Στο πλευρό της ελληνικής μειονότητας Ίμβρου και Τενέδου για τα δικαιώματα ιδιοκτησίας η Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Απάντηση του Ευρωπαίου επιτρόπου κ. Füle 

σε ερώτηση της επικεφαλής των 

ευρωβουλευτών της ΝΔ Μαριέττας 

Γιαννάκου 

Η Τουρκία, ως χώρα που διαπραγματεύεται την

ένταξή της στην ΕΕ πρέπει να εγγυηθεί στην 

πράξη ίσα δικαιώματα και ελευθερίες για τα 

μέλη της ελληνικής μειονότητας της Ίμβρου και της Τενέδου. 

Αυτό προκύπτει από την απάντηση του κ. Füle, αρμόδιου Ευρωπαίου επιτρόπου για 

τα θέματα διεύρυνσης και της ευρωπαϊκής πολιτικής γειτονίας σε κοινοβουλευτική 

ερώτηση της επικεφαλής των ευρωβουλευτών της ΝΔ, Μαριέττας Γιαννάκου, 

σχετικά με τις διακρίσεις σε βάρος των Ελληνορθόδοξων πολιτών που επιθυμούν 

να αποκτήσουν ακίνητα στην Ίμβρο και την Τένεδο.

Επισημαίνεται, ότι στην ερώτησή της η επικεφαλής των ευρωβουλευτών της ΝΔ 

είχε ζητήσει από τα αρμόδια ευρωπαϊκά όργανα να πάρουν σαφή θέση για τις 

παραβιάσεις θεμελιωδών δικαιωμάτων της ελληνικής μειονότητας στις δύο νήσους, 

μετά την δημοσιοποίηση της απόφασης του τουρκικού Συμβουλίου Επικρατείας, 

η οποία ακύρωνε πράξη του κτηματολογίου της Ίμβρου, με την οποία 

μεταβιβάστηκε σε μέλος της ελληνικής μειονότητας τίτλος ιδιοκτησίας στην Ίμβρο. 

Στην απάντησή του ο κ. Füle δήλωσε ενήμερος του θέματος και δεσμεύθηκε ότι θα 

το παρακολουθήσει εκ του σύνεγγυς σε συνεργασία με τις τουρκικές αρχές. 

Σύμφωνα με την Επιτροπή, «Η Τουρκία, ως χώρα που διαπραγματεύεται την 

ένταξή της στην ΕΕ πρέπει να εγγυηθεί στην πράξη ίσα δικαιώματα και ελευθερίες

για όλους τους πολίτες της ανεξάρτητα από τη γλώσσα, τη φυλή, το χρώμα, το φύλο,

τις πολιτικές απόψεις, τα φιλοσοφικά πιστεύω, τη θρησκεία και τη σέκτα ή 

οποιαδήποτε άλλη σχετική προκατάληψη».

Παράλληλα, ο Ευρωπαίος επίτροπος αναφέρει κατηγορηματικά ότι τα δικαιώματα

ιδιοκτησίας των μελών της ελληνικής μειονότητας στην Ίμβρο και την Τένεδο 

κατοχυρώνονται σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Σύμβαση των Δικαιωμάτων του 

Ανθρώπου και τη νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.

Σε δηλώσεις της, η επικεφαλής των ευρωβουλευτών της ΝΔ Μαριέττα Γιαννάκου  

τόνισε τα εξής: 

«Είναι αδιαμφισβήτητο ότι η απόφαση του τουρκικού Συμβουλίου Επικρατείας έρχεται 

σε πλήρη αντίθεση, τόσο με τις προβλέψεις  της Συνθήκης της Λωζάννης, όσο και με 

ψηφίσματα της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης, τα οποία 

κάνουν ιδιαίτερη μνεία στα δικαιώματα της ελληνικής μειονότητας και στη διατήρηση 

του διπολιτισμικού χαρακτήρα των νησιών Ίμβρου και Τενέδου. 

Η απάντηση του κ. Füle σαφέστατα κινείται προς τη σωστή κατεύθυνση, δικαιώνοντας

ουσιαστικά τις ελληνικές θέσεις. Παρόλα αυτά, οφείλω να επισημάνω ότι πέραν της 

καταδίκης των αποφάσεων των τουρκικών αρχών, αναμένω συγκεκριμένες ενέργειες 

από πλευράς Ευρωπαϊκής Επιτροπής, προκειμένου να σταματήσουν το συντομότερο 

δυνατό αυτές οι απαράδεκτες διακρίσεις σε βάρος των μελών της ελληνικής 

μειονότητας στην Ίμβρο και την Τένεδο». 

http://www.xronos.gr/detail.php?ID=82096

από: Ινφογνώμων Πολιτικά

Βασίλειος Σαχίνης, ο Εθνομάρτυρας χωρίς τάφο(!;)

Mε την πένα του Σωκράτη Παπαδόπουλου

Δύο εθνομάρτυρες, ο Βασίλειος Σαχίνης και ο Γρηγόριος Λαμποβιτιάδης, κατά σύμπτωση είχαν πατεράδες από τη Δούβιανη και μητέρες από τη Δερβιτσιάνη, χωριά με μεγάλες και εξαίρετες παραδόσεις. Και οι δυο έχασαν τη ζωή τους απ΄ τους κομμουνιστές, Αλβανούς και Έλληνες,  του χώρου μας, πρώτα ο Σαχίνης το 1943 και αργότερα, το 1946, ο Λαμποβιτιάδης, τα οστά του οποίου, με τις πολλές προσπάθειες του γιου του Γιώργου, βρέθηκαν και ενταφιάστηκαν στο νεκροταφείο του  Αγίου Βλάση της Δούβιανης.

Πού είναι όμως ο τάφος του Βασίλη Σαχίνη;

Tο ανάποδο είναι: Ο « τάφος» του Λαμποβιτιάδη  δεν ξέραμε που ήταν, ενώ ο τάφος του Σαχίνη, ναι. Τώρα ξέρουμε που είναι  ο τάφος του πρώτου  και δεν ξέρουμε που είναι ο «τάφος» του δεύτερου.

Μα ποιος  είναι ο Βασίλης Σαχίνης;

Ο εθνομάρτυρας Βασίλειος Σαχίνης γεννήθηκε στη Δούβιανη το 1894.Μετά την αποφοίτησή του από το δημοτικό σχολείο της Δούβιανης πήγε στην Κωνσταντινούπολη πλησίον του πατέρα του και μπήκε στην Ρομβόρτειο Σχολή, όπου  διδάχτηκε και ξένες γλώσσες.

Το 1913 επιστρέφει οικογενειακώς στη Δούβιανη. 

Κατά τη διάρκεια του Βορειοηπειρωτικού Αγώνα ήταν Γραμματέας της Αυτονόμου Ηπείρου. Αργότερα διορίζεται διδάσκαλος της ελληνικής γλώσσας στο Αργυρόκαστρο μέχρι το 1916.Μετά επιδόθηκε σε χρηματιστηριακές εργασίες συνεργαζόμενος με την Εθνική Τράπεζα Ελλάδος, Ιταλικών και  Ελβετικών Τραπεζών, όπως και άλλων χωρών.

Από το 1920 μέχρι ο 1940 αποδεικνύεται ως φυσικός ηγέτης του Ελληνικού πληθυσμού του Νομού Αργυροκάστρου.

Το 1929, λόγω του εκκλησιαστικού ζητήματος, φυλακίζεται στις φυλακές των Τιράνων.

Το 1933 για το κλείσιμο των ελληνικών σχολείων στο Αργυρόκαστρο ιδρύει την «Νέα Φιλική Εταιρεία»,η οποία στέλνει υπόμνημα στην Κοινωνία των Εθνών. Συλλαμβάνεται και εκτοπίζεται στο Αλέσιο.

Στις 27 Οκτωβρίου 1940 συλλαμβάνεται  από τους Ιταλούς και φυλακίζεται.

Στις 17 Νοεμβρίου 1943 συλλαμβάνεται από τα όργανα  του Sigurim, τα οποία του απάγγειλαν φοβερό κατηγορητήριο και την αυγή της επόμενης μέρας  δολοφονείται.

Η δολοφονία του  Βασίλη Σαχίνη ήταν μεγάλη εθνική απώλεια, γιατί αγωνίζονταν και θυσιάζονταν για αυτόν τον Ελληνισμό.

Το πώς δολοφονήθηκε ο Βασίλης Σαχίνης υπάρχουν  πολλές εκδοχές που ομιλούν οι συγγενείς του από το γένος της μητέρας του.

Eίναι εξαιρετικά εντυπωσιακό το γεγονός που συνεργάτες του τού είπαν πως ήταν στον κατάλογο για εκτέλεση και του προετοίμασαν τη δραπέτευση για  την Ελλάδα. Αυτός όμως άκαμπτος και συνεπής για το έργο του τούς είπε: «Γάμος χωρίς  κριάρι σφαχτό δε γίνεται»...

Ο Μπεντρί Σπαχίου, πρώην στέλεχος του Κ.Κ. Αλβανίας και συνεργάτης του Ενβέρ Χότζια, ο οποίος αργότερα έγινε κι αυτός θύμα της Κόκκινης Δικτατορίας, όντας στη φυλακή είπε σε δικό μας πολιτικό κρατούμενο, που δεν θέλει να του αναφέρουμε το όνομα, ότι το Βασίλη Σαχίνη δεν τον σκοτώσαμε εμείς οι Αλβανοί κομμουνιστές, αλλά οι δικοί σας σε συνεργασία με τους Ελλαδίτες.

Στις 22 Απριλίου του 1993 ο πρόεδρος της Δημοκρατίας της Αλβανίας, κ.Σαλί Μπερίσια, βράβευσε τον Βασίλη Μάνθιο Σαχίνη, μετά θάνατον, με το βραβείο «Μάρτυρας της Δημοκρατίας», ως διακεκριμένος για δημοκρατική πίστη και άκαμπτος μέχρι το τέλος της ζωής του.

Έτσι ο Βασίλης Σαχίνης αποθεώθηκε για τη δημοκρατία, τον Χριστιανισμό, τα ανθρώπινα δικαιώματα και εξαιρετικά των μειονοτήτων και δεν λογάριασε για τα ιδεώδη αυτά ούτε τη ζωή του.

Έχουν περάσει άνω από έξι δεκάδες από τότε και καμία δραστηριότητα δεν έχει γίνει προς τιμή του μεγάλου αυτού εθνομάρτυρα. Είναι ξεκάθαρο πως κάτι τέτοιο ούτε καν μπορούσε να γίνει την περίοδο του υπαρκτού σοσιαλισμού. Όμως και ύστερα της πτώσης της κόκκινης δικτατορίας έχουμε σιωπή ιχθύων. 

Το πιο θλιβερό είναι που σήμερα δεν ξέρουμε ούτε τον τάφο του, ο οποίος κάποτε ήταν στο νεκροταφείο της Δερβιτσιανής, όπου τον είχαν ενταφιάσει οι δικοί του από το σόι της μητέρας του. Όταν ανακαινίστηκε το νεκροταφείο του χωριού αυτού, εκείνοι που τον υπολόγιζαν «εχθρό του λαού» όχι μόνον του χάλασαν τον τάφο, αλλά σκόρπισαν τα οστά του  ξανασκοτώνοντάς τον.

Είναι ιερό καθήκον να γίνουν όλες τις προσπάθειες από τα αρμόδια όργανα για να τοποθετηθεί στο θρόνο που του ανήκει ο μεγάλος αυτός μάρτυρας των δικαιωμάτων και της δημοκρατίας.

Εκεί που φτύναμε γλείφουμε – το Ευαγγέλιο των «αποκλειστικών αντιπροσώπων» της Εθνικής Ελληνικής Μειονότητας

Στιγμές πολιτικού μεγαλείου και σταθερότητας αξιών ζει τις τελευταίες εβδομάδες ο Βορειοηπειρωτικός Ελληνισμός με τις κομματικού χαρακτήρα παρεμβάσεις από τους «αποκλειστικούς αντιπροσώπους» του.

Την εβδομάδα που προηγήθηκε των βουλευτικών εκλογών της 17^ης Ιουνίου τρίβαμε τα μάτια μας διαβάζοντας το ένα δελτίο τύπου μετά το άλλο όπου οργανώσεις, ομάδες και σωματεία προσκείμενα στο PBDNJ καλούσαν, στην αρχή έμμεσα και αργότερα ανοικτά, τους Βορειοηπειρώτες να ψηφίσουν τη Νέα Δημοκρατία!

Ο λόγος αυτής της έκκλησης δεν ήταν άλλος από το ότι έπρεπε να αποφευχθεί η άνοδος ενός αριστερού – διεθνιστικού κόμματος όπως ο ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία, καθώς και ότι ο αρχηγός της ΝΔ Αντώνης Σαμαράς είναι ο μοναδικός πολιτικός αρχηγός που σαν Πρωθυπουργός θα ενδιαφερθεί τα προβλήματα της Εθνικής Ελληνικής Μειονότητας.

Φυσικά κανένας εθνικά σκεπτόμενος Βορειοηπειρώτης δεν θα είχε αντίρρηση σε μία τέτοια πρόταση. Το θέμα όμως για τέτοιου είδους εκκλήσεις δεν είναι μόνο ο χρόνος και ο τρόπος με τον οποίο γίνονται, αλλά και η προϊστορία αυτών που τις απευθύνουν.

Από την άλλη πλευρά και το κόμμα των Ελλήνων ΕΕΜΜ – MEGA έβγαλε δελτίου τύπου με το οποίο παρότρυνε τους Βορειοηπειρώτες να στηρίξουν στις εκλογές τις πολιτικές δυνάμεις που θα κρατήσουν την Ελλάδα εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης ώστε να αποτελέσουν την κυβέρνηση που θα βάλει στην κορυφή της ατζέντας της εξωτερικής της πολιτικής το Βορειοηπειρωτικό.

Ο κάθε συντοπίτης μας που έχει δικαίωμα ψήφου έχει και την κρίση να αντιληφθεί ποιο ή ποια είναι τα κόμματα που θα ενδιαφερθούν λίγο ή πολύ για τα ζητήματα της ΕΕΜ. Όπως έχει και κάθε δικαίωμα να ψηφίζει με άλλα κριτήρια.

Στους Βορειοηπειρώτες δεν αξίζει να είναι πρόβατα ούτε έχει κανείς το δικαίωμα να τους συμπεριφέρονται ως τέτοια.

Η απροκάλυπτη υποστήριξη προς ένα και μόνο κόμμα, αποκλείοντας οποιοδήποτε άλλο, που βάζει πολύ ψηλά το Βορειοηπειρωτικό στις προτεραιότητες του, αποδεικνύει έναν ξεφωνημένο καιροσκοπισμό και αποτελεί τον ορισμό του πολιτικάντικου γλυψίματος προς τον διαφαινόμενο νικητή.

Δεν θυμίζει το «μνήσθιτι μου Κύριε όταν έλθεις εν τη Βασιλεία σου», γιατί αυτή η φράση ήταν μία ειλικρινής απολογία από καρδιάς, αλλά σαν να βροντοφωνάζουν «ε παιδιά είμαστε και μεις εδώ όταν γίνετε εξουσία ξέρετε με ποιους θα έχετε παρτίδες».

Το αστείο όμως στην όλη υπόθεση είναι ότι αυτές οι εκκλήσεις, προέρχονται από μία οργάνωση – συνιστώσα (όπως κατάντησε) ενός κόμματος που ευεργετήθηκε με κάθε μέσο, θεμιτό και αθέμιτο, από το πρώην αντίπαλον δέος της ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ.

Ξεχνά κανείς τη στάση του κόμματος του Βαγγέλη Βενιζέλου κατά τις περσινές δημοτικές εκλογές; Ξεχνά κανείς τις παρεμβάσεις του τότε Βουλευτή Ιωαννίνων Μιχάλη Παντούλα;

Τι γνώμη θα σχημάτισε άραγε ο χρυσός Ολυμπιονίκης Πύρρος Δήμας ως υποψήφιος του ΠΑΣΟΚ που τόσο πολύ σέβονται;

Φυσικά δεν ξεχνά κανείς και το κατά πόσο πιστή ήταν η συνιστώσα Ομόνοια και το όλον κόμμα ΚΕΑΔ στη γραμμή του ΠΑΣΟΚ.

Όμως όπως έχει γυρίσματα ο καιρός, έτσι έχουν και οι «πολιτικοί φωστήρες» του Βορειοηπειρωτικού Ελληνισμού στις κομματικές προτιμήσεις τους στην Ελλάδα. Πώς να το πήρε άραγε ο αντιπρόεδρος της Ομόνοιας και μέλος του Εθνικού Συμβουλίου Γιώργος Τζομάκας; Τι γνώμη να είχε ο Έπαρχος Άνω Δρόπολης Χρήστος Ντούτσης;

Να μην ξεχάσουμε όμως και τη συμπεριφορά της «αποκλειστικής αντιπροσωπευτικής» παρέας απέναντι στο κόμμα της Νέας Δημοκρατίας τους τελευταίους μήνες.

Όταν τον περασμένο Σεπτέμβριο έγινε η συνάντηση του ηγετικού δίδυμου με τον Αντώνη Σαμαρά για το θέμα της απογραφής, άλλα τους είπε ο πρόεδρος της ΝΔ άλλα όμως έβγαλαν προς τα έξω για να δείξουν ότι έχουν την αμέριστη στήριξη και της τότε αξιωματικής αντιπολίτευσης, κάτι που προκάλεσε την δυσφορία της Συγγρού.

Αλήθεια, οι ίδιοι αυτοί «αποκλειστικοί» ηγέτες δεν ήταν μόλις πριν δύο μήνες σνόμπαραν και αρνήθηκαν να ανταποκριθούν στην πρόσκληση της ΝΔ για την ημερίδα που διοργάνωσε στο ξενοδοχείο Caravel στην Αθήνα σχετικά με το Βορειοηπειρωτικό;

Οι Έπαρχοι που προσκλήθηκαν ένας ένας για να παραστούν και τελικά δεν εμφανίστηκε ούτε ένας από αυτούς ανήκαν μήπως τότε σε άλλο κόμμα;

Για να μην πάμε ακόμα πιο πίσω στη διετία 2007 – 2009 όταν ήταν Υφυπουργός Εξωτερικών της Ελλάδας ο Θεόδωρος Κασσίμης, όταν έκανε κάποιες προσπάθειες για αναδιοργάνωση της Ομόνοιας και άνοιγμα της οργάνωσης στη βάση.

Κι όμως είδαμε πρώτα μία έμμεση πλην σαφή έκκληση της κλίκας που ελέγχει την Ομόνοια υπέρ της ΝΔ, μετά διαβάσαμε για συνάντηση με στελέχη του δεξιού ελληνικού κόμματος όπου τονίστηκε η αναγνώριση του ενδιαφέροντος του Αντώνη Σαμαρά προς το Βορειοηπειρωτικό, ξεκαθαρίζοντας τα πράγματα, έπειτα η ουσιαστικά ανύπαρκτη από το 2007, Ένωση Ελλήνων Επάρχων δήλωσε την ασυγκράτητη υποστήριξη της και τέλος διαδόθηκε ανακοίνωση τοπικού σωματείου ότι θα βάλει πούλμαν για να μεταφέρει ψηφοφόρους που θα υποστηρίξουν το κόμμα του κ. Σαμαρά!

Μα τι ξαφνικοί έρωτες είναι αυτοί;!

Το κακό πέραν των άλλων είναι ότι άλειψαν το βούτυρο στο ψωμί του ανθελληνικού ΣΥΡΙΖΑ που βρήκε την ευκαιρία να βγάλει χολή κατά της βορειοηπειρωτικής κοινότητας, με αφορμή την υπόθεση για τα βιβλιάρια υγείας που ανακίνησε ο Περιφερειάρχης Ηπείρου Αλέξανδρος Καχριμάνης.

Οι έννοιες της κωλοτούμπας και του γλειψίματος σε πολιτικό επίπεδο, χάνουν κάθε έννοια μπροστά στα χωρίς αναστολές καμώματα των «αποκλειστικών μας αντιπροσώπων», αφού από σύμμαχοι του Σοσιαλιστικού Κόμματος Αλβανίας πασχίζουν να αποδείξουν ότι είναι πιο νεοδημοκράτες και από τον ίδιο το Σαμαρά!

Από την άλλη αν ερχόταν στα πράγματα ο ΣΥΡΙΖΑ, το πρόβλημα θα λυνόταν εύκολα, αφού θα παρουσιαζόταν το PBDNJ ως αδελφό παναλβανικό πολυπολιτισμικό κόμμα, μην παίρνοντας ευθύνη για τη στάση της Ομόνοιας, χαρακτηρίζοντας τη ως μεμονωμένη μίας από τις συνιστώσες του.

Θα πει κάποιος ότι δικό τους είναι το κόμμα και ότι θέλουν  κάνουν.

Αν είναι όμως έτσι κι αυτοί δεν έχουν δικαίωμα να ισχυρίζονται ότι έχουν το μονοπώλιο στην πολιτική μας αντιπροσώπευση.

Είναι αδύνατον οι Βορειοηπειρώτες να δέχονται εν έτει 2012 να εκπροσωπούνται από άτομα που δεν έχουν ούτε ιερό ούτε όσιο και έχουν ως αξίες τον καιροσκοπισμό και την εξυπηρέτηση των προσωπικών τους φιλοδοξιών και συμφερόντων, προσπαθώντας να δώσουν πιστοποιητικά υποδούλωσης στον εκάστοτε ισχυρό, αλλά ούτε να δέχονται να μετατρέπονται σε πολιτικά πρόβατα προς άγραν κομματικής πελατείας. 

19 Ιουνίου 1865: Ο θάνατος του μεγάλου Εθνικού Ευεργέτη της Ελλάδας Ευαγγέλη Ζάππα

Ο Ευάγγελος (ή Ευαγγέλης) Ζάππας γεννήθηκε στο χωριό Λάμποβο (του Ζάππα) στη Βόρειο Ήπειρο το 1800. Ήταν ο νεότερος γιος του Βασίλη Ζάππα, έμπορος από τους σημαντικούς της περιοχής και της Σωτηρίας, το γένος Μέξη. 
Το χωριό ανήκε στην επαρχία Τεπελενίου, πατρίδα του Αλή Πασά. 

Ο Ευαγγέλης, σε ηλικία 13 ετών, στρατολογήθηκε απ’ τον Αλή Πασά και στάλθηκε φρουρός σε ένα φρούριο κοντά στα Γιάννενα. Με τη συμμαχία των Σουλιωτών με τον Αλή, ο Ζάππας βρέθηκε στο στρατόπεδο του Εθνικοαπελευθερωτικού Αγώνα των Ελλήνων το 1821 και τέθηκε υπό τις διαταγές του Μάρκου Μπότσαρη. Έγινε, μάλιστα, υπασπιστής και τον ακολούθησε. Μετά το θάνατο του Μάρκου Μπότσαρη, ο πολέμησε με τον Κωνσταντίνο Μπότσαρη, αδερφό του ήρωα, και στη συνέχεια με τον στρατηγό Νικόλαο Ζέρβα, τον Λάμπρο Βέικο, τον Γκούρα, και συναγωνιστές τον Μακρυγιάννη, τον Νοταρά και τον Πανουργιά. Το 1824, έγινε ταξίαρχος και διοίκησε τα Βλαχοχώρια των Σαλώνων. Σύμφωνα με άλλες πηγές, πολέμησε με τον Καραϊσκάκη, τον Κολοκοτρώνη και τον Οδυσσέα Ανδρούτσο. 

Στο τέλος της Επανάστασης αρνείται την χρηματική αποζημίωση για τους αγωνιστές και μεταναστεύει στο Βουκουρέστι το 1831. 
Η περιοχή αυτή των Παραδουνάβιων Ηγεμονιών είχε την περίοδο εκείνη μεγάλη ελληνική παράδοση, από την εποχή που η Υψηλή Πύλη διόριζε Φαναριώτες στις διοικητικές θέσεις. Ο Ζάππας εγκαταστάθηκε στη Βλαχία, όπου η κοινωνικοοικονομική δομή της περιοχής χαρακτηριζόταν από την ισχνότητα αστικών κέντρων και τα μεγάλα κτήματα και εντάχθηκε στην τοπική κοινωνία χρησιμοποιώντας ένα εκλεπτυσμένο σύστημα δημοσίων σχέσεων. Φρόντισε να εξοικειωθεί με τους άρχοντες και τους ηγούμενους των ελληνικών μοναστηριών οι οποίοι διαχειρίζονταν τα μοναστηριακά κτήματα, ακολουθώντας την τακτική και άλλων Ελλήνων, σύμφωνα με την οποία νοίκιασε και εκμεταλλεύτηκε μοναστηριακά κτήματα στην περιοχή της Γιαλόμιτζας, κοντά στο Βουκουρέστι. Σε τρεις περίπου δεκαετίες απέκτησε τεράστια περιουσία και αντίστοιχα εισοδήματα. Με τη μακροχρόνια απουσία του απ' την Ελλάδα και το ρίζωμα του στη βλαχική κοινωνία ο Ευαγέλλης απέκτησε τη θέληση να ευεργετήσει και την Ελλάδα και τη Βλαχία.

Ο κύριος αποδέκτης των ευεργεσιών του ήταν φυσικά η Ελλάδα, με την πιο εντυπωσιακή εκδήλωση της προσφοράς του να είναι το εγχείρημα αναβίωσης των Ολυμπιακών Αγώνων. 
Το 1856 έγραψε στο βασιλιά Όθωνα προσφέροντας 400 μερίσματα της Εθνικής Ατμοπλοΐας ώστε τα κέρδη να χρησιμοποιηθούν για την ίδρυση των Ολυμπιακών Αγώνων και για τα βραβεία των νικητών.
Ο Ευάγγελος Ζάππας, μαζί με τον εξάδελφό του Κωνσταντίνο Ζάππα τιμούνται ως εθνικοί ευεργέτες από το 1859, όταν ιδρύθηκαν τα "Νέα Ολύμπια", έκθεση γεωργική, τεχνική και βιομηχανική που ορίστηκε να πραγματοποιούνται ανά τετραετία, ενώ την ίδια χρονιά κατάφερε να αναβιώσει τους Ολυμπιακούς Αγώνες σε μια πλατεία της Αθήνας.

Στη διαθήκη του άφηνε ένα μεγάλο χρηματικό ποσό, με το οποίο χρηματοδότησε τους αγώνες του 1870 και 1875 που πραγματοποιήθηκαν στο Παναθηναϊκό Στάδιο που επίσης αναστύλωσε. Οι Ζάππειοι αγώνες του 1859, 1870 και 1875 ήταν επίσης διεθνείς αφού συμμετείχαν αθλητές από την Ελλάδα και την Οθωμανική αυτοκρατορία. 

Ο Ευαγγέλης Ζάππας αναβιώνοντας τους Ολυμπιακούς Αγώνες για πρώτη φορά από την Αρχαιότητα, έθεσε τη βάση για τους μεγάλους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1896, από τον Βαρώνο Πιέρ ντε Κουμπερτέν και τη Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή που ιδρύθηκε το 1894. Χρηματοδότησε επίσης τη δημιουργία του Μεγάρου που φέρει το όνομα του, το Ζάππειο, το οποίο χρησιμοποιήθηκε για τους αγώνες ξιφασκίας στους Ολυμπιακούς αγώνες του 1896 και ως κέντρο τύπου στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004, ενώ παραμένει έως σήμερα κεντρικός εκθεσιακός χώρος. 
Το 1863 προσβλήθηκε από ψυχική νόσο. 

Ο Ευαγγέλης Ζάππας πέθανε στις 19 Ιουνίου του 1865 στο Μπροστένι, και ο ξάδερφος του Κωνσταντίνος (ο οποίος διαχειρίστηκε μετά θάνατον την περιουσία του σύμφωνα με τη διαθήκη του) στις 20 Ιανουαρίου του 1892 στο Μάντον της Γαλλίας. Ένα μεγάλο μέρος της περιουσίας τους το διέθεσαν για κοινωφελείς και εθνικούς σκοπούς στην ιδιαίτερη πατρίδα τους, όπου ίδρυσαν εκπαιδευτήρια στο Λάμποβο, την Πρεμετή, τη Νίβανη, το Δέλβινο και τη Δρόβιανη, ενώ μέχρι και σήμερα λειτουργεί το Ζάππειο Παρθεναγωγείο στην Κωνσταντινούπολη.

Η διαθήκη του Ευαγγέλη Ζάππα

Ο Ευαγγέλης Ζάππας υπήρξε οραματιστής, αλλά με τη διαθήκη του ανέδειξε την πραγματιστική πλευρά της σκέψης του. Συντάσσοντάς την τον Νοέμβριο του 1860, έναν μόλις χρόνο μετά τα Α΄ Ολύμπια, έδειξε ότι όχι μόνο είχε κατανοήσει την αναγκαιότητα των εμποροβιομηχανικών εκθέσεων, αλλά διατύπωσε και εμπεριστατωμένη άποψη για την προστασία και την αναβάθμισή τους. 

Ακληρος και μοναχικός, ιδιότροπος αλλά νουνεχής, ο Ζάππας είχε πλήρη συναίσθηση του μεγέθους της πράξης του. Διορατικός και έμπειρος, οικονομικά ανεξάρτητος, οξύνους και φιλόπατρης, γνώριζε εκ των προτέρων, περισσότερο από όσους ενεπλάκησαν με τη χορηγία του, την εμβέλεια του θεσμού που καθιέρωνε. 
Γι' αυτό στη διαθήκη του φρόντισε να τονίσει ότι όχι μόνο οι συγγενείς του, αλλά και «πας Έλλην, χωρίς εξαίρεσιν, έχει το δικαίωμα να επαγρυπνήση εις την εκτέλεσιν των διατάξεων της παρούσης διαθήκης μου και τους εναντίους αυτής να τους υποχρεώση διά του νόμου προς αποζημίωσιν και αποκατάστασιν των ειρημένων διατάξεων». 


Η βούληση του Ζάππα αποτυπώθηκε με σαφήνεια ιδιαίτερα στην εντολή που άφηνε στον εξάδελφό του Κωνσταντίνο: «Να κτίση το κατάστημα των Ολυμπίων μετά του σταδίου αυτού αξιοπρεπές και ευρύχωρον, κατά το σχέδιον όπου έχω στείλει του κ. Ραγκαβή». Σύμφωνα επίσης με τη διαθήκη, το λείψανο της κεφαλής του εθνικού ευεργέτη, «εγκλεισμένον εντός αργυράς θήκης εν σχήματι ναΐσκου», εντοιχίστηκε στον αριστερό τοίχo του κυκλικού σχήματος Περιστυλίου του Μεγάρου την ημέρα των εγκαινίων του (1888). Μια αναμνηστική πλάκα απομένει για να θυμίζει τον χώρο όπου βρίσκεται έως σήμερα η κεφαλή του Ευαγγέλη Ζάππα.

Ακολουθούν φωτογραφίες από το μοναδικό μνημόσυνο που πραγματοποιήθηκε για τον Ευαγγέλη Ζάππα στη γενέτειρα του, το Λάμποβο Αργυροκάστρου, στις 19 Ιουνίου 2010, ανήμερα της συμπλήρωσης 145 ετών από το θάνατο του, με τους απογόνους της οικογένειας των Ζαππαίων. 

Τούρκοι «χτύπησαν» την ιστοσελίδα της Ιεράς Μητρόπολης Κόνιτσας!

Με φωτομοντάζ τον Μιχαλολιάκο

• Τούρκοι  πιθανότατα χάκερς, επιτέθηκαν στην  ιστοσελίδα της Ιεράς Μητρόπολης Δρυινουπόλεως, Πωγωνιανής και Κονίτσης, και ανήρτησαν εικόνα με τον αρχηγό της 

«Χρυσής Αυγής» που τον ονομάζουν «φύρερ» καθώς και κείμενο στο  οποίο γράφουν περίπου τα εξής:  

«Οι πωλήσεις των αγροτεμαχίων άρχισαν στην Ελλάδα.  Ενοικιάσεις, ιδιοκτησίες για πώληση. Στην Αθήνα ο «Φύρερ» ηγέτης του κόμματος, με το  παρατσούκλι Χρυσή Αυγή, θέλει τη Σμύρνη να ενταχθεί στην Ελλάδα, θέλει την Κωνσταντινούπολη και τη Μαύρη Θάλασσα». 

Μιλάνε ακόμη για τη Θεσσαλονίκη η  οποία «θα πουληθεί σε χονδρική τιμή»! 

Σίγουρα η συγκεκριμένη κίνηση εξυπηρετεί σκοπιμότητες...

Περιφέρεια Ηπείρου - Τα τελικά αποτελέσματα των βουλευτικών εκλογών της 17ης Ιουνίου

Εκλογική Περιφέρεια Ιωαννίνων

1.  Νέα Δημοκρατία  32,36% / 33.241 ψήφοι / 3 έδρες

2.  ΣΥΡΙΖΑ – ΕΚΜ  27,15% / 27.886 / 1

3.  ΠΑΣΟΚ  14,07% / 14.449 / 1

4.  Δημοκρατική Αριστερά  6,32% / 6.491

5.  Ανεξάρτητοι Έλληνες  5,12% / 5.254

6.  ΚΚΕ  4,87% / 5.003

7.  Λαϊκός Σύνδεσμος Χρυσή Αυγή  4,59% / 4.715

Βουλευτές 

Νέα Δημοκρατία: Κωνσταντίνος Τασούλας, Σταύρος Καλογιάννης,  Άννα Ασημακοπούλου

ΣΥΡΙΖΑ - ΕΚΜ: Χρήστος Μαντάς

ΠΑΣΟΚ: Μιχάλης Κασσής

Εκλογική Περιφέρεια Άρτας

1.   Νέα Δημοκρατία  35,83% / 18.283 ψήφοι / 1 έδρα

2.   ΣΥΡΙΖΑ – ΕΚΜ  29,15% / 14.875 / 1

3.   ΠΑΣΟΚ 12,83% / 6.545 / 1

4.   Ανεξάρτητοι Έλληνες  4,86% / 2.482

5.   ΚΚΕ 4,86% / 2.482

6.   Λαϊκός Σύνδεσμος Χρυσή Αυγή  4,43% / 2.260

7.   Δημοκρατική Αριστερά  4,23% / 2.158

Βουλευτές

Νέα Δημοκρατία: Γιώργος Στύλιος, 

ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ: Όλγα Γεροβασίλη, 

ΠΑΣΟΚ: Χρήστος Γκόγκας

Εκλογική Περιφέρεια Πρεβέζης

1. Νέα Δημοκρατία  34,11% / 13.583 ψήφοι / 1 έδρα

2. ΣΥΡΙΖΑ – ΕΚΜ  26,23% / 10.445 / 1

3. ΠΑΣΟΚ  14,81% / 5.899

4. Λαϊκός Σύνδεσμος Χρυσή Αυγή  5,55% / 2.209

5. ΚΚΕ  5,44% / 2.165

6. Δημοκρατική Αριστερά  4,88% / 1.945

7. Ανεξάρτητοι Έλληνες  4,75% / 1.891

Βουλευτές

Νέα Δημοκρατία: Δημήτρης Τσουμάνης

ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ: Κωνσταντίνος Μπάρκας

Εκλογική Περιφέρεια Θεσπρωτίας

1.     Νέα Δημοκρατία  34,23% / 10.734 ψήφοι / 1 έδρα

2.     ΣΥΡΙΖΑ – ΕΚΜ  23,32% / 7.311

3.     ΠΑΣΟΚ  17,50% / 5.486

4.     Δημοκρατική Αριστερά  5,58% /  1.750

5.     Ανεξάρτητοι Έλληνες  5,36% / 1.681

6.     Λαϊκός Σύνδεσμος Χρυσή Αυγή  5,27% / 1.653

7.     ΚΚΕ  3,43% / 1.074

Βουλευτής

Νέα Δημοκρατία: Αντώνης Μπέζας

Δήμος Πωγωνίου

1.     Νέα Δημοκρατία  35,24% / 2.487

2.     ΣΥΡΙΖΑ  24,51% / 1.730

3.     ΠΑΣΟΚ  15,60% / 1.101

4.     ΚΚΕ  6,86% / 484

5.     Δημοκρατική Αριστερά  4,93% / 348

6.     Λαϊκός Σύνδεσμος Χρυσή Αυγή  4,35% / 307

7.     Ανεξάρτητοι Έλληνες  4,08% / 288

Τα τελικά αποτελέσματα των ελληνικών βουλευτικών εκλογών της 17ης Ιουνίου 2012

1.  Νέα Δημοκρατία  29,66% / 1.825.609 ψήφοι / 129 έδρες

2.  ΣΥΡΙΖΑ – ΕΚΜ  26,89% / 1.655.053 / 71

3.  ΠΑΣΟΚ  12,28% / 755.832 / 33

4.  Ανεξάρτητοι Έλληνες  7,51% / 462.456 / 20

5.  Λαϊκός Σύνδεσμος Χρυσή Αυγή  6,92% / 425.980 / 18

6.  Δημοκρατική Αριστερά  6,26% / 385.079 / 17

7.  ΚΚΕ  4,50% / 277.179 / 12

8.  Δημιουργία ξανά  1,59% / 98.063

9.  ΛΑΟΣ  1,58% / 97.099

10. Οικολόγοι Πράσινοι  0,88% / 54.421

Ο Γεν. Γραμματέας της Χρυσής Αυγής Ν. Μιχαλολιάκος ο μόνος πολιτικός αρχηγός που στις πρώτες μετεκλογικές δηλώσεις αναφέρθηκε στη Βόρειο Ήπειρο - Οριστικά εκτός Βουλής ο ΛΑ.Ο.Σ.

Στις πρώτες τηλεοπτικές δηλώσεις που παραχώρησε ο Γενικός Γραμματέας του Λαϊκού Συνδέσμου "Χρυσή Αυγή" Νίκος Μιχαλολιάκος λίγα λεπτά μετά την δημοσίευση των πρώτων exit polls είπε μεταξύ άλλων:
«...Θα αγωνιστούμε με συνέπεια για όλα τα εθνικά θέματα, για Μακεδονία, Βόρειο Ήπειρο, για την τουρκική απειλή στο Αιγαίο, ενάντια στην τουρκική προπαγάνδα στη Θράκη. Θα αγωνιστούμε για μια Ελλάδα που θα ανήκει στους Έλληνες...».
Αποτέλεσε έτσι τον μοναδικό αρχηγό κόμματος που μπήκε στη Βουλή των Ελλήνων ο οποίος έκανε μία αναφορά για την ιδιαίτερη πατρίδα μας. 
Η Χρυσή Αυγή κατάφερε παρά την πόλωση που καλλιεργήθηκε τον τελευταίο μήνα να διατηρήσει τα ποσοστά της στα ίδια περίπου επίπεδα με μικρές απώλειες, στο 6,9% αλλά στην νέα Βουλή αντί για 21 βουλευτές που ανέδειξε στις 6 Μαΐου θα έχει 18.
Να σημειωθεί ότι το εθνικιστικό κόμμα είχε και στις δύο ψηφοφορίες ισχυρή υποστήριξη από τους Βορειοηπειρώτες που έχουν δικαίωμα ψήφου αλλά και ηθική συμπαράσταση από άλλου τόσους που δεν απέκτησαν ακόμα την ελληνική υπηκοότητα. 


Αντίθετα εκτός Βουλής έμεινε οριστικά ο Λαϊκός Ορθόδοξος Συναγερμός του Γιώργου Καρατζαφέρη, ο οποίος από το 2,9% της 6ης Μαΐου έπεσε στο 1,57%.
Από την πλευρά μας όμως δεν πρέπει να ξεχάσουμε ότι ο ΛΑ.Ο.Σ. ήταν το μόνο κόμμα που συνδιοργάνωσε εκδηλώσεις στη Βόρειο Ήπειρο - αναφερόμαστε στις επετείους για την υπογραφή του Πρωτοκόλλου της Κερκύρας τον Μάιο του 2010 και του 2011 - ενώ ήταν και το μοναδικό κόμμα το οποίο έφερε ως αιτία τον μη σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των Βορειοηπειρωτών, για την καταψήφιση της ένταξης και σταθεροποίησης της Αλβανίας με τις ευρωπαϊκές κοινότητες (15-1-2009) και για την ένταξη της στο ΝΑΤΟ (17-2-2009) σε ανάλογες ψηφοφορίες στην Βουλή των Ελλήνων. 
Στις 31 Αυγούστου 2011 σύσσωμη η Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΛΑ.Ο.Σ. είχε φέρει προς συζήτηση στη Βουλή των Ελλήνων σε επίπεδο πολιτικών αρχηγών τις εξελίξεις γύρω από το Βορειοηπειρωτικό με ιδιαίτερη αναφορά στην ιστορία του ζητήματος από την ανακήρυξη της Αυτονομίας το 1914. Η ερώτηση επανακατατέθηκε στη Βουλή στις 4 Οκτωβρίου 2011, αλλά την ημέρα που είχε οριστεί η συζήτηση της, 4 Νοεμβρίου 2011, γινόταν η ψήφος εμπιστοσύνης για την κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου ώστε να διαλυθεί μετά από δύο μέρες! 


Ας ελπίσουμε ότι τόσο η Νέα Δημοκρατία ως πρώτη δύναμη που αναδείχθηκε στις εκλογές και αναμένεται να λάβει την εντολή σχηματισμού κυβέρνησης, όσο και τα κόμματα "Ανεξάρτητοι Έλληνες" και "Λαϊκός Σύνδεσμος-Χρυσή Αυγή" ως δεξιά - πατριωτική αντιπολίτευση θα νοιαστούν για την επίλυση των ζητημάτων του Βορειοηπειρωτικού Ελληνισμού. 

16 Ιουνίου 1961: Ο Καπετάνιος του Βούρκου Θύμιος Λιώλης αφήνει την τελευταία του πνοή

Σήμερα συμπληρώνονται 51 χρόνια που ο θρυλικός καπετάνιος του Βούρκου, Θύμιος Λιώλης, μας αγναντεύει από τους ουρανούς, τους καταγάλανους λευκούς ουρανούς, για τους οποίους αφιέρωσε όλο το είναι του. Παρόν καθόλη τη δράση του εκεί που πονούσε και αιμορραγούσε η Πατρίδα, αποτελεί για τις βορειοηπειρωτικές γενιές πηγή παραδειγματισμού και μέτρο αφοσίωσης. 

Απο'κει ψηλά που μας αγναντεύει, έχει κάθε δικαίωμα να κρίνει τις πράξεις και την αφοσίωση μας. Αφού πρώτα, ο ίδιος εκπλήρωσε στο ακέραιο το χρέος του σαν άνθρωπος, σαν αδερφός και σαν πατριώτης. 
Γιατί θα πρέπει σήμερα, σε κάθε βήμα μας, να αναλογιζόμαστε αν πράττουμε το σωστό, αν εκπληρώνουμε το χρέος μας προς την Πατρίδα, ένα χρέος που ο Θύμιος Λιώλης τήρησε με ευλάβεια και εκπλήρωσε με απόφαση ζωής και θανάτου. 

Ο Θύμιος Λιώλης είναι σήμερα ένας ζωντανός θρύλος. 
Οι πράξεις όμως που τον ανέδειξαν σε θρύλο είναι απλές κι ανθρώπινες: 
αρχίζοντας από την υπεράσπιση ενός συγχωριανού του, συνεχίζοντας με την αντίσταση έναντι ενός αγά, με την ταπείνωση ενός βασιλιά και φτάνοντας στη συμμετοχή στους εθνικούς αγώνες. 
Βρέθηκε όπου τον κάλεσε η Πατρίδα του, η Ελλάδα και η ιδιαίτερη Πατρίδα του, η Βόρειος Ήπειρος, για να τις υπηρετήσει και μόνο από τη θέση του απλού στρατιώτη, χωρίς να κάνει δεύτερες σκέψεις για προνόμια και αξιώματα. 

Τη θέση του απλού στρατιώτη, αυτή τη θέση δυσκολεύονται να κατανοήσουν και να πάρουν ορισμένοι μας συμπατριώτες σήμερα, οι οποίοι έχουν μετατραπεί σε κριτές των πάντων και εποφθαλμιούν μόνο θέσεις και προνόμια. 

Ο Θύμιος Λιώλης και άλλοι οπλαρχηγοί μας βλέπουν από τα ουράνια ύψη, σημείο ασφαλείας, για να μας κρίνουν για τις πράξεις και την αφοσίωση μας. 
Ας μην τους διαψεύσουμε. 
Έτσι τους τιμούμε καλύτερα. 

(βασισμένο σε άρθρο της εφημερίδας "Ταχυδρόμος της Ηπείρου" τον Ιούνιο του 2006 προσαρμοσμέρνο στο σήμερα)

Αναδημοσίευση του άρθρου της εφημερίδας "ΗΠΕΙΡΩΤΙΚΟΝ ΜΕΛΛΟΝ" έτσι όπως γράφτηκε 51 χρόνια πριν, στο άκουσμα της είδησης για το θάνατο του θρυλικού καπετάνιου Θύμιου Λώλη: 

ΑΠΕΘΑΝΕ ΤΟ ΠΑΛΛΗΚΑΡΙ ΤΟΥ ΒΟΥΡΚΟΥ. Ο ΘΡΥΛΙΚΟΣ ΘΥΜΙΟΣ ΛΩΛΗΣ 

Το πρωί της Παρασκευής 16 Ιουνίου, απέθανε στο Κρατικό Νοσοκομείο, όπου ενοσηλεύετο από ολίγων ημερών, το γνωστό σε όλη τη Βόρειο Ήπειρο και ιδιαίτερα στην επαρχία Δελβίνου παλληκάρι, ο θρυλικός αρχηγός του Βούρκου, ο καπετάν Θύμιος Λώλης σε ηλικία 83 ετών. 
Η είδηση του θανάτου του εσκόρπισε αφάνταστη λύπη σ' εκείνους που τον γνώρισαν από κοντά, σ' εκείνους που τον γνώρισαν μαζί του και εξετίμησαν τα καταπληκτικά κατορθώματα του, τους συνεχείς αγώνες του, το ακατάβλητο θάρρος του και τη λεβεντιά του.

Ο Θύμιος Λώλης γεννήθηκε στην Κρανιά του Δελβίνου και από μικρός εμποτίστηκε με μίσος κατά των αγάδων, των τσιφλικάδων της περιοχής και όλων των εχθρών του Γένους και διάλεξε το ντουφέκι ως μοναδικό μέσο για να τους πολεμήσει. 
Το 1904 ο επίσης θρυλικός αρχηγός της Χειμάρρας Σπυρομίλιος τον έστειλε στη Μακεδονία υπό τας διαταγάς του ωσαύτως θρυλικού Ηπειρώτη αρχηγού Παύλου Μελά, όπου επολέμησε γενναία. 
'Υστερα γύρισε στην πατρίδα του και οργάνωσε αντάρτικο σώμα δικό του, το οποίο συνεργάσθη το 1912 με τον αείμνηστο Αργυροκαστρίτη οπλαρχηγό Ιωάννη Πουτέτση. Μετά το φόνο του Πουτέτση στην Τσούκα της επαρχίας Δελβίνου, ο Θύμιος συνέχισε τους αγώνες του πολεμώντας και τους Τούρκους και τα άτακτα στίφη των αλβανικών συμμοριών, που εμφανίστηκαν τότε με την κήρυξην του πολέμου, για να τρομοκρατήσουν τον ελληνικό πλυθησμό και να ιδρύσουν την Αλβανία. 
Το 1914 με την κύρηξη της Επαναστάσεως του Βορειοηπειρωτικού λαού εναντίον των ισχυρών της γης για την άδικη απόφαση τους, ο καπετάν Θύμιος από τους πρώτους προσεχώρησε σ' αυτήν. 
Πολέμησε γενναία σε όλες τις μάχες, προκαλέσας τον θαυμασμόν δια την τόλμη του, την ευκινησίαν του και την καταπληκτική σκοπευτική του ικανότητα. 
Μετέπειτα όταν η Βόρειος Ήπειρος επεδικάσθη στους Αλβανούς, ο καπετάν Θύμιος σε όλους τους αγώνες του εκεί Ελληνισμού έδινε το παρόν. 

Το 1934 κατά την απεργία των κατοίκων για τα σχολεία, ο Θύμιος με τους άλλους ηγέτες του εκεί Ελληνισμού εξωρίσθη. Και κατά τον πόλεμο του 1940 ο Θύμιος Λώλης πρώτος στον αγώνα. 
Το 1941 ήρθε στην Αθήνα ως πρόσφυγας. Μα οι Αλβανοί που αποτελούσαν τη θλιβερή συνοδεία των Ιταλών, τον συνέλαβαν, τον μετέφεραν στα Τίρανα και τον καταδίκασαν διότι κατά τον πόλεμο βοήθησε τον Ελληνικό Στρατό. 
Τον άφησαν αργότερα, αλλά ο καπετάν Θύμιος δεν ησύχασε. Οργάνωσε σώμα από 500 περίπου Βουρκάρηδες και πλεμούσε κατά των Ιταλών, Γερμανών και Αλβανών. Οι Αλβανοί όμως δεξιοί και αριστεροί τον κυνήγησαν και το 1944 κατέφυγε με λίγα παλληκάρια στις ομάδες του Ζέρβα. 
Ήρθε στην Αθήνα ζώντας πάντοτε με τον καημό πως θα γυρίσει πίσω στον τόπο του, αλλά πέθανε πικραμένοςπου δεν πραγματοποιήθηκε ο πόθος του. 

Το ΗΠΕΙΡΩΤΙΚΟΝ ΜΕΛΛΟΝ που τον φιλοξενούσε πάντοτε στα γραφεία του και φεύγοντας απ' αυτό προ ημερών έπεσε στο δρόμο από τους πόνους που του προξενούσαν τα τραύματα που' χε στο σώμα του, γράφει τα λίγα αυτά λόγια. 
Η δράση όμως του θρυλικού καπετάν Θύμιου είναι πολύ μεγάλη και θα επανέλθει. 
Δεν κλέει για το θάνατο του, γιατί στα παλληκάρια δεν ταιριάζουν κλάματα. 
Μα κι αν πέθανε οι αγώνες του και οι θυσίες του θα μείνουν πάντα χαραγμένοι στη σκέψη όλων των Βορειοηπειρωτών. 

Στα βουνά και στα λαγκάδια του Νομού Αργυροκάστρου και ιδιαίτερα της επαρχίας Δελβίνου θα αχάει το θρυλικό τραγούδι: 
"Μες στης Δρόβιανης τη ράχη 
Θύμιος Λώλης κάνει μάχη". 

Η νεκρώσιμη ακολουθία του αείμνηστου Μπάρμπα Θύμιου εψάλη την επομένη και 11 η ώρα στο Ναό των Αγίων Αναργύρων. 
Προσήλθον δε εις αυτήν όλα σχεδόν τα Διοικητικά Συμβούλια των Βορειοηπειρωτικών Οργανώσεων και πολλοί συμπατριώτες... 

Αθ. Γκογκόνης 

Όταν η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ υπερασπιζόταν την κομμουνιστική Αλβανία στους διεθνείς οργανισμούς

Απόσπασμα της εγκυκλίου της Ιεράς Μητροπόλεως Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανής και Κονίτσης, με ημερομηνία 1^η Φεβρουαρίου 1989, για το ΤΡΙΗΜΕΡΟΝ ΠΕΝΘΟΥΣ ΚΑΙ ΠΡΟΣΕΥΧΗΣ επί τη συμπληρώσει 75 ετών από της ανακηρύξεως της αυτονομίας της Βορείου Ηπείρου.

... Και η Μάνα Ελλάδα, θα πήτε πάλιν, τι κάνει; Τι κάνει; Παρακολουθεί απαθώς απαθώς το σχέδιον του εξαλβανισμού της Βορείου Ηπείρου.

Δεν το βλέπομεν; Που είναι η πνευματική ηγεσία του τόπου, δια να ηγηθή εθνικής σταυροφορίας; Απουσιάζει. Που είναι οι «δημοκρατικές» νεολαίες μας, να πάρουν, όπως τότε, το θέμα στα χέρια τους; Αναλίσκονται εις τους αγώνας υπέρ της Χιλής, και του Σαλβαδόρ και της Νικαράγουα... Και οι ευαίσθητοι «ειρηνιστές» της Πατρίδος μας; Αυτοί τρέχουν στην Άγκυρα ασθμαίνοντες δια να υπερασπισθούν τα ανθρώπινα δικαιώματα των Τούρκων αριστερών. Και η Βόρειος Ήπειρος; Μα... δεν υπάρχει!

Τι κάνει εν συνεχεία η υπεύθυνος Πολιτεία, το Κράτος, η Ελληνική Κυβέρνησις;

Όχι μόνον δεν διαμαρτυρήθηκε μέχρι τώρα όπως διαμαρτύρεται η Αλβανία δια το Κοσσυφοπέδιον – δια τον συνεχιζόμενον απάνθρωπον διωγμόν της Ελληνικής Μειονότητος εν Αλβανία και μετά την άρσιν του εμπολέμου – αλλά κάνει κάτι χειρότερον. 

Έχει αποδυθεί εις ένα άχαρο αγώνα, προκειμένου να πεισθή τόσον η διεθνής κοινής γνώμη, οι Διεθνείς Οργανισμοί, όσον και ο Ελληνικός Λαός ότι η Αλβανία δεν ποδοπατεί, αλλά σέβεται τα ανθρώπινα δικαιώματα του Ελληνισμού της Βορείου Ηπείρου και ότι οι αδελφοί μας «μπορεί να μην έχουν εκκλησίες και σταυρούς», κατά την ΕΡΤ, περνούν όμως καλά. 

Αυτό δεν ήταν το νόημα της αποχής του Έλληνος αντιπροσώπου, τον παρελθόντα Μάιον, από την ψηφοφορίαν του Ο.Η.Ε., δια να μη καταδικασθεί η Αλβανία, όπως και δεν κατεδικάσθη χάρις εις την Ελληνικήν ψήφον;

Το ίδιο δεν έγινε και προ δύο μηνών εις το Ευρωκοινοβούλιον, όπου επάσχιζε ο Έλλην αναπληρωτής Υπουργός των Εξωτερικών να διασκεδασθούν οι τεκμηριωμένες κατηγορίες κατά της Αλβανίας και μάλιστα εκ μέρους σοσιαλιστών Ευρωβουλευτών;

Κατακαημένε, πικραμένε και προδομένε λαέ της Βορείου Ηπείρου! Τώρα, δεν είναι ξένοι, αλλά Έλληνες αυτοί που σε ξεπουλούν!...

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

Ο Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανής και Κονίτσης ΣΕΒΑΣΤΙΑΝΟΣ

Αναδρομή στο παρελθόν: Ο πρόδρομος του ΣΥΡΙΖΑ εναντίον της δράσης του Μητροπολίτη Σεβαστιανού

Απόσπασμα από ανακοίνωση της Νομαρχιακής Επιτροπής Ιωαννίνων του Κ.Κ.Ε. Εσωτερικού στις αρχές Νοεμβρίου 1984

Τα επεισόδια που έλαβαν χώρα στην Κόνιτσα, κατά την ημέρα του εθνικού γιορτασμού της 28^ης Οκτωβρίου, όπου σε αγαστή σύμπνοια ο Μητροπολίτης Κονίτσης και Δρυϊνουπόλεως Σεβαστιανός και ο βουλευτής της Ν.Δ. Λ. Καλογιάννης διέλυσαν τη σχετική εκδήλωση, στην προσπάθεια τους να διασώσουν τη μνήμη του δικτάτορα Μεταξά και του Γεωργίου Γλύξμπουργκ, δεν είναι συμπτωματικά και εύλογα προκαλούν την ανησυχία της κοινής γνώμης της περιοχής μας...

...Αλλά στα πλαίσια δράσης αυτών των κύκλων, όπως συγκεκριμένα στο επεισόδιο της Κόνιτσας, δεν μπορεί να αγνοηθεί η δεσπόζουσα σύμπραξη του «Αγίου» Σεβαστιανού, που φροντίζει να διατηρείται στο προσκήνιο κάθε φορά της δημόσιας ζωής της περιοχής, με συνεχείς προκλήσεις στο δημοκρατικό και εθνικό αίσθημα του λαού της, και με ενασχολήσεις, οι οποίες όχι μόνον υπερβαίνουν τα όρια των πνευματικών του καθηκόντων, αλλά σημειώνουν μία σαφή, απροκάλυπτη και απαράδεκτη παρέμβαση σε σοβαρά και λεπτά ζητήματα, που αφορούν στην άσκηση εξωτερικής πολιτικής.

Το Κ.Κ.Ε. Εσωτερικού, στα πλαίσια της γενικότερης αντίληψης του και του αγώνα που διεξάγει, για την ομαλή δημοκρατική πορεία του τόπου, την ενότητα του λαού σ’ αυτήν την επιδίωξη και το ξάνοιγμα του δρόμου για βαθειές πολιτικές και κοινωνικές κατακτήσεις, προς την κατεύθυνση του Σοσιαλισμού με ελευθερία, δημοκρατία και αυτοδιαχείριση καταδικάζει εκδηλώσεις σαν κι αυτές της Κόνιτσας, που υπονομεύουν την επιθυμία του λαού για το δημοκρατικό προχώρημα της χώρας, και καλεί τον κόσμο της περιοχής και τους αντιπροσωπευτικούς του φορείς να απομονώσουν τους κήρυκες της πολιτικής όξυνσης και του διχασμού που κάθε άλλο παρά το λαϊκό και εθνικό συμφέρον εξυπηρετούν.

Η Νομαρχιακή Επιτροπή του Κ.Κ.Ε. ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΥ Ιωαννίνων

Συνεχίζοντας την παράδοση... στις όχθες του Πηνειού ποταμού!

Για δεύτερη συνεχή χρονιά, το χορευτικό συγκρότημα του «ΠΥΡΡΟΥ», πήρε μέρος στο "Φεστιβάλ Πηνειού 2012".  Ειδικότερα, συμμετείχε στην βραδιά «Αφιέρωμα στην παράδοση» αποσπώντας τα χειροκροτήματα των θεατών, κάνοντας όλους τους παρευρισκόμενους Βορειοηπειρώτες να αισθανθούμε υπερήφανοι για την καταγωγή μας με την τόσο πλούσια παράδοση.  Το χορευτικό μας, παρουσίασε χορούς από την ιδιαίτερη πατρίδα και για άλλη μια φορά εκπροσώπησε επάξια την Βορειοηπειρωτική κοινότητα  της Θεσσαλίας. Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε την Τετάρτη (13-06-2012) κάτω από την εκκλησία του αγίου Αχίλλειου, στις όχθες του Πηνειού ποταμού, με την συμμετοχή πολλών άλλων πολιτιστικών συλλόγων που δραστηριοποιούνται στον νομό παρουσιάζοντας  xορούς από όλα τα μήκη και πλάτη του Ελληνισμού αναδεικνύοντας έτσι το πολιτισμικό μωσαϊκό που χαρακτηρίζει την ευρύτερη περιοχή. Η παρουσία των συμπατριωτών μας, στον χώρο της εκδήλωσης, ήταν μεγάλη κάτι που μας ευχαριστεί ιδιαίτερα, δίνοντας μας δύναμη να συνεχίσουμε το έργο προς την υλοποίηση των στόχων που οι ίδιοι μας ανέθεσαν.

Αλ. Καχριμάνης: Πολίτες β’ κατηγορίας οι Βορειοηπειρώτες για τον ΣΥΡΙΖΑ!

- Πολιτική κόντρα με αφορμή τα βιβλιάρια  απορίας

- Διερεύνηση ευθυνών ζητά η Εκλογική Επιτροπή Ιωαννίνων

• Νέο «επεισόδιο» στο ζήτημα των βιβλιαρίων των Βορειοηπειρωτών «παίχτηκε» χθες, καθώς στο «παιχνίδι» των εντυπώσεων μπήκε και η Εκλογική Επιτροπή Ιωαννίνων του ΣΥΡΙΖΑ. 

Με ανακοίνωσή της, κάνει λόγο για «αυτονόητες πολιτικές ευθύνες» και ζητά να διερευνηθούν οι ποινικές ευθύνες του Περιφερειάρχη κ. Αλέκο Καχριμάνη, του πρώην νομάρχη Θεσπρωτίας κ. Βασίλη Γιόγιακα,  αλλά και  των αρμοδίων υπουργών που εξέδωσαν εγκυκλίους εξαίρεσης των Βορειοηπειρωτών από την ΚΥΑ που είχε υπογραφεί, συνδέοντας το όλο ζήτημα με την ανακοίνωση της «ΟΜΟΝΟΙΑΣ» για τις εκλογές στην Ελλάδα. «Είναι εξόφθαλμη η υποκρισία αυτών, που κραυγάζουν εναντίον της παροχής υπηρεσιών υγείας στους μετανάστες, αλλά μοιράζουν κρυφά βιβλιάρια στην εκτός των συνόρων εκλογική τους πελατεία», ανέφερε μεταξύ άλλων ο ΣΥΡΙΖΑ.

Ιδιαίτερα σκληρή ήταν όμως και η απάντηση του Περιφερειάρχη, που κατηγορεί το ΣΥΡΙΖΑ, ότι δεν έχει αντιληφθεί τη διαφορά μεταξύ μεταναστών και ομογενών, ενώ του ασκεί και κριτική για την αδιαφορία που επιδεικνύει για τον Ελληνισμό της Αλβανίας. 

«Οι τοπικοί εκπρόσωποί του, δυστυχώς,  την ίδια περίοδο που «μάχονται» κατά του ρατσισμού,   κατατάσσουν  τους ομογενείς  μας σε πολίτες β’ κατηγορίας, αγνοώντας ότι πολλοί εξ αυτών έχουν αποκτήσει την ελληνική υπηκοότητα και όλα τα δικαιώματα των Ελλήνων πολιτών», τονίζεται στην ανακοίνωση, στην οποία προσθέτει ότι η προεκλογική ανακίνηση του ζητήματος δεν έγινε από τον ίδιο, ενώ όσον αφορά την έκδοση των βιβλιαρίων σημειώνει ότι έγινε με απόλυτη διαφανή διαδικασία  «με καθαρά ανθρωπιστικό χαρακτήρα» και ας μη σπεύδουν να βγάζουν συμπεράσματα για  την απόφαση που μπορεί να βγάλει η Δικαιοσύνη«.