Πέμπτη, 30 Σεπτεμβρίου 2010

Επίσκεψη χρέους στην οικογένεια ενός ήρωα

"Εύχομαι ο γιος μου να είναι ο τελευταιος που χάνεται άδικα για τον ελληνισμό και την ελληνική γλώσσα στη Χειμάρρα"




Εἶναι κάποιες  στιγμὲς  στὴ ζωή μας  ποὺ τὰ συναισθήματα μπερδεύονται  καὶ γίνονται κόμπος στὸ λαιμὸ καὶ ὅλη ἡ φόρτιση ποὺ νιώθουμε μέσα μας ψάχνει τρόπους νὰ ἐκφραστεῖ καὶ δὲν μπορεῖ νὰ τὸ κατορθώσει. Κάπως ἔτσι νοιώθαμε τὰ μέλη τῆς ΣΦΕΒΑ ὅταν  βρεθήκαμε στὴν πόλη τῆς Χειμάρρας μαζὶ μὲ τὸ Β Δημοτικὸ Διαμέρισμα  τοῦ Δήμου Θεσσαλονίκης καὶ θεωρήσαμε ὑποχρέωσή μας  μᾶς νὰ ἐπισκεφτοῦμε τοὺς γονεῖς τοῦ ἐθνομάρτυρα Ἀριστοτέλη Γκούμα. 
Μία ἀντιπροσωπεία ἀπὸ τὰ μέλη τῆς ἀποστολῆς, μὲ τὴν κ. Ν. Νικολάου καὶ τὸν Γ. Ἀργυρίου  ἀπὸ τὸ Δῆμο Θεσσαλονίκης  ἀνηφορίσαμε  κάτω ἀπὸ δυνατὴ βροχὴ  πρὸς τὸ  ἀπομακρυσμένο σπίτι τῆς οἰκογένειας τοῦ Ἀριστοτέλη,   στὸ Καμπὶ τῆς ἀκρόπολης τῆς Χειμάρρας.

  Καθὼς δὲν εἶχε προηγηθεῖ συνεννόηση καὶ ἤδη εἶχε νυχτώσει, ἦταν ἔντονη ἡ ἀνησυχία  καὶ ἡ ἐπιφύλαξή μας  μήπως  ἡ ἐπίσκεψή μας  ἐνοχλήσει τὴν οἰκογένεια ποὺ πρόσφατα τέλεσε τὸ 40/μερο μνημόσυνο τοῦ παιδιοῦ της.Ὡστόσο  ὁ πατέρας, ἡ μητέρα, ὁ ἀδελφός, ἡ θεία καὶ 2-3 φίλοι τοῦ Ἀριστοτέλη  μᾶς ὑποδέχθηκαν μὲ ἀγάπη  καὶ μᾶς  ἄνοιξαν τὴν πόρτα καὶ τὴν ἀγκαλιά τους.  Ἀφοῦ μᾶς  πρόσφεραν τὸ παραδοσιακὸ κέρασμα μὲ τὴ φιλόξενη διάθεση ποὺ χαρακτηρίζει τοὺς Χειμαρριῶτες ἐπέμειναν νὰ καθίσουμε λίγο μαζί τους.

Ὁ πατέρας τοῦ Ἀριστοτέλη, ὁ κ. Ἠλίας, μὲ εὐγένεια  εὐχαρίστησε ἀμέσως τὴν ἑλληνικὴ πολιτεία  καὶ ὅλους τούς Ἕλληνες, ἐπώνυμους καὶ ἀνώνυμους γιὰ τὴ συμπαράστασή τους στὸ χαμὸ τοῦ γιοῦ του. Μὲ τὸν πόνο χαραγμένο στὸ πρόσωπό του, ἀλλὰ μὲ ἀποφασιστικὴ φωνή, μᾶς περιέγραψε τὶς συνθῆκες τοῦ τραγικοῦ  ἐγκλήματος ποὺ συνέβη 150 μέτρα ἀπὸ τὸ σπίτι τους. Μὲ παράπονο μᾶς επε «ν γιός μου κανε κάτι κακ εμαι σύμφωνος ν πάθει, μως τ μόνο πο κανε εναι ν μιλ τ γλώσσα πο μιλμε δ στν τόπο μας γι 2.500 χρόνια»! Στὴν παρατήρηση ἑνὸς παρισταμένου ὅτι δημοσιογράφος τῆς ἀλβανικῆς τηλεόρασης ἀνέφερε ὅτι στὸ μνημόσυνο μία κόρη του θρηνοῦσε στὰ ἀλβανικά,(ὡς δῆθεν ἀπόδειξη ὅτι οἱ κάτοικοι εἶναι ἀλβανόφωνοι) γύρισε καὶ μᾶς τόνισε μὲ  ἀγωνιστικὸ φρόνημα:«Μ πιτούτου μίλησε στ λβανικ γι ν καταλάβουν ο λβανο τς κατάρες πο δωσε στος δράστες! ν μιλοσε στ λληνικ δν θ τν καταλάβαιναν»! Ἡ μητέρα του ἡ κ. Εἰρήνη μᾶς  ἀνέφερε « ριστοτέλης ταν καλς λληνας κα καλς Χριστιανός. Τόσα  χρόνια στν θήνα δν παθε τίποτε κα λίγες μέρες φο γύρισε μόνιμα στν τόπο του μς συνέβη ατ»

Μὲ δυσκολία συγκρατούσαμε ὅλοι τὴ συγκίνησή μας ἀλλὰ ὁ πατέρας τοῦ Τέλη συνέχισε: «Δν θ τ βάλω κάτω, θ χω πάντα τ κεφάλι ψηλά! μες δν φοβόμαστε, ατο πρέπει ν μς φοβονται! χουμε μάθει, τι χουμε ν πομε, ν τ λέμε καταπρόσωπο, ντρίκια , ν μ χτυπμε π πίσω μπαμπέσικα, πως καναν στ παιδί μου».
Κι ὅσο γιὰ τοὺς δράστες, παρὰ τὰ συναισθήματα τῆς ὀργῆς, δὲν ἀκούσαμε φωνὲς ἐκδίκησης! Ὁ κ. Ἠλίας Γκούμας ἦταν σαφὴς ἐδῶ: « μεγαλύτερη τιμωρία κα κδίκηση γι τος δολοφόνους  κα συνάμα δικαίωση γι τ παιδί μου θ εναι τ ν βλέπουν τ Χειμάρρα ν κρατάει τν  λληνικ χαρακτήρα της  πως κάνει δ  κα 2.500 χρόνια!»

Τὰ λόγια βγαίνουν δύσκολα σὲ τέτοιες στιγμές! Τί νὰ πεῖς γιὰ νὰ παρηγορήσεις  τέτοιους ἀνθρώπους ποὺ μέσα στὸν ἄφατο πόνο τους μᾶς παρέδιδαν μαθήματα ἡρωικοῦ φρονήματος καὶ φιλοπατρίας! Φιλήσαμε μὲ σεβασμὸ τὸ χέρι τῶν γονέων τοῦ ἥρωα, τῶν ξεχωριστῶν αὐτῶν Ἑλλήνων καὶ ἀναχωρήσαμε μὲ τὴν ὑπόσχεση νὰ μὴν ἀφήσουμε τὴ μνήμη τοῦ Ἀριστοτέλη νὰ ξεθωριάσει. Μᾶς συγκλόνισε ἡ εὐχὴ τοῦ πατέρα του καθὼς μᾶς ἀποχαιρετοῦσε «Σς εχαριστ πο λθατε κα εχομαι γιός μου ν εναι τελευταος πο χάνεται δικα γι τν λληνισμ κα τν λληνικ γλώσσα στ Χειμάρρα» Τὸ μυαλὸ μας πῆγε αὐτόματα σὲ ἕναν ἄλλο ἥρωα στὴν ἄλλη ἐσχατιὰ τοῦ ἑλληνισμοῦ, τὴν Κύπρο μας,  στὸν Εὐαγόρα Παλληκαρίδη, ποὺ πρὶν τὸν ἀπαγχονισμό του ἀπὸ τοὺς «εὐγενεῖς» Ἐγγλέζους δήλωνε «Θ πάω στ Θε κα θ τν παρακαλέσω ν εμαι τελευταος πο παγχονίζεται»  Ὁ Θεὸς ὄντως ἄκουσε τὴν προσευχὴ τοῦ Εὐαγόρα. Εἴθε νὰ ἀκούσει καὶ τὴν εὐχὴ τοῦ πατέρα τοῦ Ἀριστοτέλη καὶ ἡ θυσία του νὰ εἶναι ἡ τελευταία στὴ βασανισμένη γῆ τῆς Χειμάρρας. Ἔτσι καὶ ἡ μαρτυρικὴ ψυχή του θὰ ἀναπαύεται ἐκεῖ στὸν οὐρανὸ ποὺ βρίσκεται, δίπλα στοὺς ἄλλους ἥρωες τοῦ βορειοπειρωτικοῦ ἑλληνισμοῦ, μεσιτεύοντας στὸν Θεὸ γιὰ τὴν δικαίωση τῶν πόθων καὶ τῶν ὁραμάτων τῆς ἰδιαίτερης πατρίδας του!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου