόμενοι την ελευθερία, την πατρίδα τους, την Βορειοηπειρωτική πολιτική, εκατοντάδες και χιλιάδες Έλληνες Βορειοηπειρώτες έδωσαν και τη ζωή τους ακόμη υπέρ πίστεως και πατρίδος.

Θα πρέπει να μνημονεύουμε με εκτίμηση τα ονόματα: Ολάκερη την οικογένεια Λαμποβιτιάδη (τον Γρηγόρη, τη σύζυγό του Μαρία, τον γιο του Γιώργο), τον Θ. Λαζάκη, Μ. Βράνο, Θ. Γκίκα, Μηνά Πάρα, Α. Ανδριάδη, Αρ. Χαρμπάτση, Α. Γκουβέλη, Αλεξάνδρα Ζαχάρη, Αθηνά Σκεύη, Αθηνά Καλέγια και εκατοντάδες άλλοι.
Όπως βλέπουμε, τα στοιχεία αυτά συνθέτουν την έντονη Βορειοηπειρωτική πολιτική. Όταν μερικοί Ελλαδίτες ηγέτες αποκαλούσαν τότε πρότυπο την κομμουνιστική Αλβανία, οι Έλληνες στο χώρο αυτό σήκωναν το σταυρό της θυσίας σ’ έναν άλλο Γολγοθά, στις φυλακές και στις εξορίες.

Επιτέλους  πέφτει ο κομμουνισμός και στην Αλβανία το 1990. Φύσηξε κάποιος αέρας ελευθερίας.
Οι Έλληνες Βορειοηπειρώτες προβληματίζονται για την τύχη του τόπου τους. Μερικοί θαρραλέοι  αποφασίζουν να κάνουν πράξη το όνειρο για ελληνική οργάνωση νόμιμη. Και έτσι στις 11 Γενάρη 1991 ιδρύουν στη Δερβιτσάνη την Δ.Ε.Ε.Ε.Μ. «Ομόνοια».
Γίνεται το πρώτο μεγάλο συλλαλητήριο στους Γεωργουτσάτες, στις 28 Φεβρουαρίου 1991, με κύριο σύνθημα «Έλληνες ενωμένοι αγωνιστείτε», το οποίο αντήχησε, ύστερα από 50 χρόνια κομμουνιστικής τυραννίας, σ’ όλη την κοιλάδα του Δρίνου .
Το να  ενθυμούμαστε και να γιορτάζουμε τα επιτεύγματα των αγώνων μας και μάλιστα  μεγαλοπρεπώς, από τη μία δείχνουμε τη  συνέχεια του κοινού αγώνα μας κι από την άλλη καλλιεργούμε το ελληνικό πνεύμα με βάση  προτύπων.

Συνεχίζοντας για την πορεία της οργάνωσης αυτής τονίζουμε πως σε αφάνταστο χρόνο η Ομόνοια γίνεται δύναμη και κυρίαρχη, μπορούμε να πούμε, στο χώρο της Ελληνικής Κοινότητας.
Γίνονται εκλογές και βγαίνουν 5 βουλευτές με εκπληκτική πλειοψηφία. Το μεγάλο αυτό επίτευγμα των Ελλήνων, το να έχουν νόμιμη πολιτική οργάνωση προχωρεί. Τον Μάρτιο του 1993, επί προεδρίας Κυριαζάτη, γίνεται το περίφημο Ψήφισμα Aιτημάτων, το οποίο κυκλοφόρησε παντού σ’ όλο τον κόσμο. Αυτό το σημείο, αυτή η χρονική περίοδος χαρακτηρίζεται από μια έντονη Βορειοηπειρωτική πολιτική. Χειρίστηκε σωστά με αποστάσεις, ανάλογα των προβλημάτων, με τα Τίρανα και την Αθήνα. 

Όμως αυτή η θεαματική άνοδος της Ομόνοιας ενόχλησε πολλά κέντρα. Ο Gazi Dede, Πρόεδρος Ασφάλειας Αλβανίας, μη μπορώντας να απαλλαγεί από την κομμουνιστική νοοτροπία, θεώρησε τους πάντες τριγύρω εχθρούς και την Ομόνοια αποσταθεροποιητικό στοιχείο, η οποία - όπως είπε - κάνει κράτος μέσα στο κράτος, θέλει αυτονομία και άλλα τέτοια…  Σ’ αυτά  τα πλαίσια γίνεται η περιβόητη  σύλληψη της ηγεσίας της Ομόνοιας στις 18 Απριλίου 1994, στην καταραμένη νύχτα «του Αγίου Βαρθολομαίου», που σήκωσαν μεσάνυχτα από τον ύπνο εκατοντάδες Έλληνες και τους έστειλαν στα ανακριτήρια και στα μεσαιωνικά μπουντρούμια.

Τα 5 ηγετικά  στελέχη του Βορειοηπειρωτικού Ελληνισμού, Βεζιάνης, Παπαχρήστος, Μάρτος, Κυριακού, Σύρμος, μπροστά στη στημένη δίκη παρωδία και την προβλεπόμενη θανατική ποινή στις 15 Αυγούστου 1994, απάντησαν : 
« Βρισκόμαστε στο εδώλιο του κατηγορουμένου, μόνον και μόνον γιατί είμαστε Έλληνες».   Ταράχτηκε το Πανελλήνιο, η Ευρώπη και η Αμερική στηρίζοντας άμεσα την Ομόνοια.
Σ’ αυτή τη φάση βλέπουμε να ταυτίζονται, τουλάχιστον στην περίοδο της φυλάκισης οι δύο πολιτικές, των Βορειοηπειρωτών με αυτή της Ελλάδος.

Όταν προς  τιμή των 5 η ΠΟΑΚΑ οργάνωσε  Συνέδριο στην Ουάσιγκτον Αμερικής, ο σύμβουλος του Κλίντον κ. Σίφτερ είπε : « Και εκατομμύρια να πληρώνατε, δεν θα μπορούσατε να κάνατε τόσο μεγάλη προβολή της ελληνικής κοινότητας στη Β. Ήπειρο, πράγμα που σας έκανε «δώρο» η αλβανική κυβέρνηση». Τα τελευταία  χρόνια, όμως, μετά τη Δίκη των 5, τα πράγματα άλλαξαν, ξεφεύγοντας από το πρόγραμμα και τους στόχους της ίδρυσης της Ομόνοιας. Μέχρι αυτή την περίοδο η Ομόνοια αποτελούσε το κέντρο της εθνικής μας πολιτικής και το ΚΕΑΔ, που η Ομόνοια ίδρυσε, προέκταση, για να πετύχει ότι δεν μπορούσε με την οργάνωση.

Οι ηγέτες της Ομόνοιας και του ΚΕΑΔ, στη συνέχεια, μεταθέτουν το κέντρο της εθνικής μας πολιτικής από την Ομόνοια στο ΚΕΑΔ παραλύοντας έτσι, σιγά - σιγά την Ομόνοια. Και για να μπορέσουν να επωφεληθούν ακόμα περισσότερο από το καλό όνομα της Ομόνοιας, βάζουν μια παύλα ανάμεσα στα δύο και το κάνουν αυθαίρετα ένα (Ομόνοια - ΚΕΑΔ.), πράγμα απαράδεχτο. Δεν μπορεί να ενωθεί μια ελληνική οργάνωση με ένα παναλβανικό κόμμα. Στη συνέχεια ο συνδυασμός αυτός ΚΕΑΔ-Ομόνοια ξεκόβεται τελείως από το λαό, κάνει πέρα τα στελέχη της Ομόνοιας, καταργεί τις δημοκρατικές εκλογές από τη βάση, από τον κόσμο, συγκεντρώνει διορισμένους ανθρώπους και αυτές τις θεωρεί εκλογές. Οι διαμαρτυρίες γι’ αυτή την κατάσταση, κι από μέλη του Γενικού Συμβουλίου μάλιστα, είναι έντονες.

Φτάσαν μέχρι εκεί που εφέτος οι νυν ηγέτες της Ομόνοιας γιόρτασαν την ίδρυση της Ομόνοιας χωρίς τους ιδρυτές, χωρίς τους πρώτους Προέδρους, βουλευτές κλπ. Δείχνει, έτσι, ανοιχτά, πως αυτοί οι άνθρωποι έχουν ξεφύγει για τα καλά από την Βορειοηπειρωτική πολιτική πληγώνοντας και πάλι βαριά την Ομόνοια, πράγμα που τέτοιο δικαίωμα δεν έχουν.   Σε σχέση με τα τελευταία γεγονότα μετά από τις βουλευτικές εκλογές του Ιουνίου 2009 στην Αλβανία, αλήθεια ο Ελληνισμός μας υπέστη ένα βαρύ πλήγμα για πολλούς λόγους και μια διάσπαση χωρίς προηγούμενο.

Όλα αυτά, όμως,  θα ξεπεραστούν αρκεί να έχομε όραμα και στόχους.
Τον Αύγουστο του 2009 το Παγκόσμιο Συμβούλιο Ηπειρωτών με Πρόεδρο τον
κ. Χρυσόστομο Δήμου, μαζί με τον  Πρόεδρο Πανηπειρωτικής Ομοσπονδίας Αμερικής και Πρόεδρο  εθνικών θεμάτων κ. Μενέλαο Τζέλιο, σε συνάντηση με Έλληνες Βορειοηπειρώτες, αφού συζητήθηκε η κατάσταση, βγήκε κάποιο πόρισμα όπως :
· Ίδρυση ελληνικού κόμματος.
· Αναδιοργάνωση της Ομόνοιας με δημοκρατικές εκλογές από τη βάση.
· Ανεξάρτητη πολιτική, που σημαίνει όχι σε προεκλογικές συμμαχίες, ούτε στην ένταξη σε αλβανικά κόμματα.
· Ενεργοποίηση των Βορειοηπειρωτών στην Ελλάδα.

Και το Κόμμα των Ελλήνων έγινε πραγματικότητα, ως αναγκαιότητα του καιρού, ως ανάγκη αλλαγής της πολύχρονης γνωστής κατάστασης, ως ανάγκη ν’ αποκτήσουμε, επιτέλους, και εμείς οι Έλληνες δικό μας κόμμα.

Επίσκεψη της ηγεσίας του MEGA στο εθνογραφικό Μουσείο

O πρόεδρος του κόμματος ΜΕGΑ-EEM Χριστάκης Κίτσιος με τους συνεργάτες του, επισκέφτηκε το Εθνογραφικό Μουσείο και την έδρα των συνταξιούχων δασκάλων νομών Αγίων Σαράντα και Δέλβινου που έχουν έδρα στο χωριό Ντερμίσι.

Ο πρόεδρος του συλλόγου των συνταξιούχων δασκάλων Γιώργος Ζαφειράτης αφού καλωσόρισε τον κύριο Κίτσιο και του ευχήθηκε καλές επιτυχίες για το κόμμα των Ελλήνων, έκανε μια ενημέρωση για την προσπάθεια των  συνταξιούχων δασκάλων, για την ανέγερση της έδρας του συλλόγου, και την συμβολή του συλλόγου για την παιδεία στο χώρο μας. «θέλομε την στήριξη σας, τόνισε ο κ. Ζαφειράτης, γιατί ο αγώνας μας είναι αγώνας για τον πολιτισμό μας, το ότι το πολύτιμο έχομε να δείξομε στους άλλους και να αφήσομε στις γενιές που έρχονται».

Ο κύριος Κίτσιος έκφρασε τα συγχαρητήρια του με τα καλύτερα λόγια για την καλή δουλειά που έχει γίνει στην έδρα του συλλόγου και το εθνογραφικό μουσείο από τους συνταξιούχους δάσκαλους και ως πρόεδρος του ελληνικού κόμματος και γιος  εκπαιδευτικών, δεσμεύτηκε να είναι πάντα δίπλα στους στυλοβάτες του ελληνισμού  συμβάλλοντας έμπρακτα για το μεγάλο και διαχρονικό πρόβλημα της παιδείας και του πολιτισμού στον τόπο μας.  

Σταθερά βήματα για την οργάνωση του MEGA -Συνήλθε διευρυμένο προεδρείο στη Βάνιστα

Tο κόμμα των Ελλήνων MEGA-ΕΕΜΜ οδηγείται σταθερά στην πορεία σωστής οργάνωσης και πολιτικής ανάδειξης σε κάθε γωνία της επικράτειας αλλά και στο εξωτερικό. Κύριο μέλημα  του κόμματος αυτού είναι η καταγραφή όλων των βορειοηπειρωτών, η βαθμιαία και πλήρη ένταξή τους σ’ αυτό το μοναδικό οικείο πολιτικό  τους σχήμα,  η σωστή διευθέτηση και λύση των βασικών προβληματισμών  του Ελληνισμού στην Αλβανία. Γι’ αυτό το λόγο, το διευρυμένο προεδρείο του με επικεφαλής τον πρόεδρο κύριο Χρηστάκη Κίτσιο συνήλθε το Σάββατο  18.09.2010 στη Βάνιστα της Δερόπολης για να ανακοινώσει τον τρόπο διοργάνωσης του κόμματος  από τη βάση, να ορίσει τους υπεύθυνους σε κάθε χωριό, συνοικία ή περιφέρεια καθώς και να προσδιορίσει τις κατευθυντήριες  για το Προγραμματικό Συνέδριο και την πολιτική εν όψει των επικείμενων τοπικών εκλογών.

  Ο πρόεδρος, κύριος Κίτσιος ανέπτυξε σε όλες τις διαστάσεις τους τα παραπάνω θέματα και έκανε έκκληση σε όλους τους παρευρισκόμενους να ξεκινήσουν εκστρατεία ενημέρωσης του κάθε ΄Ελληνα για τους στόχους, το πρόγραμμα και το καταστατικό του κόμματος καθώς και για την ώριμη πρόσφατη προσπάθεια της ηγεσίας για την κατάρτιση στρατηγικής στα θέματα παιδείας ,ιδιοκτησιών και εφαρμογής της Σύμβασης Πλαίσιο για τις Εθνικές Μειονότητες. Για μία ακόμη φορά ο πρόεδρος τόνισε ότι το πρόγραμμά μας αρμόζει στους ΄Ελληνες και τα προβλήματά τους γι΄αυτό δεν πρέπει να διστάζουμε να συζητάμε με όλους αυτούς με αγάπη, σεβασμό και συνέπεια ανεξαρτήτως των μέχρι τώρα πολιτικών πεποιθήσεων ή τοποθετήσεων, γιατί η ιδεολογία μας είναι μόνον ο Ελληνισμός και μόνον ο Ελληνισμός και οι πόρτες του κόμματος «Εθνική Ελληνική Μειονότητα για το Μέλλον» είναι και θα είναι πάντα ανοιχτές. Τόνισε ότι, οι προσπάθειες της πεπαλαιωμένης πολιτικής στο χώρο μας να στιγματίσουν το κόμμα ως μόρφωμα ή θυγατρικό δεξιάς  πέφτουν στο κενό και αντιστρέφονται κατά της ίδιας αυτής πολιτικής που εξακολουθεί να παραπλανεί τους ΄Ελληνες  παγιδεύοντας και την αγαπητή οργάνωσή τους την Ομόνοια στα γνωστά τεχνάσματα της συνεχόμενης αντιδημοκρατικής διαδικασίας.

              
Στη σύσκεψη αυτή τέθηκαν πολλά ερωτήματα και υποβλήθηκαν πολλές ωφέλιμες προτάσεις τόσο για την οργάνωση του κόμματος όσο και για τα άμεσα προς συζήτηση θέματα του Ελληνισμού, όπως λ.χ. για τη γενική απογραφή του πληθυσμού στην Αλβανία όπου προτάθηκε η συγκρότηση εξειδικευμένης επιτροπής που θα διαχειριστεί εκ μέρους του κόμματος όλη τη διαδικασία μέχρι τη διασφάλιση του αδιάβλητου στην απογραφή.

Συζητήθηκε και αποφασίστηκε επίσης η άμεση έκδοση της εφημερίδας του κόμματος και η ενεργοποίηση της ηλεκτρονικής επικοινωνίας με τα μέλη σε όλο τον κόσμο, καθώς και η οικονομική ενίσχυση του θεσμού μέσα από προσφορές των μελών και οπαδών του.

Γίνεται πλέον κυρίαρχος στο κόμμα «Εθνική Ελληνική Μειονότητα για το Μέλλον» ο εποικοδομητικός διάλογος όχι μόνον στην ηγεσία, αλλά και στην επικοινωνία με τον απλό ΄Ελληνα όπου κάθε μέρα κερδίζει έδαφος στα πολιτικά δρώμενα του τόπου.

Γραφείο Τύπου MEGA

Το τέλος μιας εποχής;!...

- του Χριστάκη Κίτσιου, προέδρου MEGA - 

«τίποτε δεν είναι πιο επικίνδυνο από την προσπάθεια ενός πολιτικού κατεστημένου να υπαγορεύσει την αλήθεια.»
Μιchel Foucault






Εδώ και ολίγους μήνες στο χώρο της Ε.Ε.Μ. δημιουργήθηκε ένας νέος πολιτικός φορέας: το Κόμμα της Εθνικής Ελληνικής Μειονότητας για το Μέλλον (ΜΕGΑ). Οι ιδρυτές του, υπερασπίζονται την ιστορική του αναγκαιότητα. Ποια είναι η πραγματικότητα πάνω σε αυτό;

Κατά την δική μου ταπεινή άποψη, σήμερα ζούμε σε μία ρευστή κατάσταση, ενός γοργά μεταλλασόμενου και αντιφατικού κόσμου. Ο οικονομικός μετασχηματισμός και η πολιτική εξέλιξη τα τελευταία 20 χρόνια, δεν έχουν συγκεκριμένη, θετική σε στρατηγική κατεύθυνση για εμάς. Ο τόπος
οδηγείται σε γρήγορη γήρανση, που μας βγάζει σε οικονομική και κοινωνική στασιμότητα. Για να αποφύγουμε την κάθε αρνητική συνεπεία χρειάζεται να γνωρίζουμε πια είναι η κινητήρια δύναμη του τόπου μας, να εκτιμήσουμε σωστά την αναγκαιότητα της ανάπτυξης της οικονομίας και της ενότητας, να τα αξιοποιήσουμε.

Είναι γνωστό πως η διασφάλιση της ενότητας δεν είναι τόσο εύκολη υπόθεση, όσο η επιθυμία γι’ αυτήν. Στην πρώτη γραμμή ως τώρα δεν κατορθώσαμε να εξασφαλίσομε την ενότητα. Πιθανόν γιατί δεν είχαμε ξεκάθαρο το τι είναι η ενότητα και πως πραγματοποιείται. Ίσως δεν καταλάβαμε πως η ενότητα μπορεί να πραγματοποιηθεί όταν ο κάθε Έλληνας Βορειοηπειρώτης θα θεωρήσει το εαυτό του Έλληνα Βορειοηπειρώτη από πολιτική άποψη, όχι μόνον ως πολιτιστική ή γλωσσική ταυτότητα. 
Η κάθε προσπάθεια να πετύχουμε την ενότητα όχι με την πίστη αλλά με το συμφέρον, μας οδήγησε στην εικόνα μίας ακρωτηριασμένης μειονότητας, σε σημείο που αμφιβάλλω αν μπορούμε να μιλάμε για μία και πραγματική μειονότητα.

Οι περιορισμοί της πολιτικής ελευθερίας και η καταπάτηση των μειονοτικών δικαιωμάτων δεν μπορούν να συνεχιστούν στο πλαίσιο ενός διαρκώς διευρυμένου κοινωνικού και οικονομικού πλουραλισμού. Αυτό μας οδήγησε σήμερα σε μία σοβαρή πολιτική κρίση. Για να ξεπεράσουμε την
κρίση αυτή, πρέπει να πετύχουμε την κινητοποίηση των κοινωνικών δυνάμεων στις πιέσεις των οποίων κανένα καθεστώς όσο καταπιεστικό και αν είναι δεν μπορεί να αντέξει.

Το κάστρο της αποκλειστικής εκπροσώπησης του Βορειοηπειρωτικού Ελληνισμού είναι πλέον φανερό, φτιαγμένο λιγότερο από πράξη και περισσότερο από λόγια και ίντριγκα, πράγμα που μας οδήγησε σε εμφύλιο σπαραγμό. Η αποκλειστικότητα της Ομόνοιας και ως προέκταση του ΚΕΑΔ,
τώρα είναι μάλλον μια μακρινή ανάμνηση παρά ένας τίτλος που της ανήκει δικαιωματικά. 
Το γεγονός της ίδρυσης του ΜΕGΑ θα οδηγήσει αναπόφευκτα στη διαμόρφωση μιας διαφορετικής αντίληψης για τον κόσμο. Στον χώρο μας έχει αρχίσει να διαμορφώνεται ήδη ένα ισχυρό ρεύμα, μία άλλη άποψη, που υποστηρίζει μια πραγματική ρήξη με το παρελθόν.

Οι νεαροί διανοούμενοι της ιδρυτικής ομάδας, δείχνουν αποφασισμένοι να αλλάξουν το πρόσωπο της Εθνικής Ελληνικής Μειονότητας. Και αυτό φαίνεται πως το έχουν ξεκάθαρο: το πρόσωπο της, αλλάζει με τον πολιτικό της εκφραστή. Το ΜΕGΑ οικοδομείται πάνω σε εθνική ελληνική βάση.
Ιδεολογία του, η προστασία των ατομικών και ελληνικών μειονοτικών δικαιωμάτων σύμφωνα με τους διεθνείς οργανισμούς και το διεθνές δίκαιο. Βασική του αρχή, να αναπτύσσουμε ισχύ με την τήρηση των δημοκρατικών αρχών. Ξεκαθαρίζει πως έχουμε ανάγκη από μια αρχιτεκτονική προσπάθεια για την επίλυση των προβλημάτων της Εθνικής Ελληνικής Μειονότητας με σειρά προτεραιοτήτων και κεντρικό στρατηγικό μέτωπο.

Η γενιά του ΜΕGΑ είναι η γενιά της πολιτικής ωρίμανσης, η οποία ωρίμασε την περίοδο των πραγματιστικών οικονομικών μεταρρυθμίσεων, και πιθανόν να είναι περισσότερο διατεθειμένη για οικονομική μετεξέλιξη.
Πιστεύει πως η έξοδος προς ένα καλύτερο μέλλον δεν ανήκει στο εγώ, αλλά μόνον στο εμείς. Ψάχνει, βασίζεται και απευθύνεται σε δεξαμενές σκέψης. Επιδιώκει να εντάξει στους κόλπους της ηγεσίας του πιθανόν απόφοιτους δυτικών πανεπιστημίων (Ελληνικών και όχι μόνο), επιχειρηματίες με ένα πραγματικό προσανατολισμό, που θα διακατέχονται από την κοινή επιθυμία να αναβαθμίσουν το χώρο μας. Τελικός προορισμός της όποιας προσπάθειας να είναι η ανάπτυξη και η προώθηση μιας διαφορετικής, νεότερης και ανοιχτόμυαλης πολιτικής ελίτ. Στοχεύει να οργανώσουμε προγράμματα με νέους φιλόδοξους για την πολιτική και την οικονομία, γιατί είναι εκατοντάδες οι νέοι που εξοικειώθηκαν με το ελληνικό δημοκρατικό σύστημα, και είναι πραγματικές δεξαμενές σκέψης.
Η προσέγγισή τους θα έχει σημαντικότατα ευεργετικά αποτελέσματα για τον τόπο μας.

Οι μεταρρυθμιστές της νέας πολιτικής, τολμούν και προσδοκούν να αντιπροσωπεύουν μια «κρίσιμη μάζα», για να μπορέσει να πραγματοποιήσει μια ψυχολογική ρήξη με το παρελθόν. Είναι σχεδόν απίθανο η επόμενη γενιά που θα αναλάβει την ηγεσία του ΜΕGΑ να αποτελεί δημιούργημα οποιουδήποτε μηχανισμού.

Για να πετύχει το ΜΕGΑ πρέπει με υπομονή, να διατηρήσει ανοιχτή σχέση με τους δικούς μας ανθρώπους στην Ελλάδα, (αδελφότητες και άλλους), με προοπτική μιας ολοένα ευρύτερης και βαθύτερης σχέσης, ενώ παράλληλα να φροντίζει με επιμονή για τη διαμόρφωση και την ενίσχυση εκείνου του περιβάλλοντος που θα αποθαρρύνει όποιες προσπάθειες κάνουν κάποιοι, να γυρίσουν πίσω το ρολόι της Ε.Ε.Μ. Το κόμμα ΜΕGΑ ζητάει να συμβάλουν με τον τρόπο τους όλοι, πολιτικοί, δημοσιογράφοι, συγγραφείς, άνθρωποι των γραμμάτων και των τεχνών, να ενωθούν ενάντια την υπάρχουσα κατάσταση.

Η σημερινή κατάσταση θέτει το ερώτημα προς κάθε υπεύθυνα σκεπτόμενο Βόρειο Ηπειρώτη:
Το σημαντικότερο για την δική μας ιστορία είναι να διατηρήσουμε την υπάρχουσα ηγετική ομάδα και τα προνόμιά της ή η κατάρρευση της μειονότητας;

Νομίζω πως ο αμοραλισμός της νυν ηγετικής ομάδας, έχει ξεπεράσει τα όρια. Η προσπάθεια μερικών να παίξουν το χαρτί του αντιμπερισισμού, δεν λειτουργεί σε καμία περίπτωση ως ενοποιητική δύναμη σε αυτή τη φάση, διότι δεν το ασπάζεται η πλειοψηφία των Ελλήνων. Γνωρίζουν όλοι τώρα τις συμμαχίες των τελευταίων χρόνων: την επταετία της σοσιαλιστικής συνεργασίας και την τετραετία της δημοκρατικής συνεργασίας που σύναψε η ηγετική ομάδα και ποια τα αποτελέσματα που αποκομίσαμε για τα εθνικά μας θέματα. Οι απόψεις αυτές είναι εργαλεία του σκοπού τους, πάνε να τις μετατρέψουν σε θέση ιδεολογικής άμυνας.

Η εκστρατεία τους με μαύρη προπαγάνδα, που δυστυχώς ακόμη βρίσκει έδαφος σε αρκετούς αφελείς μας συμπατριώτες, κρύβει τις «ύπουλες συνωμοσίες» τους. Οι διαδόσεις, πως το κόμμα ΜΕGΑ είναι δημιούργημα Μπερίσα, δεν είναι τίποτα άλλο εκτός του φύλλου συκής που πάνε κάποιοι να καλύψουν τη γύμνια τους. Η εφαρμογή από την παρέα αυτή την στιγμή της πολιτικής της ισχύος και της επιθετικότητας, εκτιμώ θα την οδηγήσει σε σίγουρη ήττα γιατί κάνει αδέξιους χειρισμούς στην όλη  της πολιτική.

Η αντίληψη ότι στη μειονότητα υπάρχει μόνο μια δύναμη που «μετράει», και συνεπώς οι άλλοι πρέπει να προσαρμοστούν στις επιλογές της, επισπεύδει τις εξελίξεις για τον τερματισμό αυτής της αντίληψης. Η εποχή της «υπέροχης απομόνωσης» κατά την οποία ο ένας επεμβαίνει αποκλειστικά και επιλεκτικά για κάθε θέμα και άτομο σε Αλβανία και Ελλάδα, τελείωσε.
Τελείωσε, γιατί έβαλε προτεραιότητα την παρέα και το συμφέρον της.
Εφαρμόστηκε στην πράξη σκληρά και απάνθρωπα, με τεράστιες αρνητικές συνέπειες. Ψαλίδισε τις όποιες φιλοδοξίες των άλλων και δεν ασχολήθηκε με τα μεγάλα προβλήματα του τόπου. Αυτό μας οδήγησε στο συνεχή ακρωτηριασμό της Ομόνοιας, στην αύξηση του δημοκρατικού ελλείμματος
στο χώρο μας.

Νομίζω πως τώρα περισσότερο από κάθε άλλη φορά, στην κατάσταση στην οποία βρισκόμαστε, χρειάζεται να αποφύγουμε τον εγωκεντρισμό που καλλιέργησε η πολιτική μας τάξη και να περάσουμε στη συλλογική απόφαση των πραγμάτων. Όλοι οι παράγοντες του τόπου μας να συμβάλουν σε αυτή
την μετάλλαξη. Να ξέρουμε ποιο είναι το μέλλον μας για να πάμε προς τα εκεί. Να ενώσουμε τις δυνάμεις στη ρευστή και επικίνδυνη ιστορική φάση στην οποία βρίσκεται ο τόπος μας. Να κάνουμε μια ριζική αναθεώρηση των βασικών αξόνων της πολιτικής μας. Η προσπάθεια νομίζω θα μείνει
ανολοκλήρωτη αν η Αθήνα συνεχίσει να αποστρέφεται την Ε.Ε.Μ., και αν δεν συνειδητοποιήσουμε όλοι μας ότι η διαδικασία επαναπροσδιορισμού είναι αναγκαστική για όλους μας.

ΤΟ ΠΑΡΟΝ: υπουργείο Εξω(φρεν)ικών (19/9/2010)

— Ασχολείται κανείς στο υπουργείο... εξωφρενικών με τη μειονοτική εκπαίδευση στη Βόρειο Ήπειρο; Οι ελλείψεις και η εγκατάλειψη είναι τραγικές και πρόκειται περί εγκληματικής αδιαφορίας, εάν δεν είναι απλώς ένα ακόμη βήμα στην πορεία πλήρους αφελληνισμού της Βορείου Ηπείρου.

Συνέντευξη του Έλληνα Γενικού Πρόξενου Κορυτσάς κ. Θεόδωρου Οικονόμου

- στον εκδότη Θόδωρο Βεζιάνη -

     
     "Η ΚΟΡΥΤΣΑ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΓΝΩΣΤΗ 
     ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ"

·          









            - Ποια είναι  τα συναισθήματά σας, ερχόμενος στην υπέροχη αυτή πόλη της Κορυτσάς, στην  πόλη με πολιτισμό, ιστορία, φυσικές καλλονές, αλλά και στην πόλη που σχεδόν όλοι οι κάτοικοί της, ορθόδοξοι, μουσουλμάνοι, Έλληνες ( συμπεριλαμβανόμενοι και οι χλαχόφωνοι Έλληνες), αγαπούν την Ελλάδα και το εκδηλώνουν αυτό με διάφορους τρόπους;

=Γ.Πρόξενος: Η πόλη της Κορυτσάς μου ήταν γνωστή από την ιστορία, ως η πρώτη πόλη στην Ευρώπη, η οποία απελευθερώθηκε από τις δυνάμεις του άξονα. Μου ήταν  επίσης γνωστό ότι, προ του καθεστώτος του Χότζα, σχεδόν όλοι οι βλαχόφωνοι κάτοικοί της και όχι μόνο, ήταν Έλληνες. Αναλαμβάνοντας τα καθήκοντά μου έταξα ως κυριότερο στόχο μου την αναζήτηση της ελληνικής συνείδησης του πληθυσμού.

·           - Στην Κορυτσά βιώνει ένα από τα εκλεκτότερα κομμάτια του ελληνικού έθνους, ο Βλαχόφωνος Ελληνισμός, που κουβαλάει μαζί του την ένδοξη ιστορία της Μοσχοπόλεως, του μεγαλύτερου πολιτιστικού κέντρου των Βαλκανίων. Όμως τα γεγονότα μετά από τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο και ειδικά  μετά από το απαίσιο κομμουνιστικό πέρασμα μισού αιώνα στην Αλβανία, προσπάθησαν με κάθε τρόπο να σβήσουν αυτόν τον Ελληνισμό, ο οποίος τώρα ξαναβρίσκει τις ρίζες του.           Τι έχετε να μας πείτε γι’ αυτό το πρόβλημα ;

= Γ.Πρόξενος: Είναι γεγονός ότι το μεγαλύτερο τμήμα του Ελληνισμού της Κορυτσάς αποτελείται από το βλαχόφωνο στοιχείο. Εναντίον των ατόμων αυτών εστράφει κυρίως το καθεστώς Χότζα με διάφορους τρόπους (π.χ. αλλοίωση ονομάτων, κατάργηση ελληνικής εκπαίδευσης, απαγόρευση αναγραφής ελληνικής εθνικότητας στα κατά τόπους ληξιαρχεία κ.ά.). Στα κακά που άφησε πίσω το καθεστώς αυτό θα πρέπει να προστεθεί και ο φόβος της ελεύθερης έκφρασης της ελληνικότητας των βλαχόφωνων και αυτό είναι σήμερα  ο κυριότερος εχθρός, τον οποίο αντιμετωπίζουμε, διότι ο φόβος αυτός έχει ριζώσει στις ψυχές των ανθρώπων μετά από 50 χρόνια στυγνής καταπίεσης.    

·         - Τι προσπάθειες γίνονται για την εκμάθηση της ελληνικής γλώσσας στην Κορυτσά ;

= Γ.Πρόξενος: Στην Κορυτσά η εκμάθηση της ελληνικής γλώσσας ακολουθεί δυο δρόμους: Ο πρώτος αφορά τα Ελληνικά Εκπαιδευτήρια «Όμηρος», τα οποία ασχολούνται με την πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση και συγκεντρώνουν σήμερα 450 μαθητές περίπου. Ο άλλος δρόμος αφορά τα Ελληνικά Φροντιστήρια «Αριστοτέλης», τα οποία απευθύνονται σε όλες τις ηλικίες και φιλοξενούν περισσότερους από 500 ενδιαφερόμενους στην εκμάθηση της Ελληνικής. Οι δύο αυτοί θεσμοί λειτουργούν εδώ και αρκετά χρόνια στην Κορυτσά με μεγάλη επιτυχία. 

·            - Τι  θα λέγατε για ένα  γενικό βιβλιοπωλείο στην Κορυτσά, το οποίο θα έχει ελληνικά βιβλία, αλβανικά και άλλων γλωσσών, όπως και εφημερίδες διάφορες, του εδώ Ελληνισμού, της Ελλάδος και σε διάφορες άλλες γλώσσες;

= Γ.Πρόξενος: Πιστεύω ότι θα είχε επιτυχία, διότι ημερήσιος τύπος στην Κορυτσά δεν υπάρχει, ενώ ο ξένος τύπος και οι ξένες εκδόσεις είναι δυσεύρετες.  

·            - Πως εξελίσσεται η επιχειρηματική παρουσία της Ελλάδος στην Κορυτσά και γενικότερα στην ευρύτερη περιοχή;

 = Γ.Πρόξενος: Υπάρχει σημαντική ελληνική επιχειρηματική παρουσία από τα πρώτα σχεδόν χρόνια μετά την πτώση του κομμουνιστικού καθεστώτος. Οι Έλληνες επιχειρηματίες στην περιοχή προέρχονται κυρίως από το χώρο της Δυτικής Μακεδονίας.

·          

     - Μάθαμε πως ενδιαφέρεστε για μια υγειή Ομόνοια. Τι μπορείτε να μας πείτε γι’ αυτό το θέμα ;

= Γ.Πρόξενος: Εις ότι αφορά την Ομόνοια στην Κορυτσά, η έλευσή μου στην πόλη την βρήκε εντελώς αποδυναμωμένη, με ένα σύνολο ενεργών μελών λιγότερα από 100. Επιπλέον η οργάνωση ταλανιζόταν από σκάνδαλα, διαφθορά και σχεδόν πλήρη κοινωνική απαξίωση. Μετά από πολλές σημαντικές προσπάθειες που κατέβαλαν ορισμένα  δυσαρεστημένα με την κατάσταση αυτή μέλη, τα οποία έλαβαν τη στήριξη του Γεν. Προξένου, η κατάσταση έχει βελτιωθεί άρδην. Σήμερα η Ομόνοια Κορυτσάς έχει περισσότερες από 300 αιτήσεις εγγραφής, έχει εκδώσει 700 νέες ταυτότητες μέλους και λειτουργεί παραρτήματα σε Ερσέκα, Λεσκοβίκι, ενώ διοργανώνει και τη λειτουργία νέων σε Πόγραδετς και Μπιλίστι. Η ανταπόκρηση της κοινωνίας στη μεγάλη αυτή προσπάθεια είναι συγκινητική. 

Το 40ήμερο μνημόσυνο του Αριστοτέλη Γκούμα

Τη μνήμη του αδικοχαμένου Αριστοτέλη Γκούμα τίμησε την Κυριακή 19 Σεπτεμβρίου η  Χιμάρα και όλος ο Βορειοηπειρωτικός Ελληνισμός, στο Τεσσαρακονθήμερο μνημόσυνο  με συμμετοχή πλήθους κόσμου, πολιτικών εκπροσώπων της Εθνικής Ελληνικής Μειονότητας και ελλαδικών κομμάτων.
Μετά τη Θεία Λειτουργία στον Ιερό Ναό Αγίων Πάντων, ο Μητροπολίτης Αργυροκάστρου Δημήτριος, ετέλεσε το μνημόσυνο εκφράζοντας τα συλλυπητήριά του, ενώ στη συνέχεια τελέστηκε τρισάγιο στον τάφο του Αριστοτέλη στο κοιμητήριο της Χιμάρας.

Οι δηλώσεις του προέδρου του κόμματος των Ελλήνων Χριστάκη Κίτσιου στα αλβανικά κανάλια:

Χρ. Κίτσιος: Είμαστε εδώ για να συμμετάσχουμε στον πόνο της οικογένειας του Αριστοτέλη Γκούμα και ταυτόχρονα να διαμαρτυρηθούμε κατά του εξτρεμισμού και του εθνικισμού απ’ όπου κι αν προέρχονται.

Δημοσιογράφος: Ενώ δεν έχει αποφανθεί ακόμα η δικαιοσύνη για το συγκεκριμένο άτομο, εσείς έχετε προδικάσει την πράξη αυτή ως εθνικιστική;

Χρ. Κίτσιος: Από τις πληροφορίες που έχουμε αλλά και από την τοποθέτηση του ίδιου του Αλβανού Πρωθυπουργού, γνωρίζουμε ότι η δολοφονία του Αριστοτέλη Γκούμα ήταν πράξη μίας έξαρσης εθνικισμού.  

Η ιστοσελίδα του κόμματος των Ελλήνων

Το κόμμα των Ελλήνων της Βορείου Ηπείρου "Εθνική Ελληνική Μειονότητα για το Μέλλον" (MEGA) έχει πλέον τη δική του ιστοσελίδα στην διεύθυνση:

http://www.mega-eemm.com

Η σελίδα κάνει τα πρώτα της βήματα. Εκεί μπορείτε να βρείτε ανάμεσα σε άλλες ενδιαφέρουσες πληροφορίες και την αίτηση εγγραφής μέλους στη διεύθυνση:

http://www.mega-eemm.com/aitese-eggraphes-melous

Συνέντευξη Αλέξανδρου Ζιούλη στη "Σημερινή"

Τα λάθη της ελληνικής πολιτικής σε σχέση με τη Βόρεια Ήπειρο 

Το βράδυ τις 12ης Αυγούστου, ομάδα επτά Αλβανών δολοφόνησαν τον 36χρονο Έλληνα Βορειοηπειρώτη Αριστοτέλη Γκούμα στη Χιμάρα της Βορείου Ηπείρου, επειδή μιλούσε Ελληνικά στον τόπο όπου γεννήθηκε! Τον κυνήγησαν στους δρόμους της Χιμάρας και με πρόθεση τον χτύπησαν θανάσιμα με το αυτοκίνητό τους, με αποτέλεσμα τον φρικτό και τον ακαριαίο θάνατό του. Αυτόπτες μάρτυρες ήταν δεκάδες Βορειοηπειρώτες, που κατέθεσαν ότι η ομάδα των Αλβανών προσπάθησαν να του απαγορεύσουν να μιλάει Ελληνικά και όταν η επίθεση εκφοβισμού δεν απέδωσε, τότε τον δολοφόνησαν.
Η τραγωδία έγκειται στο γεγονός πως το σκηνικό αυτό δεν είναι πρωτοφανές. Όπως εξηγεί στη «Σ» ο Αλέξανδρος Ζιούλης, πολιτικός επιστήμονας και πρόεδρος της Ένωσης Βορειοηπειρωτών Κύπρου «Ο Πύρρος» και του Ιδρύματος Μελετών και Αρωγής Βορειοηπειρωτικού Ελληνισμού, υπάρχει οργανωμένο σχέδιο εναντίον του Ελληνισμού της Βόρειας Ηπείρου. Άλλωστε, ακόμη και προχθές το βράδυ έγινε επίθεση με πυροβολισμούς έξω από την πόρτα του σπιτιού των γονιών του δολοφονηθέντος, όπως επίσης χθες καταγράφηκαν εμπρησμοί σε πολλά σημεία της Χιμάρας. «Άρα, εύλογα μπορεί να γίνει αντιληπτό ότι δεν είναι απλώς ένα τραγικό γεγονός, αλλά μια συντονισμένη επίθεση, με στόχο την εθνική κάθαρση από το αλβανικό κράτος και παρακράτος για να διωχτεί ο Ελληνισμός από τις πατρογονικές του εστίες», τονίζει ο κ. Ζιούλης.

Προσπαθούν να σβήσουν το ελληνικό στοιχείο

- Είναι συχνά αυτού του είδους τα περιστατικά στη Χιμάρα και γενικότερα στην περιοχή;  

- Η Χιμάρα σήμερα είναι ο τόπος όπου ο Ελληνισμός αντιστέκεται δυναμικά στην υπεράσπιση της γης του και είναι το εμπόδιο στα σχέδια των Αλβανών για την αρπαγή των τελευταίων εκτάσεων γης που έχουν απομείνει στα χέρια των Ελλήνων της Βορείου Ηπείρου. Μέσα σε 20, μόλις, χρόνια, Αλβανοί που δεν είχαν ποτέ καμία σχέση με περιοχές της Βορείου Ηπείρου, έχουν αρπάξει με πλαστογραφημένους τίτλους ιδιοκτησίας και βοηθούμενοι από το αλβανικό κράτος και παρακράτος, εκτάσεις δεκάδων χιλιάδων εκταρίων γης. Οι μεγαλύτερες και οι πιο σοβαρές αρπαγές γης έχουν γίνει στις περιοχές του Αργυροκάστρου, Δελβίνου, Αγίων Σαράντα, Εξαμίλια, Τσούκα, κ.λπ, όπου οι Αλβανοί παράλληλα έχουν πετύχει και την απογύμνωση αυτών των περιοχών από τους Έλληνες νόμιμους κατοίκους εδώ και 3.000 χρόνια.
Το μοναδικό εμπόδιο πλέον στα σχέδια του αλβανικού κράτους και παρακράτους είναι οι Έλληνες κάτοικοι της Χιμάρας, που δεν εγκαταλείπουν την γεννήτρα γη τους και δεν την παραδίδουν.
Ο Ελληνισμός της Βορείου Ηπείρου άντεξε σε πιο δύσκολες περιόδους της ιστορίας του. Ποτέ, όμως, δεν έγινε τέτοιος εποικισμός και ούτε σε τέτοιο μέγεθος αρπαγή της γης του από αλλοεθνείς και αλλόθρησκους όσο έγινε τα τελευταία 20 χρόνια. Ενώ οι κάτοικοι της Βορείου Ηπείρου ήταν σε ποσοστό 75-80% Έλληνες και στο ίδιο ποσοστό ήταν και οι περιουσίες τους, σήμερα είναι μόνο ένα 20% και το ίδιο ισχύει και για τις περιουσίες που μπόρεσαν να κρατήσουν από τη ληστρική επίθεση του κράτους και του παρακράτους της Αλβανίας.

- Πρόκειται, δηλαδή, για έναν ενορχηστρωμένο μηχανισμό κατατρομοκράτησης των Ελλήνων της Βορείου Ηπείρου; 

Ναι. Η τρομοκρατία εις βάρος των Χιμαριωτών και ο ψυχολογικός πόλεμος που γίνεται εις βάρος τους τα τελευταία 80 χρόνια δεν έχει προηγούμενο. Μαζικές εκτελέσεις Ελλήνων Βορειοηπειρωτών το 1945, μαζικές φυλακίσεις και εξορίες μέχρι το 1990 και τα τελευταία 20 χρόνια, μέχρι και σήμερα, το 2010, υπάρχει σε εξέλιξη μια άνευ προηγουμένου τρομοκρατία σε βάρος αυτών των Ελλήνων στην άκρη του Ελληνισμού.
Οι προσβολές και προπαγάνδα ότι δήθεν οι Έλληνες Χιμαραίοι είναι ερχόμενοι "μετανάστες" στη Χιμάρα, μόλις πριν από εκατό χρόνια, ως εργάτες στους Τούρκους και Αλβανούς τσιφλικάδες, είναι στην καθημερινή ημερήσια διάταξη των Αλβανών πολιτικών και μέσων ενημέρωσης, για να πείσουν την κοινή γνώμη άλλα και να τους μπολιάσουν με μίσος εναντίον των Ελλήνων, που είναι κάτοχοι της πανέμορφης και ευλογημένης γης της Χιμάρας.
Κανόνας, επίσης, είναι η τρομοκρατία σε κάθε εκλογική αναμέτρηση στη Χιμάρα, όπου όλα τα αλβανικά κόμματα και τα Μέσα Ενημέρωσης καλλιεργούν ανθελληνικό κλίμα και συνασπίζονται εναντίον των Ελλήνων της Χιμάρας.
Θα ήθελα να τονίσω ότι εάν η Χιμάρα αντισταθεί, τότε θα συνεχίσει να υπάρχει και ο Ελληνισμός της Βορείου Ηπείρου.

Αδιαφορία της Ελλάδας
 

- Γιατί θεωρείτε ότι τα πράγματα έχουν πάρει μια τέτοια τροπή;

- Το θράσος των Αλβανών (κράτους και παρακράτους) φαίνεται ότι αυξάνεται όσο συνεχίζεται η εγκληματική αδιαφορία των ελληνικών Κυβερνήσεων για την τύχη του Ελληνισμού της Βορείου Ηπείρου. Παράδειγμα είναι η σύντομη και νερόβραστη δήλωση, γεμάτη με γενικολογίες, για τη δολοφονική επίθεση ενάντια στον Έλληνα νέο Αριστοτέλη Γκούμα από τον αναπληρωτή Υπουργό Εξωτερικών Δημήτρη Δρούτσα.

- Πιστεύετε ότι η ελληνική Κυβέρνηση τηρεί αυτήν τη στάση γιατί θεωρεί το παιγνίδι «χαμένο» και δεν υπάρχει κόστος από τη μη ενεργοποίησή της;

- Φαίνεται ότι το μήνυμα που έστειλαν οι Αλβανοί Κοσοβάροι στην πλατεία της Πρίστινας, ότι «χωρίς Κόσοβο και Θεσπρωτία δεν υπάρχει Αλβανία», που έκανε το γύρο του κόσμου από τα δίκτυα των τηλεοράσεων την ημέρα της απόσχισης του Κοσόβου από τη Σερβία, η πολιτική ηγεσία της Ελλάδος δεν το είδε, όπως δεν βλέπει και την τρομοκρατία που συνεχίζεται στη Βόρεια Ήπειρο. Τουλάχιστον, όμως, ας προετοιμαστεί για την ημέρα που οι Αλβανοί θα «διεκδικήσουν» τα Ιωάννινα, την Κέρκυρα, την Ηγουμενίτσα κ.λπ, έτσι όπως μαθαίνουν στα σχολεία τη νέα γενιά τους, αλλά και όπως την ενημερώνουν η αλβανική πολιτική ηγεσία και τα μέσα ενημέρωσης με τον αρρωστημένο εθνικισμό τους, ότι περίπου όλη η Ήπειρος και μέχρι την Αμφιλοχία τούς ανήκουν.
Κανείς δεν πιστεύει ότι η Ελλάδα μπορεί να γίνει ο απόλυτος υπερασπιστής των ομοεθνών της, όπως κάνει, παραδείγματος χάριν, το Ισραήλ για τους ομοεθνείς του. Ας σηκώσει, όμως, η πολιτική ηγεσία σε Ελλάδα και Βόρειο Ήπειρο το ανάστημά της και να μην επιτρέψει να σβηστεί τόσο άδικα και με τη δικιά τους αδιαφορία ο Ελληνισμός της Βορείου Ηπείρου. Αν πέσει το απόρθητο φρούριο του Ελληνισμού, που λέγεται Χιμάρα, τότε δεν θα υπάρχει Ελληνισμός την επομένη 10ετία στη Βόρεια Ήπειρο. Αυτή η συντονισμένη επίθεση ενάντια στο Ελληνισμό της Βορείου Ηπείρου πρέπει να ξυπνήσει από την εθνική νιρβάνα την πολιτική ηγεσία σε Ελλάδα και Βόρειο Ήπειρο.

Ο μηχανισμός προπαγάνδας
 

- Γιατί θεωρείτε ότι μια τέτοια πολιτική δολοφονία δεν έλαβε διεθνείς διαστάσεις και το ζήτημα περιορίστηκε στα ΜΜΕ της Ελλάδας και της Κύπρου;

- Τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης της Αλβανίας συντονισμένα προσπάθησαν να παρουσιάσουν στη διεθνή κοινή γνώμη τη δολοφονία του Αριστοτέλη Γκούμα, που αληθινό κίνητρο είχε το εθνικό μίσος, ως αυτοκινητιστικό δυστύχημα. Το ανθελληνικό μένος των ΜΜΕ της Αλβανίας συνεχίστηκε και με τον προσβλητικό τρόπο που κάλυψαν την κηδεία του δολοφονηθέντος Βορειοηπειρώτη την επόμενη μέρα. Ο στόχος των πρωτοσέλιδων των εφημερίδων αλλά και των ρεπορτάζ των τηλεοπτικών σταθμών της Αλβανίας είναι η καλλιέργεια του εθνικού μίσους, με σκοπό την προσβολή της μνήμης του δολοφονηθέντος νέου Βορειοηπειρώτη και τη δαιμονοποίηση των Ελλήνων κατοίκων της Χιμάρας και του Ελληνισμού της Βορείου Ηπείρου. Δεν είναι τυχαίο που όλοι οι κατηγορούμενοι για τη δολοφονία του Βορειοηπειρώτη Αριστοτέλη Γκούμα είναι 20 χρονών. Θρεμμένοι όλοι τους με τον αρρωστημένο αλβανικό εθνικισμό, όπως αναπτύχθηκε τα τελευταία χρόνια.

πηγή: http://www.sigmalive.com/simerini/politics/interviews/297927

ΤΟ ΠΑΡΟΝ: υπουργείο εξω(φρε)νικών (12/09/2010)

—  Ο κ. Δρούτσας θα δει, όπως ανακοινώθηκε, τον πρόεδρο της Ομόνοιας και δήμαρχο της Χειμάρρας Β. Μπολάνο, ο οποίος συμπτωματικώς την προηγούμενη εβδομάδα δεν απέκλεισε με δηλώσεις του σε αλβανικά ΜΜΕ να συνεργαστεί και πάλι με τον Σ. Μπερίσα. Οι δυσκολίες που αντιμετωπίζει και ο Β. Μπολάνος και η μειονότητα στη γειτονική χώρα είναι γνωστές. Αλλά όλο και περισσότερο ακούγεται ότι, εκτός των πολιτικών και ιδεολογικών κινήτρων, υπάρχουν και πιο ταπεινά κίνητρα που καθορίζουν πολιτικές επιλογές.

—  Η παραλία της Χειμάρρας που σε μεγάλη πλειοψηφία ανήκει σε έλληνες μειονοτικούς, αποτελεί το «φιλέτο» για μεγάλα συμφέροντα που θέλουν να αξιοποιήσουν τουριστικά την περιοχή. Τα συμφέροντα αυτά δεν είναι άσχετα με την οικογένεια Μπερίσα κι έτσι πιθανόν να δίνονται εξηγήσεις για πολλές ανεξήγητες μέχρι τώρα κινήσεις…

Αριστοτέλης Γκούμας: Ο τελευταίος μάρτυρας της Χειμάρρας

Φρίκη, ὀδύνη καὶ ἀποτροπιασμὸ προξένησε στὸν ἑλληνισμὸ ὅπου γῆς, ἡ εἴδηση ποὺ ἔσκασε σὰν βόμβα  στὶς 13 Αὐγούστου ἀπὸ τὴν πολύπαθη ὅσο καὶ ἡρωικὴ Χειμάρρα τῆς Βορείου Ἠπείρου. Μία συμμορία(γιατί περὶ συμμορίας πρόκειται) νέων Ἀλβανῶν σκότωσαν ἐν ψυχρῶ ἕνα νεαρὸ βορειοηπειρώτη, τὸν 37/χρoνο Ἀριστοτέλη Γκούμα τοῦ Ἠλία, γιατί τολμοῦσε νὰ μιλάει ἑλληνικὰ μέσα στὸ μαγαζί του. Περιστατικὰ λεκτικῆς βίας ὅσο καὶ συμπλοκῶν παρατηρήθηκαν ἀρκετὰ συχνὰ τὰ τελευταῖα χρόνια,  ἀπὸ ὁμάδες «ἀγανακτισμένων» ἀλβανῶν ποὺ περιφέρονταν στὴν περιοχὴ βρίζοντας καὶ ἀπειλώντας ὅποιον μιλοῦσε ἑλληνικὰ  καὶ γράφοντας ὑβριστικὰ συνθήματα στοὺς τοίχους τῶν σπιτιῶν καὶ τῶν καταστημάτων τῶν Ἑλλήνων.Παρόμοια περιστατικὰ εἴχαμε καὶ στὶς τελευταῖες 3 ἐκλογικὲς ἀναμετρήσεις ὅπου ὁλόκληρος ὁ κρατικὸς μηχανισμὸς τῆς Ἀλβανίας μὲ τραμπουκισμοὺς καὶ βιαιότητες προσπάθησε νὰ νοθεύσει τὴν ἐκλογικὴ βούληση τῶν Χειμαριωτῶν. Ὡστόσο στὴν περίπτωση αὐτὴ οἱ προκλήσεις εἶχαν τραγικὴ κατάληξη.

 Ὅπως  μᾶς ἐνημέρωσε  ἡ ἕνωση Χειμαριωτῶν, «ἀπὸ τὴ Δευτέρα 9 Αὐγούστου ὁμάδες ἐγκάθετων ἔφθασαν στὴν Χειμάρρα. Δημιούργησαν ἀλλεπάλληλα ἐπεισόδια, ἀντιμετώπιζαν μὲ ἄσχημο τρόπο τοὺς ντόπιους, ἦρθαν στὰ χέρια μὲ ἀρκετοὺς καὶ σὲ κάποιες περιπτώσεις ἀπείλησαν μὲ μαχαίρια. Ἀφορμὴ ἦταν ἡ ἑλληνικὴ γλώσσα ποὺ ἄκουγαν νὰ μιλοῦν οἱ Χειμαρριῶτες.

      Οἱ Χειμαρριῶτες εἶχαν καταγγείλει στὴν ἀστυνομία τὰ γεγονότα καὶ εἶχαν ἐκδηλώσει τὴν πρόθεσή τους νὰ καταθέσουν μήνυση κατὰ τῶν συγκεκριμένων ἀτόμων ἀλλὰ ὁ ἀστυνομικὸς διοικητὴς ὄχι μόνο δὲν τοὺς ἐπέτρεψε,ἀλλὰ τοὺς προπηλάκισε λεκτικὰ καὶ τοὺς ἀπομάκρυνε μὲ προσβλητικὸ τρόπο συνεπικουρούμενος ἀπὸ ὁμάδα ἀνδρῶν του.

      

Λίγο πρὶν ἀπὸ τὰ μεσάνυχτα (12 πρὸς 13 Αὐγούστου), στὸ Καμπὶ τῆς παλαιᾶς Χειμάρρας, καὶ ἐνῶ ὑπῆρχε ἀκόμα ἀρκετὸς κόσμος ἔξω, ἔβρισαν τὸν ἄτυχο Ἀριστοτέλη Γκούμα. Αὐτὸς δὲν ἄντεξε τὶς συνεχεῖς προκλήσεις καὶ τὸν ἐξευτελισμό, ἀντέδρασε καὶ προσπάθησε νὰ τοὺς ἀπομακρύνει καλώντας τους νὰ λύσουν τὸ «ζήτημα» λίγο μακρύτερα. Ἡ ἀποκοπὴ τοῦ Ἀριστοτέλη ἀπὸ τοὺς συντοπίτες του, θεωρήθηκε ὡς εὐκαιρία γιὰ τοὺς δράστες. Αὐτοὶ ἐπιβιβάστηκαν σὲ αὐτοκίνητο καὶ ὅρμησαν ἐναντίον του καὶ στὴν συνέχεια πέρασαν μὲ τὸ ὄχημα πάνω ἀπὸ τὸ σῶμα του.»

     Τὸ πρωτοφανὲς αὐτὸ γεγονὸς(καθὼς τὰ τελευταία χρόνια ἀρκετοὶ εἶχαν πιστέψει ὅτι ἡ Ἀλβανία ἀπαλλάχθηκε πιὰ ἀπὸ αὐτὲς τὶς πρακτικὲς)  ἦταν ἡ σταγόνα ποὺ ξεχείλισε τὸ ποτήρι τῆς ὀργῆς τῶν Χειμαρραίων. Λαὸς ἀνυπότακτος καὶ σκληροτράχηλος ἀπὸ τὰ  πανάρχαια χρόνια, ποὺ ὑπέφερε τὰ πάνδεινα ἀπὸ τὸ κομμουνιστικὸ καθεστὼς τοῦ Χότζα χωρὶς νὰ χάσει τὴν ἑλληνικότητά του,  δὲν ἄντεξε αὐτὸ τὸ βάρβαρο ἔγκλημα, σὲ ἐποχὲς ὑποτίθεται δημοκρατικῆς ἐλευθερίας.

      Μετὰ τὴν ἀποτρόπαια αὐτὴ δολοφονία ἀναβρασμὸς καὶ ὀργὴ ἐπικράτησε στὴν περιοχἠ. Οἱ Χειμαρριῶτες ἀπέκλεισαν τὸν ὁδικὸ ἄξονα Αὐλώνας –Ἁγίων Σαράντα ποὺ διέρχεται ἀπὸ  τὴν Χειμάρρα καὶ ἀποτελεῖ τὸν κύριο τουριστικὸ ἄξονα τῆς Ἀλβανίας. Ἡ ἀγανάκτησή τους  ξεχείλισε ὅταν τὰ ἀλβανικὰ ΜΜΕ προσπάθησαν νὰ παρουσιάσουν τὸν φόνο σὰν αὐτοκινητιστικὸ ἀτύχημα. Ἡ ἑνωμένη καὶ δυναμικὴ  αὐτὴ ἀντίδραση ποὺ προκάλεσε ἕνα ἄνευ προηγουμένου κυκλοφοριακὸ ἔμφραγμα ἐπὶ 14 ὧρες (οἱ κάτοικοι εἶχαν δηλώσει ὅτι θὰ ἔκλειναν τὸ δρόμο ὡς τὴν ὥρα τῆς κηδείας στὶς 12 τὸ μεσημέρι τῆς 13ης Αὐγούστου) ἔκανε τὸ θέμα καὶ συνακόλουθα καὶ τὴ δολοφονία, πρώτη εἴδηση στὰ ἀλβανικὰ ΜΜΕ καὶ ξαφνικὰ τὸ ἀλβανικὸ κράτος εἶχε νὰ διαχειριστεῖ μία κρίση ποὺ προφανῶς ξέφευγε ἀπὸ τὸν ἔλεγχο καὶ τοὺς ὑπολογισμούς του

       Ἄμεση ἦταν βεβαίως καὶ ἡ ἀντίδραση τῶν πολιτικῶν φορέων τῶν Βορειοηπειρωτῶν μὲ τὴν ΟΜΟΝΟΙΑ, τὸ ΚΕΑΔ ἀλλὰ καὶ ἄλλες ὀργανώσεις νὰ καταδικάζουν τὴ δολοφονία καὶ ὅσα προηγήθηκαν, νὰ διαμαρτύρονται στοὺς διεθνεῖς φορεῖς γιὰ τοὺς ἐθνοτικοὺς διωγμοὺς εἰς βάρος τῶν Χειμαρριωτῶν καὶ νὰ ζητοῦν τὴν παραδειγματικὴ τιμωρία τῶν ἐνόχων.Παράλληλα οἱ Ἕλληνες ἔπαρχοι στὸ χῶρο τῆς Β. Ἠπείρου προχώρησαν σὲ συμβολικὸ κλείσιμο γιὰ 1 ὥρα τῶν ὑπηρεσιῶν στὶς ἐπαρχίες τους, στὴ μνήμη τοῦ Ἀριστοτέλη. Πιστεύουμε ὡστόσο ὅτι ἡ ἀντίδραση τῶν φορέων τῆς μειονότητας θα μποροῦσε νά εἶναι πιό δυναμική, καθώς οἱ μόνες ἐκδηλώσεις διαμαρτυρίας  ὀργανώθηκαν ἀπό τους ἴδιους τούς Χειμαρραίους αὐτόβουλα,  χωρίς να πρωτοστατεῖ ἡ ΟΜΟΝΟΙΑ. Ἐπίσης πιστεύουμε ὅτι θά μποροῦσε τόν Ἀριστοτέλη νά τόν ἀποχαιρετήσει  καί νά τόν τιμήσει ἐπίσημα ἡ ἡγεσία τῆς μειονότητας κατά τή διάρκεια τῆς νεκρωσίμου ἀκολουθίας.

        Στὴν περίπτωση αὐτὴ  μάλιστα εἴχαμε γιὰ πρώτη φορά, καταδίκη της δολοφονικῆς αὐτῆς ἐνέργειας καὶ ἀπὸ τὸν Μακαριώτατο Ἀρχιεπίσκοπο Τιράνων καὶ πάσης Ἀλβανίας κ. ΑΝΑΣΤΑΣΙΟ ὁ ὁποῖος βρισκόταν στὴν περιοχὴ τῆς Δροπόλεως  γιὰ τὸν ἑορτασμὸ τῆς Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου, μὲ τὴν ἑξῆς ἰδιαίτερα αὐστηρὴ δήλωση:

       «Μὲ ὀδύνη συμμετέχω στὸ βαθὺ πόνο ποὺ προκάλεσε ἡ δολοφονία τοῦ Ἀριστοτέλη Γκούμα στὴ Χειμάρρα, δεόμενος ὅπως ὁ Θεὸς ἀναπαύσει ἐν εἴρηνη τὴν ψυχή του.Τέτοιες ἀδικαιολόγητες βίαιες πράξεις, ἀπόλυτα καταδικαστέες ἀπὸ κάθε ἐχέφρονα, ἀπειλοῦν νὰ δυναμιτίσουν τὸ κλίμα ἁρμονικῆς συνυπάρξεως, γιὰ τὸ ὁποῖο ὅλοι οἱ σώφρονες πολίτες τῆς Ἀλβανίας ἔχουν ἀγωνισθεῖ. Καὶ ἀκόμη ἀπειλοῦν νὰ πυροδοτήσουν νέες συγκρούσεις καὶ μίση στὴν εὐρύτερη περιοχή.

        Στην κρίσιμη λοιπὸν αὐτὴ στιγμή, ἀπαιτεῖται ἀπὸ κάθε ὑπεύθυνο νηφαλιότητα, ἀποφυγὴ αὐτοδικιῶν, ἀναζήτηση τῆς ἀλήθειας καὶ ἐπιβολὴ τῆς δικαιοσύνης. Καὶ ἀκόμη ἐπιβάλλεται νὰ ἐνταθοῦν οἱ εἰλικρινεῖς προσπάθειες γιὰ νὰ ἐξασφαλιστεῖ ὁ σεβασμὸς τῆς ἐλευθερίας κάθε πολίτη καὶ ὅλων γενικῶς τῶν ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων του.»

        Στὴν  Ἑλλάδα ποὺ ἤδη παραμονὲς Δεκαπενταυγούστου τὰ πάντα ἔχουν νεκρώσει,  ἦταν μεγάλος ὁ φόβος μας ὅτι τὸ φρικτὸ αὐτὸ ἔγκλημα θὰ θαφτεῖ στὴ θερινὴ ραστώνη τῶν ἡμερῶν καὶ στὴ συνήθη ἀπραξία τῆς ἑλληνικῆς πολιτείας. Ὡστόσο ὅλοι οἱ βορειοηπειρωτικοὶ σύλλογοι καὶ φορεῖς,(πολύ σημαντικός ὑπῆρξε ἐδῶ ὁ ρόλος τῶν ἱστοσελίδων)    βομβαρδίζουν ἀπὸ τὸ πρωὶ τὰ ἑλληνικὰ ΜΜΕ μὲ ἀνακοινώσεις καὶ ἀνταποκρίσεις ἀπὸ τὴ Χειμάρρα. Τὸ ἀδιανόητο αὐτὸ καὶ βάρβαρο γεγονὸς, νὰ χάσει τὴ ζωὴ του ἕνας Ἕλληνας ἐπειδὴ  καὶ μόνο μιλοῦσε ἑλληνικὰ, συγκλονίζει τὸν ἑλληνισμὸ σὲ ὅλη τὴν οἰκουμένη. Ἡ ἀντίδραση τῆς ἀξιωματικῆς ἀντιπολίτευσης γύρω στὶς 3 τὸ μεσημέρι ἀλλὰ καὶ πρὸς τιμήν τους καὶ ὅλων σχεδὸν τῶν κομμάτων τῆς Βουλῆς,καθώς καί τῶν νεολαιῶν τοῦ ΠΑ.ΣΟ.Κ, τῆς Ν.Δ. καί τοῦ ΛΑ.ΟΣ.  ἀναγκάζει καὶ τὴν κυβέρνηση ἔστω καὶ καθυστερημένα τὸ βράδυ τῆς ἴδιας ἡμέρας νὰ καταδικάσει τὸ γεγονὸς καὶ νὰ ζήτησει ἀπὸ τὴν ἀλβανικὴ πλευρὰ τὴν πλήρη διαλεύκανσή του.(Ἐπικροτοῦμε  ἐδῶ καὶ τή δήλωση τῆς νεολαίας τοῦ ΠΑΣΟΚ ποὺ καταδικάζει ἀπερίφραστα τὸ γεγονὸς καὶ ζητᾶ τὸν σεβασμὸ τῶν δικαιωμάτων τῶν Ἑλλήνων στὴν περιοχὴ τῆς Βορείου Ἠπείρου, ὅρο πού χρησιμοποιεῖ γιά πρώτη φορά ἀπό ὅσο γνωρίζουμε) Σὰν ἀποτέλεσμα ἡ δολοφονία τοῦ Ἀριστοτέλη μεταδίδεται ἐκτενέστατα ἀπὸ τὰ ἑλληνικὰ τηλεοπτικὰ κανάλια καὶ γιὰ πρώτη φορὰ ἴσως, παρουσιάζεται χωρὶς παρωπίδες ἡ οὐσία τῶν γεγονότων. Ὅτι δηλαδὴ οἱ Ἀλβανοὶ ἀρνοῦνται στὴ Χειμάρρα τὴν ἀδιαμφισβήτητη ἑλληνικότητά της.

    Στὴ Χειμάρρα οἱ κάτοικοι μὲ βουβὸ πόνο καὶ ἀξιοπρέπεια κηδεύουν τὸ παλληκάρι τους  ποὺ ἔφυγε τόσο ἄδικα. Τὸ φέρετρό του σκεπασμένο μὲ τὴ γαλανόλευκη σημαία εἶναι ἀπὸ μόνο του μία γροθιὰ στὸ στομάχι σὲ ὅλους ὅσους  θεωροῦν πὼς μὲ τὴ  βία θὰ σβήσουν τὴν ἑλληνικότητα τῆς περιοχῆς. Ἐντύπωση ὡστόσο καὶ σοβαρὰ ἐρωτηματικὰ προκαλεῖ τὸ γεγονὸς πὼς στὴ σορὸ δὲν ἔγινε νεκροψία ἀπὸ ἰατροδικαστὴ μὲ ὅτι αὐτὸ μπορεῖ νὰ σημαίνει γιὰ τὴ δικαστικὴ ἐξέλιξη τῆς ὑπόθεσης.

    Ἡ ἀλβανικὴ κυβέρνηση τρομαγμένη ἀπὸ τὰ ἀποτελέσματα τῆς βίας ποὺ ἡ ἴδια ἀνέχθηκε τόσο καιρό, ἀντιδρᾶ καὶ καταδικάζει τὸ γεγονός. Ἡ ἀστυνομία συλλαμβάνει ἔξι ἀπὸ τὴν ὁμάδα τῶν δραστῶν(19-25 ἐτῶν) καὶ ἐπικηρύσσει τὸν ὁδηγὸ Ἰλὶρ Μουκάι ποὺ διέφυγε προσωρινὰ ἀλλὰ παραδίδεται μετὰ ἀπὸ τρεῖς ἡμέρες. Οἱ γελοῖες δικαιολογίες τους περὶ ἀτυχήματος καταρρίπτονται ἀπὸ τὶς μαρτυρίες τῶν Χειμαριωτῶν ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τὸ γεγονὸς ὅτι ὅλοι τους φέρονται ὡς μέλη σὲ διαδικτυακὲς ὁμάδες μὲ ἐθνικιστικοὺς προανατολισμούς.

       Ὁ ἀλβανὸς πρωθυπουργὸς Σαλὶ Μπερίσα μὲ μία πρωτοφανῆ ὅσο καὶ «πονηρὴ» δήλωσή του ἀποδέχεται μπροστὰ στὶς ἔντονες ἀντιδράσεις, ὅτι δὲν πρόκειται γιὰ ἀτύχημα, ἐνῶ ἀναγνωρίζει καὶ τὸ «δίγλωσσο» χαρακτῆρα τῆς περιοχῆς, ἂν καὶ αὐτὸ συμβαδίζει μὲ τὴν ἐπίσημη ἀλβανικὴ θέση ὅτι δηλαδὴ οἱ Ἕλληνες ἦρθαν στὴ «νότιο Ἀλβανία» πρὶν 200 χρόνια ὡς καλλιεργητές ἀπὸ τὸν Ἀλὴ Πασὰ  καὶ δὲν εἶναι γηγενεῖς στὸν τόπο αὐτό.

(Ἡ μετάφραση ὅπως δημοσιεύθηκε στα ΜΜΕ)

«Ὁ φόνος ἑνὸς ἀνθρώπου σὲ κάθε περίπτωση, ἀλλὰ μὲ σκοπὸ, εἶναι ἕνα ἄσχημο καὶ καταδικαστέο ἔγκλημα. Τὰ κίνητρα σὲ περίπτωση ποὺ ἀποδειχθοῦν αὐτὰ ποὺ λέγονται εἶναι ἀκόμα πιὸ ἄσχημα. Ἡ κυβέρνηση ζήτησε καὶ ζητᾶ ἀπὸ τὰ ὄργανα τῆς τάξης νὰ καταβάλουν κάθε προσπάθεια γιὰ νὰ παραπέμψουν τὸν κύριο δράστη αὐτοῦ του ἐγκλήματος ἐνώπιον της δικαιοσύνης. Ἐπισημαίνω ἄλλη μία φορά, σὲ περίπτωση ποὺ ἀποδειχθοῦν τὰ κίνητρα ποὺ ἀναφέρουν τὰ ΜΜΕ, ἀλλὰ καὶ ἄλλα ἄτομα, τὸ μετατρέπει αὐτὸ τὸ ἔγκλημα ἀκόμα πιὸ σκληρό. Εἶναι μία πράξη ἑνὸς ἀκραίου καὶ τυφλοῦ φανατισμοῦ. Δὲν πιστεύω νὰ ὑπάρχουν ἀλβανοὶ ποὺ νὰ μὴν γνωρίζουν ὅτι ἡ κοινότητα σὲ αὐτὴ τὴν πόλη εἶναι δίγλωσση καὶ τοῦτο ὄχι σήμερα ἀλλὰ ἀπὸ 100 χρόνια πρὶν καὶ 200 χρόνια πρίν. Νὰ ἀπαντᾶς στὴν γλώσσα ποὺ προτιμᾶς. Νὰ ἀπαντᾶς καὶ νὰ συμβαίνει αὐτὸ εἶναι πολὺ βαρύ. Μ’ ὅλα ταῦτα, αὐτὰ θὰ τὰ ἐρευνήσει καὶ θὰ τὰ διακριβώσει ἡ δικαιοσύνη…Δράττομαι καὶ αὐτῆς τῆς εὐκαιρίας, νὰ ἐκφράσω ἐκ νέου τὰ συλλυπητήρια στὴν οἰκογένεια, διότι εἶναι μία ἄσχημη πράξη τὸ νὰ σκοτώνεις κάποιον ὅταν ἐκεῖνος βρίσκεται στὸ δρόμο γιὰ τὸ σπίτι του. Εἶναι μία βάρβαρη πράξη».

        

   Βεβαίως ὁ κ. Μπερίσα θὰ ἔπρεπε νὰ ξέρει ὅτι αὐτὸ τὸ γεγονὸς ἦταν ἀκριβῶς ἀποτέλεσμα τῆς ἐπίσημης ἀλβανικῆς πολιτικῆς ποὺ γιὰ χρόνια φανατίζει τοὺς Ἀλβανοὺς ὅτι ἡ Χειμάρρα εἶναι προπύργιο τοῦ ἀλβανικοῦ ἔθνους, ὅτι τὰ ἑλληνικὰ οἱ κάτοικοι τὰ μάθανε στὴν Ἑλλάδα, ὅτι οἱ Χειμαραῖοι πρόδωσαν τὴν γλώσσα καὶ τὴν καταγωγή τους καὶ ξιπάζονται νὰ μιμοῦνται τοὺς Ἕλληνες. Αὐτὰ ὅλα ἀναπαράγουν ὁ Τύπος, ἡ τηλεόραση καὶ τὰ σχολικὰ βιβλία καὶ αὐτὰ εἶναι ποὺ φανάτισαν καὶ τὴν ὁμάδα τῶν νέων ποὺ διέπραξε τὸ ἀπίστευτο φονικό. Ἂν αὐτὰ δὲν διορθωθοῦν καὶ ἂν ἡ Ἀλβανία δὲν κυττάξει κατάματα τὴν ἀλήθεια, πολὺ φοβούμαστε πὼς τὰ κροκοδείλια αὐτὰ δάκρυα  δὲν θὰ ἔχουν καμμία ἀπολύτως σημασία. Στὴν ἐκτίμηση αὐτὴ συντείνει καὶ τὸ γεγονὸς ὅτι ἤδη εἴχαμε περιστατικὰ ἐκφοβισμοῦ μὲ πυροβολισμοὺς ἔξω ἀπὸ τὸ σπίτι τοῦ Γκούμα στὴ Χειμάρρα ἀλλὰ καὶ ἔντονη προσπάθεια ἡρωοποίησης τῶν δραστῶν ἀπὸ κύκλους τῶν ἀλβανικῶν ΜΜΕ  ποὺ τοὺς θεωροῦν θύματα καὶ ζητοῦν τὴν ἄμεση ἀπελευθέρωσή τους.

        Κλείνοντας τὴν ἀνασκόπηση τοῦ θλιβεροῦ αὐτοῦ γεγονότος δὲν μποροῦμε νὰ μὴν ἐπισημάνουμε κάποια πράγματα ποὺ πιστεύουμε πὼς εἶναι χρήσιμα γιὰ τὴν ἐπιτυχέστερη ἔκβαση τοῦ ἀγώνα γιὰ τὴν προστασία τῶν δικαιωμάτων τῶν βορειοηπειρωτῶν ἀδελφῶν μας.

         Πρῶτον ὁ δυναμισμὸς καὶ ἡ ἀγωνιστικότητα τῶν κατοίκων τῆς Χειμάρας ποὺ δὲν ἀνέχθηκαν μοιρολατρικὰ τὸν φόνο τοῦ συμπατριώτη τους, εἶχε σὰν ἀποτέλεσμα νὰ ταρακουνηθεῖ τὸ ἀλβανικὸ κράτος καὶ νὰ ἀντιδράσει ἔστω καὶ σπασμωδικὰ ὑπὲρ τοῦ δικαίου καὶ τῆς δημόσιας τάξης. Αὐτὸ εἶναι ἕνα μήνυμα καὶ πρὸς τοὺς Βορειοηπειρῶτες ἀδελφούς μας καὶ τὴν ἡγεσία τους, ἀλλὰ καὶ πρὸς ὅλους ὅσους πονοῦν αὐτὸν τὸν τόπο. Οἱ ἴδιοι πρέπει νὰ ἀντιδροῦν μαζικά, δυναμικὰ καὶ μὲ σθένος στὴν παραβίαση τῶν δικαιωμάτων τους. Τώρα εἶναι ἡ στιγμή για ὅσους θέλουν να λέγονται ἡγέτες τοῦ ἑλληνισμοῦ να διεκδικήσουν ἀνοικτά και χωρίς περιστροφές, ἐπαναφορά τῆς ἐλληνικῆς ἐθνικότητας στή Χειμάρρα καθώς και ἄνοιγμα ἑλληνικοῦ δημοσίου σχολείου ἐκεῖ. Καί αὐτό νά μήν περιορίζεται μόνο σέ δηλώσεις στά ΜΜΕ ἀλλά νά κατατίθεται σέ ἐπίσημες προτάσεις προς την ἀλβανική κυβέρνηση και να τίθεται ὡς ἀπαραίτητο (sine qua non) προαπαιτούμενο γιά προεκλογικές συνεργασίες  Ἀνούσιες λεκτικὲς διαμαρτυρίες ἢ συμπόρευση μὲ τὰ ἀλβανικὰ πολιτικὰ κόμματα για προσωπικό πολιτικό ὄφελος δὲν ἔδωσαν οὔτε μποροῦν νὰ δώσουν λύση  στὰ προβλήματα τῆς ἑλληνικῆς κοινότητας τῆς Βορείου Ἠπείρου  οὔτε νὰ ἀναγκάσουν τοὺς ἀλβανοὺς νὰ τὴ σεβαστοῦν. 

Παράλληλα ἡ ἑνότητα στὴ δράση τόσο τῶν Βορειοηπειρωτῶν στὴ γενέτειρά τους καὶ στὴν Ἑλλάδα ὅσο καὶ τῶν βορειοηπειρωτικῶν φορέων στὸν ἑλλαδικὸ χῶρο καὶ  στὸ ἐξωτερικό, εἶναι φανερὸ ὅτι συντελεῖ στὴν ἐπιτυχία τῆς ἑκάστοτε προσπάθειας ἀλλὰ κυρίως καὶ στὴν ἀφύπνιση τοῦ συνήθως κοιμώμενου ἑλληνικοῦ κράτους ὅπως ἔγινε στὴν περίπτωση αὐτή. Καὶ δὲν μποροῦμε παρὰ νὰ χαιρετίσουμε  τὸ γεγονὸς ὅτι ἔστω καὶ μὲ καθυστέρηση, ἡ δολοφονία τοῦ Ἀριστοτέλη Γκούμα καταδικάστηκε ἀπὸ τὸ σύνολο τοῦ πολιτικοῦ κόσμου τῆς πατρίδας μας καὶ εἰδικὰ ἀπὸ τὶς πολιτικὲς νεολαῖες. Ἐπίσης πολλὰ ΜΜΕ κάλυψαν μὲ ἀναλυτικὸ ρεπορτὰζ τὰ γεγονότα, ἀναδεικνύοντας καὶ ἐνημερώνοντας οὐσιαστικὰ (ὅπως δὲν ἔκαναν ποτὲ ὡς τώρα) γιὰ τὸ πρόβλημα τοῦ ἀλβανικοῦ ἐθνικισμοῦ καὶ τῆς καταπίεσης τῶν Χειμαριωτῶν.

      Εἴθε τὰ διδάγματα αὐτὰ νὰ ἀποτελοῦν ὁδηγὸ στὴ συνέχεια τοῦ ἀγώνα, ὅλων ὅσων πονᾶμε τὴ γῆ καὶ τὰ ἡρωικὰ ἀδέλφια μας τῆς Βορείου Ἠπείρου ἔτσι ὥστε ἡ θυσία τοῦ Ἀριστοτέλη Γκούμα νὰ μὴν πάει χαμένη καὶ νὰ φέρει  καλύτερες μέρες  γιὰ τὸν ἑλληνισμὸ στὴ Χειμάρρα καὶ στὴ Βόρειο Ἤπειρο γενικότερα. Μόνο ἔτσι θὰ ἀποδείξουμε ὅτι τιμοῦμε ἀληθινὰ τὴ μνήμη του καὶ θὰ δικαιώσουμε τὴ λεβεντιὰ καὶ τὸν ἡρωισμὸ τοῦ  παλληκαριοῦ ποὺ ὑπερασπίσθηκε  μὲ ψηλὰ τὸ κεφάλι ἀπέναντι στοὺς μελλοντικούς δημίους του τὴν ἑλληνική του καταγωγή.

 Καλὸ παράδεισο ἀδελφέ μας Ἀριστοτέλη, γιατί σὰν μάρτυρας ἔφυγες ἀπὸ αὐτὴν τὴν ζωὴ καὶ ἂς εἶναι ἐλαφρὺ τὸ χῶμα ποὺ σὲ σκεπάζει!


ΒΟΡΕΙΟΗΠΕΙΡΩΤΙΚΟ ΒΗΜΑ

  

Αμήχανη αντίδραση στο έγκλημα της Χιμάρας!

➤  Του ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΜΠΑΡΚΑ

Η δολοφονία του 37χρoνου Έλληνα από τη Χιμάρα Αριστοτέλη Γκούμα στις 12 Αυγούστου τρέχοντος αναδείχτηκε το βαρόμετρο ενός δύσκολου πλέγματος διεθνικών σχέσεων. Δυστυχώς όμως, ούτε είναι και ούτε μπορούμε να τις φέρουμε με το μέρος μας.
Συνεπώς, ο τραγικός θάνατος του Τέλη, πέρασε γρήγορα το οικογενειακό κατώφλι. Σίγουρα όμως αυτό δεν απαλύνει διόλου τον πόνο και τη θλίψη στους απαρηγόρητους γονείς και αδέρφια, συγγενείς, γνωστούς και φίλους. Τα ειλικρινή και εκ’ βάθους ψυχής συλλυπητήρια στα αγαπημένα του πρόσωπα, λέγοντάς τους ταυτόχρονα: Καλή δύναμη και κουράγιο! Όλοι εμείς είχαμε ανάγκη τον Τέλη σας. Ο Τέλης δεν είχε ανάγκη κανέναν από μας!

Το αποτρόπαιο έγκλημα εναντίον του είναι καταδικαστέο, διότι με πρόθεση κάποιοι συνάνθρωποι του αφαίρεσαν τη ζωή, το πρώτο στην τάξη μεταξύ των δώρων του θεού. Τα κίνητρα δεν έχουν καμιά σχέση με το πνεύμα της εποχής. Τον σκότωσαν γιατί μιλούσε στη μητρική του γλώσσα, στο ίδιο του το σπίτι χτισμένο στα πατρογονικά του εδάφη! Τόσο το περισσότερο όταν το στυγερό έγκλημα διέπραξαν άτομα νεαρής ηλικίας 20-23 χρόνων.
Και πίσω τους στοιβάχτηκαν θορυβώδεις μέσα από τα σύγχρονα μέσα επικοινωνίας και δημοσίως, στο μαύρο χορό οι τραγικοί συμπατριώτες τους, μικροί και μεγάλοι, πολιτικοί και διανοούμενοι. Φωνάζουν σαν σε γέρμα «Πολύ καλά έκαναν και τον σκότωσαν…» (πρωτόγονο κοινωνικό επίπεδο) «Να τους κηρύξουμε ήρωες» (σύγχρονο κοινωνικό έπαθλο). Στη συγκεκριμένη περίπτωση τα δύο άκρα τα ενώνουν τα τυφλά εθνικιστικά μίση και πάθη.

Το πρόβλημα δεν εστιάζεται απλώς εδώ. Το έγκλημα ξεπερνάει το προμελετημένο σενάριο. Είναι φυσιολογική εξέλιξη του εθνικιστικού κλίματος που καλλιεργείται επί 10-11 χρόνια τώρα στην Χιμάρα. Πιθανόν αυτό να απότρεψε την πραγμάτωση άλλων καλά σχεδιασμένων σεναρίων. Η εμπειρία επιτρέπει να υπογραμμίσουμε με βεβαιότητα. Για λίγο όμως.

H αμηχανία αντίδρασης των πολιτικών

Ακριβώς εδώ θα πρέπει να αναζητήσουμε τους λόγους αμηχανίας των πάντων τις πρώτες ώρες και μέρες μετά το συμβάν.

• H ΟΜΟΝΟΙΑ - ΚΕΑΔ

Αδικαιολόγητη η στάση των πολιτικών και παραγόντων της εθνικής ελληνικής μειονότητας, κυρίως «των παλιών» ή διαφορετικά εκείνων που βρήκαν στη Χιμάρα «την κολυμπήθρα» εθνικισμού «για να βαπτίσουν» τον κούφιο πατριωτισμό τους (όντας πρόεδροι ΚΕΑΔ, ΟΜΟΝΟΙΑΣ, πρώην και νυν βουλευτές, υπουργοί). Μπροστά στη δολοφονία του Τέλη δεν ήξεραν τι να κάνουν και τι να πουν. Δεν μπόρεσαν ούτε να ηγηθούν στην αυθόρμητη αντίδραση των απλών ανθρώπων, ούτε να τους παρέχουν προστασία και πολιτική κάλυψη. Ένδειξη επίσης ότι δεν έχουν το ήθος να ηγηθούν μιας κοινότητας την οποία διέσπασαν και διέλυσαν στην εθνική της παράμετρο.

Τρομακτική ένδειξη της αμηχανίας τους, προερχόμενης από έλλειμμα εθνικού και πολιτικού ήθους, αποτελεί η  κηδεία του παλικαριού. Οι πολιτικοί μας ηγέτες χάθηκαν στο ανώνυμο πλήθος. Δεν τόλμησαν να βγάλουν μια ομιλία, να πουν ένα εθνικό αντίο στο παλικάρι που έχασε τη ζωή του γιατί αγάπαγε την μητρική του γλώσσα. Περίσσεψε η εθνική σημαία και ο εθνικός ύμνος ως αυθόρμητες ενέργειες πατριωτισμού των απλών φίλων του Τέλη και άλλων πραγματικών πατριωτών Χιμαρέων.
Οι Έλληνες τοπικοί παράγοντες δεν δέχτηκαν πρόταση εντός των συνταγματικών τους δικαιωμάτων, να κηρύξουν τη 13η Αυγούστου ημέρα πένθους για τη Χιμάρα και όλη την εθνική ελληνική μειονότητα.
Αυτοί λοιπόν που όλα αυτά τα χρόνια φωνάζουν για τον σεβασμό των ανθρωπίνων και εθνικών δικαιωμάτων, την συγκεκριμένη στιγμή, ενώ είδαν να παραβιάζονται με ακραίο τρόπο και με θανατική συνέπεια τα εθνικά μας δικαιώματα, έμειναν μουγκοί. Γιατί; Διότι ο έμπρακτος σεβασμός των ανθρωπίνων και εθνικών δικαιωμάτων μας κυριαρχείται από ερασιτεχνισμό, αυθορμητισμό και επιπολαιότητα.  Διότι, όταν πρόκειται για την ουσία αυτών των διεκδικήσεων, περιμένουν τα περιθώρια που υποδεικνύουν τα Τίρανα. Ένα ακόμα δείγμα, το πιο σκληρό ασφαλώς, ότι για τους πολιτικούς μας η διεκδίκηση των εθνικών μας δικαιωμάτων αποτελεί τον μανδύα για να καλύπτουν το ξεπούλημα αυτών, έναντι προσωπικών οφειλών, είτε πολιτικών, είτε οικονομικών.

• Τα Τίρανα
Το ίδιο μουγκά έμειναν και τα επίσημα Τίρανα. Εντούτοις, όχι μόνο αιφνιδιάστηκαν, αλλά επειδή είχαν λερωμένη τη φωλιά τους επέτρεψαν να μείνει 13 ώρες κλειστή η εθνική οδός Αυλώνας-Αγίων Σαράντα και μάλιστα στο ζενίθ της τουριστικής κίνησης. Τα Τίρανα κρύφτηκαν πίσω από τα ΜΜΕ. Η προσπάθεια τους να ρίξουν το θέμα σε μια απλή είδηση δυστυχήματος δεν βοήθησε.

• Η Αθήνα
Και οι δύο πλευρές, τόσο η πολιτική μας ηγεσία όσο και τα Τίρανα, αντέδρασαν αφού αντέδρασε πρώτα η Αθήνα. Προηγήθηκε βέβαια η δήλωση του Αρχιεπισκόπου Αναστασίου. Ωστόσο, η δήλωσή του, με προφητικές νύξεις όσον αφορά τον κίνδυνο στις διεθνικές σχέσεις, από την μία ξεπερνάει την αποστολή του προκαθημένου της Αυτοκέφαλης Ορθόδοξης Εκκλησίας της Αλβανίας. Από την άλλη με τον πρωταγωνιστικό αυτό ρόλο μπέρδεψε τη θέση του. Επιβεβαίωσε εντούτοις, το κενό στην πολιτική ηγεσία του χώρου, αλλά και της Αθήνας.

Η ελληνική πολιτεία, και σε πρώτη γραμμή η αντιπολίτευση, καταδίκασε σύσσωμα το επεισόδιο στη Χιμάρα, υπογραμμίζοντας τον κίνδυνο των εθνικιστικών κινήτρων της ομάδας δραστών, για τα δικαιώματα  της ε.ε.μ, αλλά και τις διμερείς σχέσεις. (Σε δεύτερη τοποθέτηση (Δρούτσας) η επίσημη θέση διαφοροποιήθηκε. Ο υπουργός αποστασιοποιήθηκε από άτομα που θέλουν να εκμεταλλευτούν πολιτικά το θέμα χωρίς να διευκρινίζει κάτι συγκεκριμένο). Ενώ τα ελληνικά ΜΜΕ ξεπέρασαν τα αλβανικά ΜΜΕ αναζητώντας ψήλους στο άχυρο με αποτέλεσμα να υποβαθμίσουν τη σημασία και το βάρος της άγριας δολοφονίας.  Η συνολική συμπεριφορά της Αθήνας και  στη συγκεκριμένη περίπτωση έδειξε ότι μόνο με αυθορμητισμό και περιστασιακά αντιμετωπίζει το εθνικό μας θέμα και συνήθως είναι θύμα των αλβανικών κινήσεων.

Ο αυθορμητισμός της Αθήνας στο εθνικό μας θέμα

Και μετά από 20 χρόνια μεταπολίτευσης στην Αλβανία, η Αθήνα δεν μπόρεσε να διαβάσει την μόνιμη ταχτική των Τιράνων για την αλλοίωση και αποτίναξη αυτού που λέγεται εθνική ελληνική μειονότητα στην Αλβανία, με ιστορικά ισχυρές μετοχές στις διεθνείς διεκδικήσεις. Πρόκειται για μια απλή, αλλά αποδοτική ταχτική που επαναλήφτηκε μερικές φορές μέχρι τώρα, αποτελώντας έτσι αναπόσπαστο μέρος της ποθούμενης ιστορικής στιγμής, όπως βαθιά πιστεύουν οι Αλβανοί, για την εθνική τους ολοκλήρωση.

Τα Τίρανα γνωρίζοντας τον αυθορμητισμό της Αθήνας στο εθνικό θέμα της ε.ε.μειονότητας, έχουν καταφέρει να αξιοποιήσουν τον ανθελληνισμό που καλλιέργησε, κυρίως ο Ε. Χότζα, (ως αποφασιστική συνιστώσα εθνικού αυτοπροσδιορισμού των Αλβανών και προϋπόθεση συσπείρωσής τους στα κομμουνιστικά ιδεώδη), στην επίτευξη του προαναφερόμενου στόχου.
Όταν το κρίνουν σκόπιμο, βάζουν τους ελεγχόμενους «ηγέτες» της Εθνικής Ελληνικής Μειονότητας να προβούν σε δήθεν εθνικιστικές κινήσεις, οι οποίες ούτε βάθος έχουν, ούτε μελέτη, ούτε μέλλον, ούτε συντονισμό και πρόγραμμα. Ανήκουν στην κατηγορία της προβοκάτσιας. Αν δεν συμβεί αυτό, θα γίνει κάποιο οργανωμένο επεισόδιο εθνικιστικού περιεχομένου, το οποίο ή θα είναι σε βάρος της ε.ε. μειονότητας, αλλά θα δίνει το δικαίωμα να φωνάζουν και οι Αλβανοί, ή θα είναι «σε βάρος των αλβανικών συμφερόντων». Αμέσως μετά ξεχύνεται κατά της Ελλάδας, με στόχο την εθνική ελληνική μειονότητα,  η καλά οργανωμένη αλβανική εθνικιστική μηχανή. Αποτελείται από ΜΜΕ, ιστορικούς, στελέχη, πολιτικούς, μυστικές υπηρεσίες, αστυνομία και άλλα τμήματα του κράτους.
Την νύφη την πληρώνουν οι απλοί Έλληνες. Αυτοί οι κακομοίρηδες. Στην καθημερινή μάχη επιβίωσης θα πρέπει να αντιμετωπίσουν την διαφοροποίηση που τους γίνεται από τον αλβανικό παράγοντα λόγω εθνικότητας. Σε τέτοιες καταστάσεις είναι αναγκασμένοι ή να επιλέξουν για προστάτη έναν αλβανό, ή να φύγουν προς Ελλάδα.

Όποιος έχει λίγη μνήμη ανατρέχει στο επεισόδιο με την απέλαση του αρχιμανδρίτη Χρυσοστόμου (1993) που έφερε στη συνέχεια το επεισόδιο της Επισκοπής (1994) με αποτέλεσμα η εθνική ελληνική μειονότητα να δεχτεί το βαρύτερο πλήγμα εκφοβισμού και φυγής προς Ελλάδα. Και τότε, είχε προηγηθεί η κούφια εθνικιστική προπαγάνδα των δικών μας, τους οποίους στη συνέχεια οι αλβανικές αρχές τους αποκάλυψαν ότι πρόκειται για δικούς τους μυστικούς  πράκτορες από παλιά.
Συνεπώς η Ελλάδα αν και χώρα μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΝΑΤΟ δεν κατάφερε να ηγηθεί σ’ αυτό το πνεύμα των σχέσεων με την Αλβανία, αλλά έμεινε στη ρευστότητα των εύθραυστων σχέσεων που υπαγορεύουν τα Τίρανα.

Η περίπτωση Χιμάρας

Στην περίπτωση της Χιμάρας τα πράγματα είναι και πιο σκληρά. Πρώτο πρόκειται για μια περιοχή την οποία τα Τίρανα δεν αναγνωρίζουν ως μειονοτική ζώνη. Δεύτερο απέναντι έχει συγκεντρωθεί το στοιχείο τριών ακραίων εθνικιστικών αλβανικών ταυτοτήτων. Τρίτο και το πιο σημαντικό, πίσω από τον πόλεμο των εθνικών συμβατοτήτων, κρύβεται η μάχη για την αρπαγή του τουριστικού φιλέτου  της περιοχής το οποίο παραδοσιακά ήταν στα χέρια των Ελλήνων. 
Έτσι θα πρέπει να εξηγηθεί και η βιασύνη των Τιράνων ώστε αμέσως μετά τις αντιδράσεις  της Αθήνας και του ελληνικού μειονοτικού παράγοντα (μοιάζουν με αχυροφωτιά), πρώτα, να βγουν από την αδράνεια και τον αιφνιδιασμό που προκάλεσε το έγκλημα με εθνικιστικά κίνητρα (το οποίο, όπως αναφέραμε δεν ήταν προσχεδιασμένο, αλλά φυσιολογική εξέλιξη του εθνικιστικού κλίματος που καλλιεργείται χρόνια. Στη συνέχεια να τηρήσουν τους υψηλούς τόνους εθνικισμού και εκφοβισμού των Ελλήνων στη Χιμάρα.   

Ντούλες-Μπολάνος και τα Τίρανα

Χαρακτηριστικό είναι ότι αντιδράσεις των πολιτικών παραγόντων στην Ε.Ε. Μειονότητα, κυρίως του ΚΕΑΔ–ΟΜΟΝΟΙΑΣ είχαν σημείο αναφοράς τόσο τα Τίρανα, όσο και την Αθήνα. Τα Τίρανα όσον αφορά το περιεχόμενο των αντιδράσεων. Την Αθήνα όσον αφορά την ηθική πλευρά.
Ο Μπολάνος λόγου χάρη, ενώ είχε χαθεί μαζί με το Ντούλε, στις πιο κρίσιμες ώρες μετά την τραγωδία, εμφανίστηκε στη δημοσιότητα αφού προέβη στις πρώτες αντιδράσεις η Αθήνα.
Ωστόσο, προσέχουμε ότι, τόσο ο Μπολάνος, όσο και ο Μπερίσια ανέφεραν ότι επικοινώνησαν μεταξύ τους για την κατάσταση που δημιουργήθηκε στη Χιμάρα, επίσης μετά τις αντιδράσεις της Αθήνας. Μόνο τότε ο Μπολάνος «ξεθάρρεψε» και βγήκε να κάνει «εθνικές» δηλώσεις. Φαίνεται επίσης, ότι με την ...εγγύηση του Μπερίσια φαίνεται ότι ξεπέρασε τη λογική των αντικειμενικών εθνικών διεκδικήσεων με αποτέλεσμα να γίνει στόχος των αλβανών εθνικιστών. (Εισήλθε στο πνεύμα των γνωστών δηλώσεων παραλληλισμού του Κοσσυφοπεδίου με το Βορειοηπειρωτικό, τις οποίες αφού προκάλεσαν τη θύελλα των Αλβανών, τις διέψευδε.

Έτσι, «ηρωποιείται» στα μάτια της Ελλάδας και γίνεται αλεξικέραυνο στους κεραυνούς του αλβανικού εθνικισμού. Δέκτης αυτών όμως, ως προς τις συνέπειες, είναι οι απλοί Έλληνες..  Εν τω μεταξύ, ζητάει από την κυβέρνηση Μπερίσια τη λήψη μέτρων  «….προκειμένου να εκλείψει επιτέλους κάθε απόπειρα πρόκλησης των μελών της Εθνικής Ελληνικής Μειονότητας όπως και κάθε πολίτη αυτού του τόπου που σχετίζεται με την εθνική καταγωγή, τη γλώσσα και το θρήσκευμά του».
Γεγονός είναι ότι μέχρι πριν ένα χρόνο ο Μπολάνος «συγκυβερνούσε» με τον Μπερίσια και τον είχε κηρύξει πρώτο φίλο της Χιμάρας. Δεν του ζήτησε όμως τίποτε από αυτά. Ταυτόχρονα, ενώ δεν είχε ηρεμήσει το χώμα στον τάφο του Τέλη, ο Μπολάνος υποδέχτηκε το Μπερίσια με λουλούδια στους Δρυμάδες, ενώ θα έπρεπε να έπαιρνε τα αυγά…

Τα ίδια μπορούμε να πούμε και για το άλλο ήμισυ του δίδυμου, τον Ντούλε. Προσέχουμε λοιπόν την προσωπική δήλωση Ντούλε στο ΒΒC. Μοιάζει σαν δυο σταγόνες νερού με εκείνες  του Μπερίσια στους Δρυμάδες.
«Να απαντήσεις στη γλώσσα που επιθυμείς, είπε ο Μπερίσια, και να συμβεί αυτό που συνέβη είναι πολύ βαρύ». Καταδίκασε το έγκλημα ως «πράξη ακραίου και τυφλού φανατισμού….» και πρόσθεσε ότι «δεν νομίζω να υπάρχουν αλβανοί που δεν γνωρίζουν ότι οι κοινότητα στη Χιμάρα είναι δίγλωσση και όχι μόνο τώρα αλλά 100 και 200 χρόνια πιο πριν».

Αυτά είπε ο Μπερίσια τη στιγμή που το Σοσιαλιστικό Κόμμα με το οποίο συμμαχεί ο Ντούλες εκμεταλλεύτηκε το θέμα για εσωπολιτική κατανάλωση, ενώ το κόμμα του Ιλιρ Μέτα που μετέχει στην κυβέρνηση ζήτησε τη διαλεύκανση της υπόθεσης.
(Με τον τρόπο αυτό ο Μπερίσια εξασφάλισε την επικείμενη επίσκεψή του στην Αθήνα, η οποία αν και δεν είναι άμεσα επίσημη, είναι η πρώτη στην πολιτική του καριέρα).
Τα ίδια είπε και ο Ντούλες. Καταδίκασε το συμβάν ως «το πιο απεχθές έγκλημα που συνέβη τα τελευταία 20 χρόνια στη χώρα μας….. που έχει εμπνευστεί από την πιο σκοτεινή αφετηρία: αυτή του εθνικού μίσους».

Χειρότερα από το Μπερίσια που μιλάει για τη δίγλωσση Χιμάρρα, ο Ντούλες αντιμετωπίζει την ελληνική  στη Χιμάρα όπως θα μπορούσε να ήταν η αγγλική. Και λέει συγκεκριμένα ότι «…στη Χιμάρα ομιλείται διαχρονικά η ελληνική γλώσσα. Κι αυτό να μην συνέβαινε, γίνεται λόγος για τη γλώσσα μιας χώρας, ενός γειτονικού λαού»! Ο Ντούλες αποφεύγει το γεγονός ότι στη Χιμάρα κατοικεί αυτόχθονος  ελληνικός πληθυσμός.
Αναφέρει επίσης ο Ντούλες ότι «…στις τοπικές εκλογές του 2000, 2003 και 2007, κυρίως σ’ αυτές του 2003 είχαμε κι άλλα σοβαρά επεισόδια με τραυματισμούς και μαχαιρώματα…». Λησμονάει όμως ότι ο ίδιος συγκυβέρνησε ακριβώς με τους υπευθύνους αυτών των επεισοδίων και δεν ζήτησε ποτέ την τιμωρία των δραστών.

Αναφέρεται ακόμα στις αποφάσεις του 1945-47 του κομμουνιστικού καθεστώτος που παραβίασαν το σεβασμό των δικαιωμάτων ως μειονότητα στη Χιμάρα: «την αφαίρεση της εθνικότητας από τα ληξιαρχικά βιβλία, την μη θεώρηση ως μέρος της ελληνικής εθνικής κοινότητας και το κλείσιμο του ελληνικού σχολείου».  Ο ίδιος όμως ως επικεφαλής της ΟΜΟΝΟΙΑΣ και του ΚΕΑΔ δεν έκανε κανένα επίσημο διάβημα για την επίσης ομαδική επαναφορά της εθνικότητας  στους κατοίκους της Χιμάρας. Ούτε βέβαια ανέλαβε την πρωτοβουλία για κάποια νομική ρύθμιση που θα διευκόλυνε τη νόμιμη διαδικασία επαναφοράς της ελληνικής εθνικότητας σε χιλιάδες Έλληνες που τους αφαιρέθηκε βίαια, ή αναγκάστηκαν να την αφαιρέσουν.

Το αποκορύφωμα της δημαγωγίας Ντούλε στα εθνικά θέματα σχετίζεται με το αίτημά του για δημόσιο ελληνικό σχολείο στη Χιμάρα. Ποτέ ο Ντούλες ως εκπρόσωπος της ε.ε. μειονότητας δεν ζήτησε επισήμως δημόσιο σχολείο στη μητρική γλώσσα στη Χιμάρα όπως στο χωριό του τη Γοραντζή. Έχει μπερδέψει κακώς τις  δηλώσεις στα ΜΜΕ με τα επίσημα έγγραφα. Απεναντίας, έχει ζητήσει και έχει καταφέρει ένα ιδιωτικό δίγλωσσο σχολείο στη Χιμάρα. Η απώλεια του Τέλη και οι δηλώσεις του Μπερίσια, μαζί με όλες τις εξελίξεις  βοηθούν πάρα πολύ στο άνοιγμα ενός δημόσιου ελληνικού σχολείου  και στη Χιμάρα. Αλλά ο Ντούλες φαίνεται ότι δεν το θέλει.