Επιστολή Βλάχων προς τον Σεβαστιανό το 1992

Σεβασμιώτατε

Εθέλησεν ο Θεός να επικοινωνήσουμε και να σας ειπούμε εμείς οι πολυτυραγνισμένοι Βλάχοι, Έλληνες Ηπειρώτες, που ζούμε στη Βόρειο Ήπειρο, γιατί πρώτα σας ακούγαμε τόσο κρυφά και φοβισμένα. Μας λέγαν περιφρονητικά «Μιτζιτιάνηδες» για να μας προσβάλλουν. Εμείς όμως το ‘χομε για καύχημα γιατί είμαστε καθαροί Έλληνες. Οι πατεράδες μας και οι παπούδες μας έχουν τα σπίτια τους και στο Μιτζιτιέ (Κεφαλόβρυσο), και στο Μέτσοβο, και αλλού.

"Δεκαπέντε μέρες μ’έχουν κρεμάσει με το κεφάλι κάτω", λέει ο Χρήστος, "γιατί ήμουν Έλληνας, πράχτορα των Ελλήνων με φώναζαν".

Μόνον από ένα χωριό, το Αντώνης Πότσης, φυλακίστηκαν 20 Βλάχοι και εξορίστηκαν άλλοι 15, ενώ όλο το χωριό βρισκόταν συνεχώς σε παρακολούθηση. Πρώτα μας πήραν το βιό μας, το ‘φαγαν όλο, και μετά άρχισαν να τρώνε και μας. Μας ξεσπόρισαν στα διάφορα αλβανοχώρια για να ΄χασομε την ελληνική γλώσσα. Όλα μας τα πήραν, τον Χριστιανισμό όμως και την ελληνική συνείδηση όχι, ποτέ, δεν το κατόρθωσαν.

  

Αυτό είναι το πρώτο μας γράμμα που απευθύνομε ομαδικά στην ελληνική σε κάποιο κι αυτός ο κάποιος είστε Εσείς, ο πνευματικός ηγέτης της Βορείου Ήπείρου. Εσείς που, εάν κανείς νομίζει ότι θα Σας εμποδίσει να ‘ρθείτε, είστε πάντα κοντά μας, μεγάλε μας πατέρα σεβασμιώτατε Σεβαστιανέ. Όσα κάνατε εσείς για τη Βόρειο Ήπειρο δεν βρέθηκε να τα κάνει άλλος. Και ευχαριστούμε το Θεό γι αυτό. Σας συγχαίρουμε για το μεγάλο Σας αγώνα για όλους τους Βορειοηπειρώτες και μαζί μ’ αυτούς και για μας τους Ελληνότατους Βλάχους και Σας φιλούμε το χέρι.

Και τώρα ζητούμε και κάτι άλλο από Σας. Θέλομε εκκλησίες, ελληνικά σχολεία, ελεύθερη επικοινωνία με την μητέρα μας Ελλάδα, θέλομε ό,τι σκέφτεστε Εσείς. Θέλομε να μη χαλάσουν τα σπίτια μας στη Βόρειο Ήπειρο. Θέλομε και κάτι άλλο: Να Σας δούμε και να Σας αγκαλιάσουμε κάποτε στα μέρη μας.

Λιντζουριά, στις 23-8-1992,

Η Εκκλησιασική Επιτροπή

Επίσκεψη χρέους στην οικογένεια ενός ήρωα

"Εύχομαι ο γιος μου να είναι ο τελευταιος που χάνεται άδικα για τον ελληνισμό και την ελληνική γλώσσα στη Χειμάρρα"

Εἶναι κάποιες  στιγμὲς  στὴ ζωή μας  ποὺ τὰ συναισθήματα μπερδεύονται  καὶ γίνονται κόμπος στὸ λαιμὸ καὶ ὅλη ἡ φόρτιση ποὺ νιώθουμε μέσα μας ψάχνει τρόπους νὰ ἐκφραστεῖ καὶ δὲν μπορεῖ νὰ τὸ κατορθώσει. Κάπως ἔτσι νοιώθαμε τὰ μέλη τῆς ΣΦΕΒΑ ὅταν  βρεθήκαμε στὴν πόλη τῆς Χειμάρρας μαζὶ μὲ τὸ Β Δημοτικὸ Διαμέρισμα  τοῦ Δήμου Θεσσαλονίκης καὶ θεωρήσαμε ὑποχρέωσή μας  μᾶς νὰ ἐπισκεφτοῦμε τοὺς γονεῖς τοῦ ἐθνομάρτυρα Ἀριστοτέλη Γκούμα. 

Μία ἀντιπροσωπεία ἀπὸ τὰ μέλη τῆς ἀποστολῆς, μὲ τὴν κ. Ν. Νικολάου καὶ τὸν Γ. Ἀργυρίου  ἀπὸ τὸ Δῆμο Θεσσαλονίκης  ἀνηφορίσαμε  κάτω ἀπὸ δυνατὴ βροχὴ  πρὸς τὸ  ἀπομακρυσμένο σπίτι τῆς οἰκογένειας τοῦ Ἀριστοτέλη,   στὸ Καμπὶ τῆς ἀκρόπολης τῆς Χειμάρρας.

  Καθὼς δὲν εἶχε προηγηθεῖ συνεννόηση καὶ ἤδη εἶχε νυχτώσει, ἦταν ἔντονη ἡ ἀνησυχία  καὶ ἡ ἐπιφύλαξή μας  μήπως  ἡ ἐπίσκεψή μας  ἐνοχλήσει τὴν οἰκογένεια ποὺ πρόσφατα τέλεσε τὸ 40/μερο μνημόσυνο τοῦ παιδιοῦ της.Ὡστόσο  ὁ πατέρας, ἡ μητέρα, ὁ ἀδελφός, ἡ θεία καὶ 2-3 φίλοι τοῦ Ἀριστοτέλη  μᾶς ὑποδέχθηκαν μὲ ἀγάπη  καὶ μᾶς  ἄνοιξαν τὴν πόρτα καὶ τὴν ἀγκαλιά τους.  Ἀφοῦ μᾶς  πρόσφεραν τὸ παραδοσιακὸ κέρασμα μὲ τὴ φιλόξενη διάθεση ποὺ χαρακτηρίζει τοὺς Χειμαρριῶτες ἐπέμειναν νὰ καθίσουμε λίγο μαζί τους.

Ὁ πατέρας τοῦ Ἀριστοτέλη, ὁ κ. Ἠλίας, μὲ εὐγένεια  εὐχαρίστησε ἀμέσως τὴν ἑλληνικὴ πολιτεία  καὶ ὅλους τούς Ἕλληνες, ἐπώνυμους καὶ ἀνώνυμους γιὰ τὴ συμπαράστασή τους στὸ χαμὸ τοῦ γιοῦ του. Μὲ τὸν πόνο χαραγμένο στὸ πρόσωπό του, ἀλλὰ μὲ ἀποφασιστικὴ φωνή, μᾶς περιέγραψε τὶς συνθῆκες τοῦ τραγικοῦ  ἐγκλήματος ποὺ συνέβη 150 μέτρα ἀπὸ τὸ σπίτι τους. Μὲ παράπονο μᾶς εἶπε «Ἂν ὁ γιός μου ἔκανε κάτι κακὸ εἶμαι σύμφωνος νὰ πάθει, ὅμως τὸ μόνο ποὺ ἔκανε εἶναι νὰ μιλᾶ τὴ γλώσσα ποὺ μιλᾶμε ἐδῶ στὸν τόπο μας γιὰ 2.500 χρόνια»! Στὴν παρατήρηση ἑνὸς παρισταμένου ὅτι δημοσιογράφος τῆς ἀλβανικῆς τηλεόρασης ἀνέφερε ὅτι στὸ μνημόσυνο μία κόρη του θρηνοῦσε στὰ ἀλβανικά,(ὡς δῆθεν ἀπόδειξη ὅτι οἱ κάτοικοι εἶναι ἀλβανόφωνοι) γύρισε καὶ μᾶς τόνισε μὲ  ἀγωνιστικὸ φρόνημα:«Μὰ ἐπιτούτου μίλησε στὰ ἀλβανικὰ γιὰ νὰ καταλάβουν οἱ Ἀλβανοὶ τὶς κατάρες ποὺ ἔδωσε στοὺς δράστες! Ἂν μιλοῦσε στὰ ἑλληνικὰ δὲν θὰ τὴν καταλάβαιναν»! Ἡ μητέρα του ἡ κ. Εἰρήνη μᾶς  ἀνέφερε « Ὁ Ἀριστοτέλης ἦταν καλὸς Ἕλληνας καὶ καλὸς Χριστιανός. Τόσα  χρόνια στὴν Ἀθήνα δὲν ἔπαθε τίποτε καὶ λίγες μέρες ἀφοῦ γύρισε μόνιμα στὸν τόπο του μᾶς συνέβη αὐτὸ»

Μὲ δυσκολία συγκρατούσαμε ὅλοι τὴ συγκίνησή μας ἀλλὰ ὁ πατέρας τοῦ Τέλη συνέχισε: «Δὲν θὰ τὸ βάλω κάτω, θὰ ἔχω πάντα τὸ κεφάλι ψηλά! Ἐμεῖς δὲν φοβόμαστε, αὐτοὶ πρέπει νὰ μᾶς φοβοῦνται! Ἔχουμε μάθει, ὅτι ἔχουμε νὰ ποῦμε, νὰ τὸ λέμε καταπρόσωπο, ἀντρίκια , νὰ μὴ χτυπᾶμε ἀπὸ πίσω μπαμπέσικα, ὅπως ἔκαναν στὸ παιδί μου».

Κι ὅσο γιὰ τοὺς δράστες, παρὰ τὰ συναισθήματα τῆς ὀργῆς, δὲν ἀκούσαμε φωνὲς ἐκδίκησης! Ὁ κ. Ἠλίας Γκούμας ἦταν σαφὴς ἐδῶ: «Ἡ μεγαλύτερη τιμωρία καὶ ἐκδίκηση γιὰ τοὺς δολοφόνους  καὶ συνάμα δικαίωση γιὰ τὸ παιδί μου θὰ εἶναι τὸ νὰ βλέπουν τὴ Χειμάρρα νὰ κρατάει τὸν  ἑλληνικὸ χαρακτήρα της  ὅπως κάνει ἐδῶ  καὶ 2.500 χρόνια!»

Τὰ λόγια βγαίνουν δύσκολα σὲ τέτοιες στιγμές! Τί νὰ πεῖς γιὰ νὰ παρηγορήσεις  τέτοιους ἀνθρώπους ποὺ μέσα στὸν ἄφατο πόνο τους μᾶς παρέδιδαν μαθήματα ἡρωικοῦ φρονήματος καὶ φιλοπατρίας! Φιλήσαμε μὲ σεβασμὸ τὸ χέρι τῶν γονέων τοῦ ἥρωα, τῶν ξεχωριστῶν αὐτῶν Ἑλλήνων καὶ ἀναχωρήσαμε μὲ τὴν ὑπόσχεση νὰ μὴν ἀφήσουμε τὴ μνήμη τοῦ Ἀριστοτέλη νὰ ξεθωριάσει. Μᾶς συγκλόνισε ἡ εὐχὴ τοῦ πατέρα του καθὼς μᾶς ἀποχαιρετοῦσε «Σᾶς εὐχαριστῶ ποὺ ἤλθατε καὶ εὔχομαι ὁ γιός μου νὰ εἶναι ὁ τελευταῖος ποὺ χάνεται ἄδικα γιὰ τὸν ἑλληνισμὸ καὶ τὴν ἑλληνικὴ γλώσσα στὴ Χειμάρρα» Τὸ μυαλὸ μας πῆγε αὐτόματα σὲ ἕναν ἄλλο ἥρωα στὴν ἄλλη ἐσχατιὰ τοῦ ἑλληνισμοῦ, τὴν Κύπρο μας,  στὸν Εὐαγόρα Παλληκαρίδη, ποὺ πρὶν τὸν ἀπαγχονισμό του ἀπὸ τοὺς «εὐγενεῖς» Ἐγγλέζους δήλωνε «Θὰ πάω στὸ Θεὸ καὶ θὰ τὸν παρακαλέσω νὰ εἶμαι ὁ τελευταῖος ποὺ ἀπαγχονίζεται»  Ὁ Θεὸς ὄντως ἄκουσε τὴν προσευχὴ τοῦ Εὐαγόρα. Εἴθε νὰ ἀκούσει καὶ τὴν εὐχὴ τοῦ πατέρα τοῦ Ἀριστοτέλη καὶ ἡ θυσία του νὰ εἶναι ἡ τελευταία στὴ βασανισμένη γῆ τῆς Χειμάρρας. Ἔτσι καὶ ἡ μαρτυρικὴ ψυχή του θὰ ἀναπαύεται ἐκεῖ στὸν οὐρανὸ ποὺ βρίσκεται, δίπλα στοὺς ἄλλους ἥρωες τοῦ βορειοπειρωτικοῦ ἑλληνισμοῦ, μεσιτεύοντας στὸν Θεὸ γιὰ τὴν δικαίωση τῶν πόθων καὶ τῶν ὁραμάτων τῆς ἰδιαίτερης πατρίδας του!

Επίσκεψη προσκύνημα στη Β. Ήπειρο από το Β΄ Δημοτικό Διαμέρισμα Θεσσαλονίκης και τη ΣΦΕΒΑ

 Ἕνα ξεχωριστὸ διήμερο εἴχαμε τὴν εὐκαιρία νὰ ζήσουμε, τὰ μέλη τῆς ΣΦΕΒΑ Θεσσαλονικης  στὶς 25-26 Σεπτεμβρίου. Ἐπισκεφτήκαμε μὲ καλοὺς φίλους καὶ συνεργάτες ἀπὸ τὸ Β Δημοτικὸ  Διαμέρισμα τοῦ Δήμου Θεσσαλονίκης τὴν ἀγαπημένη γῆ τῆς Βορείου Ἠπείρου. Ἡ ἀρχὴ εἶχε γίνει ἕνα χρόνο  πρὶν μὲ τὴν κοινὴ χριστουγεννιάτικη  ἐπίσκεψη ἀγάπης  στὰ μέρη τῆς Κορυτσᾶς  καὶ τὴ συγκέντρωση  μεγάλης ποσότητας σχολικῆς καὶ γραφικῆς ὕλης, παιχνιδιῶν ἀλλὰ καὶ παιδικοῦ ρουχισμοῦ γιὰ τὸ ὀρφανοτροφεῖο τῆς Κορυτσᾶς. Ἡ ποσότητα αὐτὴ δὲν ἦταν δυνατὸν νὰ χωρέσει στὸ λεωφορεῖο ποὺ μᾶς μετέφερε καὶ ἔτσι ἀποτέλεσε τὴ μαγιὰ καὶ τὴν ἀφορμὴ γιὰ μία δεύτερη ἀποστολὴ ἀπὸ τὴν ἄλλη, τὴν παραλιακή, πλευρὰ τῆς Βορείου  Ἠπείρου.

 Σὲ στενὴ συνεργασία μὲ τὴν κ. Νίκη Νικολάου, Πρόεδρο τοῦ Β Δημ. Διαμερίσματος στὸ δῆμο τῆς Θεσσαλονίκης, ἀλλὰ καὶ μὲ τὸν κ. Γιάννη Ἀργυρίου, Διαμερισματικὸ Σύμβουλο, τέθηκαν οἱ βάσεις γιὰ τὴ νέα μας, κοινὴ ἀποστολὴ καὶ τὸ πρωὶ τῆς 25ης Σεπτεμβρίου περάσαμε τὰ σύνορα ἀπὸ τὸ σχετικὰ νέο τελωνεῖο τοῦ Μαυρομματίου  στὴ Θεσπρωτία. Ἡ καταρρακτώδης βροχὴ μᾶς καθυστέρησε λίγο στὸ πρόγραμμά μας, ἀλλὰ δὲν χάλασε καθόλου τὴ διάθεσή μας. Στὰ σύνορα μας περίμενε ὁ ἐκ τῶν πρωτεργάτων τῆς ΟΜΟΝΟΙΑΣ Βαγγέλης Παπαχρήστου, ποὺ μᾶς ἐνημέρωσε  γλαφυρὰ καὶ οὐσιαστικὰ  γιὰ τὴν περιοχὴ τῶν Ἁγίων Σαράντα,τὰ μνημεῖα τοῦ ἑλληνικοῦ πολιτισμοῦ,  τοὺς ἀγῶνες τῶν Ἑλλήνων, τὶς διώξεις  ποὺ ὑφίστανται, ἀλλὰ καὶ τὰ σχετικὰ μὲ τὴν δίκη τῶν 5 ἡγετῶν τῆς ΟΜΟΝΟΙΑΣ  τὸ 1994, ἕνας ἐκ τῶν ὁποίων ἦταν καὶ ὁ ἴδιος. 

Ἡ παρουσία  του  συνετέλεσε ἰδιαίτερα στὴν ἐνημέρωση τῶν συμμετεχόντων, οἱ περισσότεροι ἀπὸ τοὺς ὁποίους ἐπισκέπτονταν γιὰ πρώτη φορὰ τὴν περιοχή.   Ἐπισκεφτήκαμε τὴν πανέμορφη  πόλη τῶν Ἁγίων Σαράντα (ποὺ ὡστόσο ἀπειλεῖται σοβαρὰ ἀπὸ τὴν ἄναρχη οἰκιστικὴ ἀνάπτυξη) καὶ θαυμάσαμε τὴν ὑπέροχη θέα στὴν πόλη, τὸ Ἰόνιο καὶ τὸ ἀπέναντι νησὶ τῆς Κέρκυρας ἀπὸ τὸ ξακουστὸ κάστρο τοῦ Λυκουρσίου, ποὺ δεσπόζει πάνω ἀπὸ τὴν πόλη.

Στὴ συνέχεια  περνώντας  ἀπὸ τὰ χωριὰ  Νίβιτσα, Λούκοβο ,καί Πίκερας   κατευθυνθήκαμε  βορειοτέρα πρὸς τὴν ἡρωικὴ Χειμάρρα κατὰ μῆκος τῆς ἀκτογραμμῆς τοῦ Ἰονίου πελάγους. Ὅλη ἡ περιοχὴ αὐτὴ μὲ μεγάλες προοπτικὲς τουριστικῆς ἀνάπτυξης βρίσκεται στὸ μάτι μεγάλων  ἀλβανικῶν οἰκονομικῶν συμφερόντων  ποὺ θέλουν νὰ τὴν ἀποσπάσουν ἀπὸ τοὺς νόμιμους κατοίκους της καὶ ἀποτελεῖ συχνὰ ἑστία συγκρούσεων τὸ τελευταῖο διάστημα μὲ πιὸ πρόσφατο παράδειγμα τὰ γεγονότα στὴν παραλία τῆς Κακομιᾶς. Φτάσαμε στὴν Χειμάρρα  τὸ ἀπόγευμα καὶ κάτω ἀπὸ δυνατὴ βροχὴ πήγαμε στὴν παλιὰ πόλη  καὶ στὸ ἑλληνικὸ νηπιαγωγεῖο ὅπου δόθηκε τὸ  ὑλικὸ ποὺ εἶχε συγκεντρωθεῖ ἀπὸ τὸ Β.Δημ. Διαμέρισμα,  στὴν κ. Στέλλα τὴ νηπιαγωγό.

Τὸ γεγονὸς βεβαίως ποὺ κυριαρχοῦσε ἀκόμη  καὶ ἔριχνε βαρειὰ τὴ σκιά του στὴν πόλη τῆς Χειμάρρας  ἦταν ἡ ἐν ψυχρῶ δολοφονία τοῦ ἕλληνα Ἀριστοτέλη Γκούμα ἀπὸ ἀλβανοὺς ἐθνικιστὲς στὶς 13 Αὐγούστου. Ἦταν καθῆκον μας λοιπὸν νὰ ἐπισκεφτοῦμε καὶ  τὴν οἰκογένεια τοῦ Ἀριστοτέλη γιὰ νὰ ἐκφράσουμε τὴ συμπαράστασή μας. 

 Ἰδιαίτερη τιμὴ γιὰ τὰ μέλη τῆς ἀποστολῆς ἦταν ἡ συνάντησή μας μὲ τὸν  ἀγωνιστὴ δήμαρχο Χειμάρρας καὶ πρόεδρο τῆς ΟΜΟΝΟΙΑΣ κ. Βασ. Μπολάνο.Παρὰ τὸ βαρὺ πρόγραμμά του συναντήθηκε μαζί μας καὶ μᾶς ἐνημέρωσε γιὰ τὴν κατάσταση στὴ περιοχή, εἰδικὰ μετὰ τὸ γεγονὸς τῆς δολοφονίας τοῦ Ἀριστοτέλη  Γκούμα καὶ ἔδωσε ἐφ ὅλης τῆς ὕλης συνέντευξη στὸ δημοσιογράφο Χρῆστο Γιασκουλίδη ἀπὸ τὸ ΤV Βεργίνα, ποὺ συνόδευε τὴν ἀποστολὴ . Ἡ κ. Νικολάου  τὸν προσφώνησε ἐκ μέρους ὅλων μας,  καὶ  τοῦ παρέδωσε ἀναμνηστικὰ δῶρα ἀπὸ τὸ Δῆμο Θεσσαλονίκης.

Τὴν ἑπόμενη ἡμέρα, μέσω Ἁγίων Σαράντα καὶ περνώντας μέσα ἀπὸ τὴν πεδιάδα τοῦ Βούρκου, ἀνεβήκαμε τὰ στενά τῆς Μουζίνας καὶ κατευθυνθήκαμε στὴν ξακουστὴ πόλη τοῦ Ἀργυροκάστρου. Μαζί μας εἴχαμε τὴν χαρὰ νὰ εἶναι ὁ ἀγαπητὸς φίλος καὶ ἐκ τῶν ἱδρυτῶν τῆς ΟΜΟΝΟΙΑΣ Θεόδωρος Βεζιάνης. Μᾶς ξενάγησε στὸν κάμπο τῆς Δρόπολης, καθὼς καὶ στὴν ἔξοχα διατηρημένη παλιὰ πόλη τοῦ Ἀργυροκάστρου καὶ στὸ ἐντυπωσιακὸ κάστρο της.Ὁ κ. Βεζιάνης εἶναι ἐκδότης τῆς ἐφημερίδας ΤΟ ΟΡΑΜΑ ποὺ δίνει τὸν δικό της ἀγώνα γιὰ τὴν διατήρηση τῆς ἱστορικῆς μνήμης καὶ τὴν στήριξη τοῦ  βορειοηπειρωτικοῦ ἑλληνισμοῦ  στὶς πατρογονικές του  ἑστίες.

Μετὰ ἀπὸ μία σύντομη ἐπίσκεψη στὸ κεφαλοχώρι τῆς Δερβιτσάνης , ὅπου οἱ σύλλογοι τοῦ ΠΑΣΥΒΑ καὶ τῆς ΣΦΕΒΑ ἔχουν ἀνακαινίσει τὴν πλατεία τοῦ χωριοῦ στὴ μνήμη τοῦ προέδρου μας  ἀειμνήστου Γρηγορίου Ντριγκόγια, τὸ προσκύνημά μας στὴ Βόρειο 'Ἤπειρο ἔκλεισε  στὸ χωριὸ Βουλιαράτι ὅπου στὸ ἐκεῖ στρατιωτικὸ νοσοκομεῖο ἀναπαύονται τὰ ὀστᾶ περίπου 60 πολεμιστῶν τοῦ ἔπους τοῦ 40. Ὁ κ. Γ. Μπάκος κάτοικος τοῦ χωριοῦ μᾶς ἐνημέρωσε  γιὰ τὸ ἱστορικό τοῦ νεκροταφείου  καὶ γεμάτοι συγκίνηση ψάλλαμε τὸν ἐθνικό μας ὕμνο  τιμώντας τὴ θυσία τῶν στρατιωτῶν μας.

 Ὡς ΣΦΕΒΑ θὰ θέλαμε ἰδιαίτερα νὰ εὐχαριστήσουμε τὴν κ. Νίκη Νικολάου, καὶ τὸν κ. Ἰωάννη Ἀργυρίου, ἀλλὰ καὶ ὅλους τους φίλους  ἀπὸ τὸ Β Δημοτ. Διαμέρισμα τοῦ Δήμου Θεσσαλονίκης, μὲ τὴν οὐσιαστικὴ  βοήθεια τῶν ὁποίων, πραγματοποιήθηκε αὐτὴ ἡ ἀποστολή. Ὡστόσο ὅλοι ὅσοι συμμετείχαμε  χρωστᾶμε εὐγνωμοσύνη στοὺς  ἀγαπητοὺς φίλους ποὺ μᾶς συνόδευσαν στὸ προσκύνημά μας καὶ ἰδιαιτέρως στὸν πρόεδρο τῆς ΟΜΟΝΟΙΑΣ κ. Β. Μπολάνο, στοὺς  π. Προέδρους κ. Θ. Βεζιάνη καὶ Β. Παπαχρήστου καθὼς καὶ στὸν ἐκπρόσωπο τύπου τῆς ΟΜΟΝΟΙΑΣ κ. Λ. Παππά. Μὲ τὴ βοήθειά τους  ἤρθαμε σὲ ἐπαφὴ ὄχι ἁπλὰ μὲ τὰ ὄμορφα τοπία καὶ τὰ μνημεῖα τῆς  πατρίδας τους ἀλλὰ κυρίως  μὲ  τὴν ἀδούλωτη ψυχὴ τῶν Βορειοηπειρωτῶν  καὶ τὸ ἀσίγαστο πάθος τους  γιὰ τὴν ἐλευθερία. Γιατί στ’ ἀλήθεια ἂν κανεὶς δὲν τὰ γνωρίσει αὐτά, μᾶλλον δὲν γνώρισε καλὰ τὴ Βόρειο Ἤπειρο!

Στο έλεος της τρομοκρατίας οι μόνιμοι κάτοικοι της Βορείου Ηπείρου

Άλλο ένα καλοκαίρι πέρασε στην ιστορία και με την έλευση του Φθινοπώρου οι ηλικιωμένοι κατά κύριο λόγο μόνιμοι κάτοικοι της Βορείου Ηπείρου έμειναν μόνοι τους στα χωριά. 

Φέτος όμως οι εγκληματίες βρήκαν νωρίς την ευκαιρία για δράση αρχίζοντας από τώρα το "έργο" τους.

Στις 23 Σεπτεμβρίου το μεσημέρι ο 86χρονος Βασίλης Ρώσσης από το χωριό Τσούκα των Αγίων Σαράντα βρέθηκε μαχαιρωμένος στο διαμέρισμά του. Την προηγούμενη νύχτα δύο άτομα είχαν μπει στο διαμέρισμα του και τον χτύπησαν με μαχαίρι πολλές φορές αφαιρώντας του τη ζωή. Οι γείτονες του θύματος είπαν ότι δεν είχαν ακούσει να φωνάζει ή άλλους θορύβους κατά τη διάρκεια της νύχτας, προσθέτοντας τις υποψίες της αστυνομίας ότι στο θύμα έχει κλειστεί το στόμα πριν μαχαιρωθεί . Αφού τον σκότωσαν οι δράστες έδεσαν το θύμα και το τοποθέτησαν κάτω από το κρεβάτι.

Ύστερα από συντονισμένες ενέργειες της αστυνομίας της Αυλώνας και της Λέζιας,  συνελλήφθησαν ο 27χρονος Λεντιάν Πασκ Ντότσι και ο πατέρας του Πασκ Μαρτίν Ντότσι από την πόλη Λάτσι καθώς και ο 27 χρονος Αλεξάντερ Ντεντ Γκιόνι από το χωριό Μπαζ-Μπουρέλ.

Σύμφωνα με την αστυνομία από τις ανακρίσεις προέκυψε πως οι τρεις  συνεργοί σχεδίασαν από κοινού τη ληστεία στο σπίτι του θύματος. Μπήκαν στο σπίτι του υπερήλικα, του έκλεψαν 140 χιλιάδες λεκ (καινουργια) και αφού τον έδεσαν τον μαχαίρωσαν θανάσιμα.

Λίγες μέρες μετά ένα παρόμοιο περιστατικό συνέβη στον Μεσοπόταμο, όπου o 78χρονος Θωμάς Θανάσης και η σύζυγος του δέχτηκαν επίθεση το βράδυ της 25ης Σεπτεμβρίου με σκοπό τη ληστεία. Η ηλικιωμένη γυναίκα τραυματίστηκε σοβαρά καθώς δέχτηκε χτυπήματα στο κεφάλι και στο σώμα από ξύλινο αντικείμενο, ενώ χτυπήματα δέχθηκε αργότερα και ο σύζυγος που πήγε να την υπερασπιστεί.
Η αστυνομία των Αγ. Σαράντα συνέλαβε τον Vaip Kapaj ως κατηγορούμενο για το περιστατικό.

 
Τρεις ληστείες,  παράλληλα σημειώθηκαν στη Δίβρη. Ανησυχητικές διαστάσεις λαμβάνει και το φαινόμενο τον αλλοεθνών που εργάζονται στην περιοχή και αν δεν παρθούν μέτρα πριν είναι αργά, μπορεί να γίνουν μόνιμοι κάτοικοι των χωριών. Οι κάτοικοι, στην πλειοψηφία τους τρίτης ηλικίας, υποψιάζονται ότι οι περισσότερες ληστείες προέρχονται από τους «προσωρινά» εγκαταστημένους, όπου στη Δίβρη για παράδειγμα ανέρχονται στις 15 οικογένειες.
Τον τελευταίο χρόνο στο χωριό αυτό - έδρα της ομόνυμης επαρχίας - καταγράφηκαν 15 ληστείες, κυρίως σε κλειστά σπίτια χωρίς να λείπουν και οι περιπτώσεις κατοικημένων σπιτιών, όπως στην περίπτωση του κ. Χρήστου Μπίντα που υπερασπίστηκε το σπίτι του δίνοντας μάχη με τους ληστές.
Αυτές τις μέρες δύο κρούσματα σημειώθηκαν και στη Μουζίνα της Επαρχίας Μεσοποτάμου. 

Οι ληστές  άδειασαν ένα σπίτι  ακατοίκητο λόγω της μετανάστευσης των νοικοκυραίων στην Ελλάδα,  ενώ δε δίστασαν να μπουν και σε κατοικημένο.
Δεκάδες είναι οι  ληστείες που έγιναν τους δύο τελευταίους μήνες σε χωριά της Ελληνικής Μειονότητας στην περιοχή των Αγίων Σαράντα και Δελβίνου, με την αστυνομία να αδυνατεί να τις εξιχνιάσει συνολικά.  

Συνέντευξη Ζήσου Λούτση στο ΡΑΔΙΟ ΑΣΤΥ για την παιδεία

Κάνετε κλικ στα πρόσωπα των ατόμων που θέλετε να επισημάνετε. Θα ζητηθεί από Ζήσος να εγκρίνει όλες τις επισημάνσεις προτού γίνουν ορατές από άλλους.

Ο υπεύθυνος για θέματα παιδείας του κόμματος «Εθνική Ελληνική Μειονότητα για το Μέλλον» (MEGA) Ζήσος Λούτσης, παραχώρησε συνέντευξη στην εκπομπή "ΒΟΡΕΙΟΣ ΗΠΕΙΡΟΣ.GR" του ΡΑΔΙΟ ΑΣΤΥ και στους Σπύρο Ιωάννου και Αθηνά Κρεμμύδα, με αφορμή την έναρξη της σχολικής χρονιάς 2010 - 2011. 

Παραθέτουμε ολόκληρη τη συνέντευξη.

ΒΟΡΕΙΟΣ ΗΠΕΙΡΟΣ.GR: Κύριε Λούτση καλημέρα σας. Ξεκίνησε η σχολική χρονιά στη Βόρειο Ήπειρο όπου εντοπίστηκαν προβλήματα και ελλείψεις. Τι ακριβώς θέματα έχουν να αντιμετωπίσουν τα ελληνικά σχολεία στημ περιοχή; 

Ζ. Λούτσης: Τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η ελληνική παιδεία στη Βόρειο Ήπειρο είναι διαχρονικά, αφού δεν έχουν λυθεί στα είκοσι χρόνια δημοκρατικού πολιτεύματος στην Αλβανία. Υφίσταται μία δύσκολη κατάσταση στην υποδομή και στο περιεχόμενο της παιδείας. Έχουν γίνει διάφορες προσπάθειες και από την οργάνωση της Ομόνοιας και από βουλευτές της, οι οποίες όμως δεν έχουν δρομολογηθεί σωστά ούτως ώστε να δοθεί μια στρατηγική λύση...

ΒΟΡΕΙΟΣ ΗΠΕΙΡΟΣ.GR:  Όταν λέτε δεν έχουν δρομολογηθεί σωστά, δηλαδή που έχει γίνει το λάθος;

Ζ. Λούτσης: Δεν είχαμε μπει σε βάθος στο περιεχόμενο της παιδείας, στην οργάνωση των προγραμμάτων και των παιδαγωγικών θεμάτων που αντιμετωπίζουν οι μαθητές στην ειδική κατηγορία που ανήκει ο χώρος αυτός. Η ελληνική παιδεία παραμένει με τις αναλογίες της εποχής του χοτζικού καθεστώτος, όπου δεν υπάρχει ένας στόχος που να λέει ότι στην Εθνική Ελληνική Μειονότητα πρέπει να μαθαίνουν καλά την ελληνική γλώσσα και μετά την επίσημη γλώσσα του κράτους, την αλβανική.                Ο στόχος του κόμματος μας είναι να καταρτιστεί ένα πλάνο που θα προταθεί στο Υπουργείο Παιδείας της Αλβανίας. Ήδη στείλαμε μία επιστολή όπου παραθέσαμε τα προβλήματα της ελληνικής μειονοτικής εκπαίδευσης, θέτοντας ορισμένες βάσεις πάνω στις οποίες μπορούμε να συζητήσουμε.

ΒΟΡΕΙΟΣ ΗΠΕΙΡΟΣ.GR: Τι ακριβώς περιλαμβάνει αυτό το πλάνο; Να μας πείτε πρακτικά. Σε επίπεδο βιβλίων, σε επίπεδο καθηγητών, σε επίπεδο υποδομής των κτιρίων...

Ζ. Λούτσης: Πρώτο και σημαντικότερο είναι να έχουμε έναν ξεχωριστό θεσμό, αποκλειστικά για την εκπαίδευση στην Εθνική Ελληνική Μειονότητα, σε όλη την ιεραρχία και τις βαθμίδες, από την Διεύθυνση Παιδείας της κάθε Περιφέρειας μέχρι το Υπουργείο Παιδείας. Δεν γίνεται τα βιβλία και τα προγράμματα αυτά να τα συντάσσουν οι Αλβανοί χωρίς να συμμετέχουν Έλληνες επιστήμονες εκπαιδευτικοί. Θα πρέπει επίσης να δρομολογηθεί και το θέμα της κατάρτισης ενός σχεδίου προσαρμοσμένου σε αυτές τις κατηγορίες, ούτως ώστε όλη η Σύμβαση Πλαίσιο που μας παρέχει αυτά τα δικαιώματα να ενταχθεί στον αλβανικό νόμο περί Παιδείας. Μέχρι σήμερα δεν έχουμε ούτε μία αναφορά σε αυτό το νόμο παρ’ ότι η Σύμβαση Πλαίσιο είναι από το 1999 επικυρωμένη από την αλβανική βουλή. Επίσης η δομή της παιδείας στην Αλβανία έχει αλλάξει, δηλαδή η υποχρεωτική εκπαίδευση που ήταν το οκτατάξιο πήγε στο εννιατάξιο τώρα, ενώ το μεταβατικό στάδιο από την Τέταρτη τάξη πήγε στην Πέμπτη, η οποία πλέον θεωρείται ως η τελευταία του δημοτικού. Σε όλα αυτά όμως δεν υπάρχουν προγράμματα και κείμενα προσαρμοσμένα στο χώρο μας.  

ΒΟΡΕΙΟΣ ΗΠΕΙΡΟΣ.GR: Στατιστικά τώρα, τα ελληνικά σχολεία που υπάρχουν σήμερα στη Βόρειο Ήπειρο είναι λιγότερα ή περισσότερα σε σύγκριση με την προηγούμενη δεκαετία;

Ζ. Λούτσης: Συγκριτικά με την προηγούμενη δεκαετία είναι πολύ λιγότερα τα σχολεία αφού έχουμε τη διαρροή των μαθητών προς την Ελλάδα. Ήταν δεδομένο λοιπόν ότι θα είχαμε κατάργηση ή συγχώνευση ορισμένων σχολικών μονάδων στα χωριά μας. Θα μπορούσε όμως παράλληλα να υπάρχει και μια δεύτερη σκέψη. Να συγκροτούσαμε  δηλαδή μία οργανωμένη και ποιοτική παιδεία στα κεντρικά σχολεία με καταρτισμένους δασκάλους και εποπτικά μέσα.

ΒΟΡΕΙΟΣ ΗΠΕΙΡΟΣ.GR: Πιστεύετε ότι θα υπάρξει αποδοχή των σκέψεων και προτάσεων σας από την αλβανική πλευρά;

Ζ. Λούτσης: Εμείς έχουμε ως σημείο αναφοράς τα νόμιμα και επικυρωμένα δικαιώματα μας τα οποία οποιαδήποτε αλβανική κυβέρνηση είναι υποχρεωμένη να σεβαστεί. Από την πλευρά μας όμως πρέπει να δώσουμε τον αγώνα οργανωμένα και τεκμηριωμένα και όχι με εντυπωσιακές δηλώσεις – πυροτεχνήματα. Εν τω μεταξύ θα απευθυνθούμε και στους διεθνείς οργανισμούς από τη στιγμή που η Αλβανία είναι σε μια ενταξιακή πορεία για την Ευρωπαϊκή Ένωση.

ΒΟΡΕΙΟΣ ΗΠΕΙΡΟΣ.GR: Για την ιδιωτική παιδεία τι γνώμη έχετε;

Ζ. Λούτσης: Είμαι υπέρ της δημόσιας παιδείας, πρώτα απ’ όλα για εθνικούς λόγους. Η δημόσια παιδεία είναι αυτή που επιβεβαιώνει και την ύπαρξη της Εθνικής Ελληνικής Μειονότητας. Δεν μπορούμε βέβαια να σταματήσουμε την ίδρυση ιδωτικών σχολείων, αρκεί να μην γίνεται εις βάρος της δημόσιας παιδείας. Εμείς επιμένουμε στην αναβάθμιση της ποιότητας της δημόσιας παιδείας, η οποία πρέπει να αναγνωριστεί σε όλες τις περιοχές που υπάρχει ελληνισμός. Όπως για παράδειγμα στη Χιμάρα, όπου είναι καλή η προσπάθεια της ίδρυσης ιδιωτικού σχολείου, η οποία όμως είναι μία έμεση λύση και θα πρέπει να αναβαθμιστεί σε δημόσιο σχολείο.    

ΒΟΡΕΙΟΣ ΗΠΕΙΡΟΣ.GR: Με το ελληνικό τμήμα του Πανεπιστημίου Αργυροκάστρου τι γίνεται;     

Ζ. Λούτσης: Επειδή διδάσκω εκεί, είμαι συνεργάτης του Πανεπιστημίου, παρατηρώ από χρονιά σε χρονιά ότι ο αριθμός των φοιτητών μειώνεται λόγω του ότι δεν έχει προσδιοριστεί ακόμα η πορεία αυτού του τμήματος. Έγινε μια προσπάθεια και από την ελληνική κυβέρνηση να αναβαθμιστεί το Τμήμα Ελληνικής Γλώσσας, Λογοτεχνίας και Ελληνικού Πολιτισμού, όμως το τμήμα αυτό θα έπρεπε να είχε ευρύτερο ρόλο. Πιστεύω ότι η Εθνική Ελληνική Μειονότητα πρέπει να έχει το δικό της Πανεπιστήμιο, όπου μέσα από αυτό το Πανεπιστήμιο θα μπορέσουμε να συγκροτήσουμε και να προωθήσουμε θέματα που έχουν να κάνουν με την ύπαρξη μας εδώ.

ΒΟΡΕΙΟΣ ΗΠΕΙΡΟΣ.GR: Κύριε Λούτση δεν έχουμε άλλο χρόνο δυστυχώς. Να σας ευχαριστήσουμε πάρα πολύ. Θα έχουμε βέβαια την ευκαιρία να μιλήσουμε κι άλλες φορές, αφού υπάρχουν πολλά θέματα που «τρέχουν» στην επικαιρότητα.

Ζ. Λούτσης: Να σας ευχαριστήσω κι εγώ και να σας ενημερώσω ότι σύντομα θα έχουμε και μεις εδώ τον δικό μας ραδιοφωνικό σταθμό. Οπότε θα έχουμε άμεση επικοινωνία μαζί σας.

ΒΟΡΕΙΟΣ ΗΠΕΙΡΟΣ.GR: Αυτό είναι είδηση. Μπορούμε να έχουμε και συνεργασία. 

Η Ρωσία καί το Βορειοηπειρωτικό σήμερα

Γράφει ἡ Ὄλγα Μιχαήλοβα*

 Ἐπισκεπτόμενη τὸν περασμένο Μάιο τὴν περιοχὴ τῶν Ἁγίων Σαράντα καὶ ἀντικρίζοντας ἀπὸ τὸ Βουθρωτὸ τὴν ἀπέναντι ἀκτὴ τῆς Κέρκυρας, ἔφερα στὸ μυαλό μου τὸ ταξίδι τῆς ζωῆς μίας μεγάλης προσωπικότητας τῆς Ἑλλάδας, τῆς Ρωσίας ἀλλὰ καὶ ὁλόκληρής της οἰκουμένης, τοῦ Ἰωάννη Καποδίστρια. Ἀπὸ τὰ σκλαβωμένα ἐδάφη, στὰ Ἑπτάνησα ποὺ ἀνέπνεαν προσωρινὰ ἐλεύθερα ὑπὸ ρωσικὴ διοίκηση, μέχρι τὴν παγκόσμια ἀναγνώριση στὴν Ἁγία Πετρούπολη, τὴ δοξασμένη ἐπιστροφὴ καὶ τὴν αὐτοθυσία στὴν ἐλεύθερη πιὰ Ἑλλάδα.

Παρόμοια τολμηρὴ πορεία ζωῆς καὶ θανάτου θὰ ἀκολουθήσουν καὶ δεκάδες φυγάδες στὰ μαῦρα χρόνια του ὁλοκληρωτισμοῦ. Οὔτε οἱ παρεμβάσεις τοῦ Νικήτα Χρουστσὼφ δὲν εἰσακούγονται σὲ αὐτὴ τὴ χώρα-φυλακὴ τοῦ Ἐνβὲρ Χότζα καὶ οἱ διωγμοὶ θὰ συνεχιστοῦν γιὰ πολλὰ χρόνια. Ἂς ἐπανέλθουμε ὅμως στὸ παρόν, ἀφοῦ ἀκόμα καὶ τὴ στιγμὴ ποὺ γράφονται αὐτὲς οἱ γραμμές, οἱ ἐξελίξεις θέλουν νὰ μᾶς ξεπεράσουν.

Ὡς ἀφορμὴ γιὰ νὰ διατυπώσουμε ὁρισμένες σκέψεις στὸ θέμα μας, ἂς πάρουμε δύο ἄρθρα ποὺ δημοσιεύτηκαν πρὶν ἀπὸ λίγο καιρὸ στὴν πάλαι ποτὲ φωνὴ τῆς Σοβιετικῆς Ἕνωσης καὶ τῆς μισῆς ὑφηλίου, στὴν ἐφημερίδα «Πράβντα». Τὰ ἄρθρα εἶναι τοῦ Βαντὶμ Τρουχατσὼφ καὶ τὸ πρῶτο στὶς 31-1-2010 ἔχει τίτλο «Στὴν Ἑλλάδα ὑπάρχουν τὰ πάντα. Ἀκόμα καὶ Ἀλβανία;», συμπληρώνοντας τὴ γνωστὴ φράση τοῦ Τσέχωφ. Ἐπανέρχεται στὶς 20-2-2010 μὲ τὸ δεύτερο ἄρθρο του μὲ τίτλο « Ἡ Μεγάλη Ἀλβανία διεκδικεῖ τὴ …μισῆ Εὐρώπη;». Τὰ ἄρθρα ἔχουν γραφεῖ μὲ ἀφορμὴ τὴν ἀπόρριψη ἀπὸ τὸ Συνταγματικὸ Δικαστήριο τῆς Ἀλβανίας τῆς συμφωνίας γιὰ τὴν ὁριοθέτηση τῶν θαλασσίων συνόρων μὲ τὴν Ἑλλάδα καὶ τὴ συμπλήρωση δύο χρόνων ἀπὸ τὴν αὐτοανακήρυξη τῆς ἀνεξαρτησίας τοῦ Κοσόβου.

Ἀναφέρονται φυσικὰ στὸ ζήτημα τῶν ἀλβανικῶν διεκδικήσεων ἀπέναντι στὴν Ἑλλάδα. Τονίζει ὅτι οἱ Ἀλβανοὶ πιστεύουν ὅτι τὸ βορειοδυτικὸ κομμάτι τῆς Ἑλλάδας ἦταν ἀνέκαθεν ἀλβανικὸ καὶ ἤδη ἀπὸ τὸ 1982 τὸ Ἀλβανικὸ Ὑπουργεῖο Ἐξωτερικῶν ἔθεσε ἐπίσημα τὸ ζήτημα. Ἀκολουθεῖ ἡ περιγραφὴ τῆς κατάστασης τῶν ἀλβανικῶν πληθυσμῶν σὲ ὅλες τὶς ὅμορες πρὸς τὴν Ἀλβανία χῶρες καὶ σημειώνει: «Ἡ κατάσταση στὴν Ἑλλάδα εἶναι ἐπικίνδυνη. Ζοῦνε ἤδη μισὸ ἑκατομμύριο Ἀλβανοὶ 

…Στὴν Ἀλβανικὴ τηλεόραση κάνουν ἐκκλήσεις γιὰ νὰ τραβήξουν τὴ διεθνῆ προσοχή…Οἱ Ἀλβανοὶ στὴν Ἤπειρο ἀπαιτοῦν νὰ διδάσκονται τὴν ἱστορία τους στὴ γλώσσα τους καὶ ζητοῦν τὴν αὐτονομία τῆς περιοχῆς ὅπως στὸ Κόσοβο …»

Στὴ συνέχεια ὅμως ἐπισημαίνει: « Βέβαια εἶναι ἀλήθεια ὅτι, σὲ ἀντίθεση μὲ τὴ Σερβία, ἡ Ἑλλάδα ἔχει τὴ δυνατότητα νὰ ἐγείρει ἐνάντιες ἀξιώσεις. Καὶ αὐτὸ ἐπειδὴ στὸ νότιο μέρος τῆς Ἀλβανίας ποὺ φέρει τὴν ὀνομασία Βόρειος Ἤπειρος, ζοῦν μερικὲς δεκάδες χιλιάδες Ἕλληνες. Ἐκεῖ ἔστρεψε τὴν προσοχή, ἤδη δύο χρόνια πρίν, ἕνας ἀπὸ τοὺς ἐξέχοντες ἱεράρχες τῆς Ὀρθόδοξης Ἑλλαδικῆς Ἐκκλησίας, ὁ Μητροπολίτης Δρυϊνουπόλεως Ἀνδρέας». Καὶ τελειώνει τὸ ἄρθρο παραθέτοντας μία παράγραφο μὲ τὶς σχετικὲς δηλώσεις τοῦ ἀκριτικοῦ ἱεράρχη.

Παρατηροῦμε ὅτι ἡ «Πράβντα» προβάλλει δύο θέματα- τὸ Τσάμικο καὶ τὸ Βορειοηπειρωτικὸ – ποὺ γιὰ τὴν ἐπίσημη ἑλληνικὴ ἐξωτερικὴ πολιτικὴ εἶναι ἀνύπαρκτα, φέρνοντας κατευθείαν τὴν Ἑλλάδα σὲ θέση ἀμυνόμενου. Ἀκόμη βλέπουμε νὰ ἐμφανίζεται  περιορισμένος σὲ μερικὲς δεκάδες χιλιάδες, ἀπὸ τὶς διακόσιες ὡς τετρακόσιες χιλιάδες ποὺ ἐκτιμοῦσαν οἱ ρωσικὲς πηγές, ὁ πληθυσμὸς τῆς Ἑλληνικῆς μειονότητας. Τέλος, τὸ βάρος τῆς ὑπεράσπισης τῶν δικαίων τῆς Ἑλλάδας πέφτει ὅλο στὴ Μητρόπολη Δρυϊνουπόλεως, ἐνῶ παλαιότερα ἀναφερόταν τόσο σὲ αὐτή, ὅσο καὶ στὴν ὀργάνωση τῶν Βορειοηπειρωτῶν «Ὁμόνοια» μὲ τοὺς πέντε ἥρωές της. 

Ἡ ἀπόφαση τοῦ δικαστηρίου τῆς Χάγης γιὰ τὸ Κόσοβο ἔχει ὅμως ἤδη ἐκδοθεῖ ἐδῶ καὶ μερικὲς ὧρες, καὶ εἶναι εὐκαιρία νὰ δοῦμε καὶ τὴν ἐπίσημη ἄποψη τοῦ ρωσικοῦ κράτους γιὰ τὸν ἀλβανικὸ ἐπεκτατισμό. Σᾶς καλοῦμε λοιπὸν στὴν ἰστοσελίδα τοῦ ρωσικοῦ ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν (www.mid.ru -ἑνότητα International Affairs) ὅπου οἱ πολλὲς ἐπιλογὲς γλώσσας-ἀκόμα καὶ κινέζικα-ἐπιτρέπουν σὲ ὅλους νὰ κατανοήσουμε πόσο κεντρικὸ εἶναι αὐτὸ τὸ ζήτημα γιὰ τὴ Ρωσία σήμερα.

Τὸ ἐνδιαφέρον αὐτὸ ἐκλαμβάνεται, λανθασμένα, ἁπλῶς ὡς φόβος ἀπέναντι σὲ ἀποσχιστικὰ φαινόμενα, ὅπως ἀντίστοιχα κάνει καὶ ἡ Ἱσπανία, λόγω τῆς ὕπαρξης αὐτόνομων δημοκρατιῶν στὸ ἐσωτερικό της. Καὶ ὅμως τὸ ζήτημα τοῦ Κοσόβου ἔχει νὰ κάνει καὶ μὲ τὸ γόητρο τῆς Ρωσίας καθὼς καὶ μὲ εὐρύτερους σχεδιασμούς της στὴν περιοχή.

Ἕνα ἄλλο χαρακτηριστικὸ εἶναι ὅτι κύριος ὑποκινητὴς καὶ ὑπερασπιστὴς τῶν Ἀλβανῶν, θεωρεῖται ἀπὸ τοὺς Ρώσους πολιτικοὺς ἀναλυτὲς  ἡ …Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση! Ἰδιαίτερα ἐπικρίνεται μάλιστα ἡ βελγικὴ προεδρία μὲ τὰ γνωστὰ ἐσωτερικὰ προβλήματα.

Σὲ αὐτὸ τὸ σημεῖο παίρνω τὴν ἀφορμὴ νὰ παραθέσω ἕνα γεγονὸς ποὺ πληροφορήθηκα ἀπὸ μέλος τῆς Σ.Φ.Ε.Β.Α. κατὰ τὴν ἔρευνά μου. Ἐνῶ λοιπὸν τώρα, μετὰ τὴν ἐπικράτηση τοῦ φλαμανδικοῦ ἀποσχιστικοῦ κινήματος στὶς ἐκλογὲς τοῦ Βελγίου, ὅλοι ψάχνουμε νὰ βροῦμε ποῦ καὶ τί εἶναι αὐτὴ ἡ Φλάνδρα, στὸ ταπεινὸ ἐπισκοπεῖο τῆς Κόνιτσας, κάποιο Φεβρουάριο εἴκοσι χρόνια πρίν, λάμβανε χώρα μία συνάντηση. Ὁ ἐκδότης τῆς μεγαλύτερης φλαμανδικῆς ἐφημερίδας εἶχε ἔρθει ἀπὸ τὸ Βέλγιο γιὰ νὰ γνωρίσει καὶ νὰ συζητήσει μὲ τὸ μακαριστὸ Μητροπολίτη Σεβαστιανό, στὴ διάρκεια τῶν ἐκδηλώσεων γιὰ τὴν Αὐτονομία τῆς Βορείου Ἠπείρου. Εἶναι ἐκπληκτικὸ πὼς οἱ μεγάλοι ἡγέτες ὁραματίζονται, συμμετέχουν καὶ διαμορφώνουν τὴν Ἱστορία.

Ὑπάρχουν ὅμως καὶ στὴ Ρωσία κάποιες φωνὲς γιὰ τὶς ὁποῖες ἡ Βόρειος Ἤπειρος δὲν εἶναι ἁπλῶς «ὁ τόπος προέλευσης τῆς φουστανέλας», ὅπου διαβιοῦν κάποιοι Ἕλληνες καὶ δυνητικὰ μπορεῖ νὰ ἀποτελεῖ τὸ φραστικὸ ἀντίβαρο στὸν ἀλβανικὸ ἐθνικισμό. Πρόκειται γιὰ ἀνθρώπους τῶν ρωσικῶν ὀρθοδόξων μέσων ἐνημέρωσης. Γιὰ αὐτοὺς ἡ Βόρειος Ἤπειρος εἶναι ὁ τόπος μαρτυρίου τοῦ Ἁγίου Κοσμᾶ τοῦ Αἰτωλοῦ ὅπου τὸ «ποθούμενο» τοῦ Ἁγίου δὲν ἦρθε ἀκόμη, ἂν καὶ χιλιάδες ἥρωες καὶ μάρτυρες θυσιάστηκαν καὶ γιὰ τὸν ὁποῖο ἀφιέρωσε τὴ ζωὴ τοῦ ὁ Μητροπολίτης Σεβαστιανός. Γιὰ αὐτοὺς ὁ Βορειοηπειρωτικὸς ἀγώνας συνεχίζεται καὶ ἀντλοῦν τὶς πληροφορίες τους ἀπὸ τὰ δελτία τύπου καὶ τὶς ἀνακοινώσεις τῆς Ἱερᾶς Μητρόπολης Δρυϊνουπόλεως ποὺ τὶς μεταφράζουν καὶ τὶς ἀναμεταδίδουν. Γιὰ αὐτοὺς τὸ παρελθόν, τὸ παρὸν καὶ τὸ μέλλον τῆς Βορείου Ἠπείρου περιγράφεται στὰ λόγια του Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτου, μέσα στὰ βιβλία γιὰ τὸν Γέροντα ποὺ κυκλοφοροῦν εὐρέως καὶ εἶναι πολὺ δημοφιλῆ στὸ ρωσικὸ ἀναγνωστικὸ κοινό.

Συμπερασματικὰ ἡ συμβολὴ τῆς Ρωσίας στὴν ὑπόθεση τῆς Βορείου Ἠπείρου μπορεῖ νὰ γίνει σὲ διαφορετικοὺς τομεῖς καὶ σὲ πολλὰ ἐπίπεδα. Ἄλλωστε καὶ στὴ Βόρειο Ἤπειρο συνέβησαν οἱ δύο Νίκες ποὺ συγκινοῦν κάθε ρωσικὴ ψυχή: Ἡ Νίκη τῆς Ἐλευθερίας ἐνάντια στὶς δυνάμεις τοῦ Ἄξονα καὶ ἡ Νίκη τῆς Ὀρθοδοξίας ἐνάντια στὰ ἀθεϊστικὰ καθεστῶτα.

Μέσα ἀπὸ τὶς ὁμογενειακὲς ὀργανώσεις οἱ Βορειοηπειρῶτες θὰ μποροῦσαν νὰ ἀνοίξουν διαύλους ἐπικοινωνίας καὶ συνεργασίας μὲ τοὺς Ἕλληνες τῶν πρώην Σοβιετικῶν δημοκρατιῶν. Οἱ συνήθως ρωσόφωνοι αὐτοὶ συμπατριῶτες τους, ἐπηρεάζουν τὶς χῶρες ποὺ ζοῦν, ἔχουν ἐπαφὲς μὲ τὴ Μόσχα καὶ ἀντιμετωπίζουν πολλὲς φορὲς παρόμοια προβλήματα ὅπως π.χ. δυσκολίες ἐκλογικῆς ἐκπροσώπησης στὴν Οὐκρανία ἢ καταπάτησης περιουσιῶν στὴ Γεωργία.

Ἐνόψει της κρίσιμης ἀπογραφῆς τοῦ Ἀπριλίου τοῦ 2011 στὴν Ἀλβανία, ἡ προσέγγιση τῶν ρωσικῶν διπλωματικῶν ἀποστολῶν τῆς περιοχῆς ἴσως ἀποβεῖ χρήσιμη στὸν συντονισμὸ τῆς προσπάθειας γιὰ τὴν πλήρη ἀπεικόνιση τοῦ ἀριθμοῦ τῶν Ἑλλήνων καὶ κυρίως στὴ Βόρειο Ἤπειρο καὶ τῶν Σέρβων καὶ Μαυροβούνιων κυρίως στὸ Βορρᾶ. Ἰδιαίτερα ὅταν θὰ πρέπει νὰ ἀντιμετωπιστοῦν διάφορες μεθοδεύσεις π.χ. ἡ καταγραφὴ τῶν πολιτισμικῶν ὁμάδων τῶν Βλάχων καὶ τῶν Ρομὰ ὡς ἐθνικὲς μειονότητες. Ἐπίσης νὰ βοηθηθοῦν οἱ ὀρθόδοξοι ρευστῆς ἐθνικῆς συνείδησης νὰ ἀντιληφθοῦν ὅτι στὸ περιβάλλον τῆς διαρκοῦς «κοσοβοποίησης» τῆς περιοχῆς, ὁ σεβασμὸς στὴ θρησκευτικὴ ἐλευθερία καὶ διαφοροποίηση δὲν εἶναι αὐτονόητος.

Ἐπιτακτικὴ ἀνάγκη ἀποτελεῖ καὶ ἡ διοργάνωση διεθνοῦς συνεδρίου γιὰ τὸ Βορειοηπειρωτικό. Ἐκεῖ εἶναι δυνατὸν νὰ προσκληθοῦν γιὰ νὰ ἐκθέσουν τὶς ἀπόψεις τους καὶ κυρίως νὰ ἐνημερωθοῦν κάποιοι Ρῶσοι πολιτικοὶ ἐπιστήμονες, εἰδικοὶ στὸ θέμα καὶ μὲ καίριες θέσεις εἴτε ὡς σύμβουλοι τῆς ρωσικῆς κυβέρνησης, εἴτε ὡς ἀναλυτὲς στὰ μέσα ἐνημέρωσης.

Τέλος, ἡ ἐφαρμογὴ στὴν πράξη τῆς Αὐτονομίας τῆς Βορείου Ἠπείρου προφανῶς θὰ γίνει μὲ ὅρους Βρυξελλῶν καὶ ὄχι Καυκάσου. Ὅμως ἂς μὴν ξεχνᾶμε ὅτι ὅταν στὴν Κύπρο μὲ τὸ σχέδιο Ἀνᾶν θὰ καταλυόταν τὸ ὑπάρχον κυπριακὸ κράτος καὶ «εὐρωπαϊκὰ κεκτημένα» καὶ «ἑταῖροι» ἐξαφανίστηκαν, ὁ μόνος ποὺ στήριξε τὸν ἑλληνισμὸ στὴν ἀπόφασή του ἦταν ὁ «Μόσκοβος», ὅπως κραύγαζε ἐκεῖνες τὶς μέρες ὁ ἀρχηγὸς τοῦ ψευδοκράτους.

* Ἡ Ὄλγα Μιχαήλοβα εἶναι φιλόλογος-σλαβολόγος, πτυχιοῦχος καὶ ὑποψήφια διδάκτορας τοῦ Κρατικοῦ Πανεπιστημίου Ἁγίας Πετρούπολης. Στὴν Ἑλλάδα διδάσκει τὴ ρωσικὴ γλώσσα στὴ Σχολὴ Ξένων Γλωσσῶν τοῦ Ἱδρύματος Μελετῶν Χερσονήσου τοῦ Αἵμου στὴ Θεσσαλονίκη καὶ στὸ Τμῆμα Γλώσσας καὶ Πολιτισμοῦ Παρευξείνιων Χωρῶν τοῦ Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης στὴν Κομοτηνή.

BOΡΕΙΟΗΠΕΙΡΩΤΙΚΟ ΒΗΜΑ

Η πτώση της κομμουνιστικης δικτατορίας και των αγαλμάτων του Ενβέρ Χότζα

- του Χρύσανθου Σιχλιμοίρη -

Καλοκαίρι 1991

Κατά τούς τελευταίους μῆνες τοῦ 1990 ὅλα ἔδειχναν ὅτι σύντομα θά ἔπεφτε καί τό τελευταῖο κάστρο τοῦ κομμουνισμοῦ στήν Εὐρώπη - ἡ μαρξιστική Ἀλβανία.

Στίς 29.11.90 ὁ Ραμίζ Ἀλία, μετά ἀπό μυστική σύσκεψη μέ κομματικά στελέχη καί τήν ἡγεσία τοῦ Σιγκουρίμι στά Τίρανα, δήλωσε ὅτι ἡ Ἀλβανία θά προχωρήσει «στή σοσιαλιστική της πορεία» καί κατέληξε μέ τή φράση «ἕνα εἶναι τό κόμμα κι ἄλλο δέν ἔχει...», πυροδοτώντας μαζικές ἐκδηλώσεις διαμαρτυρίας καί κινητοποιήσεις τοῦ Ἀλβανικοῦ λαοῦ μέ πρώτους τούς φοιτητές οἱ ὁποῖοι ἀπό τά τέλη Ὀκτωβρίου 1990 εἶχαν δημιουργήσει παράνομα τό δικό τους κόμμα.

Ἔτσι, στίς 7.12.1990 οἱ φοιτητές τοῦ Πανεπιστημίου τῶν Τιράνων ἀπέκλεισαν τούς χώρους του καί ἄρχισαν ἐκδηλώσεις διαμαρτυρίας, μέ στροφή καθαρά πολιτική, καθώς κυριάρχησαν τά συνθήματά τους «κάτω ὁ Κομμουνισμός» καί «τέρμα στή δικτατορία». Παρόμοιες ἐκδηλώσεις διαμαρτυρίας ἄρχισαν νά λαμβάνουν χώρα σέ ὅλες τίς μεγάλες πόλεις καί ἡ χώρα γιά τούς ἑπόμενους μῆνες μέχρι τό καλοκαίρι τοῦ 1991, παρουσίασε εἰκόνα κράτους ὑπό διάλυση μέ ἀναταραχές καί νεκρούς. Τό μένος τῶν διαδηλωτῶν ἦταν τέτοιο πού ἄρχισαν νά γκρεμίζουν τούς ἀνδριάντες τοῦ πιό μισητοῦ δικτάτορα (φωτό) πού τούς ἤπιε τό αἷμα τόσα χρόνια καλοπερνώντας εἰς βάρος τους…... 

Ἦταν ἡ ἀρχή τοῦ τέλους ἑνός ἀπό τά στυγνότερα καθεστῶτα πού γνώρισε ἡ ἀνθρώπινη κοινωνία. 

Κι’ ὅμως… τά «φίδια» πού συνεργάστηκαν τότε καί νοσταλγοῦν σήμερα τόν Χότζα, ἀντί νά κρυφτοῦν στίς τρύπες τους, τόλμησαν τόν περασμένο Μάρτιο νά ζητήσουν ἀπό τόν Δήμαρχο Ἀργυροκάστρου Flamur Bime, τήν ἐπαναφορά τοῦ μαρμάρινου ἀγάλματος στό λόφο τοῦ ὀβελίσκου (φωτό μέ τόν γερανό) καί νά λειτουργήσει ὡς μουσεῖο τό σπίτι πού γεννήθηκε ὁ Ἐμβέρης, «γιά νά …..διορθωθεῖ ἡ ἱστορική ἀδικία πρός τή μεγάλη αὐτή προσωπικότητα….» ὅπως τονίζουν στήν ἐπιστολή τους, ἐνῶ καί κάποιοι, ἔχουν συστήσει καί Κόμμα μέ σύμβολο τόν Ἐμβέρη διεκδικώντας ψῆφο…Ε, ρέ Καλιᾶς πού τούς χρειάζεται ….

ΒΟΡΕΙΟΗΠΕΙΡΩΤΙΚΟ ΒΗΜΑ

Ο Βορειοηπειρωτικός Ελληνισμός απαιτεί Βορειοηπειρωτική πολιτική

 - του εκδότη Θ. Βεζιάνη - 
 

Είναι γεγονός πως μετά τον διαμελισμό της  Ηπείρου το 1913-14, το βόρειο τμήμα της προσήλθε στην αλβανική επικράτεια. Απ’ εδώ και πέρα αλλάζουν τα πράγματα. Έχουμε νέες ονομασίες, Βόρειο Ήπειρο και Βορειοηπειρωτικό Ελληνισμό, ο οποίος έχει τα προβλήματά του, τα οποία δεν είναι πια τα ίδια με της άλλης Ηπείρου ή των Ελλαδιτών γενικότερα.
Ως εθνική  πολιτική, κατεξοχήν, είναι η ίδια, αλλά η πολιτική του κράτους της Ελλάδας με αυτή των Ελλήνων Βορειοηπειρωτών, όχι μόνον αλλάζει, αλλά πολλές φορές έρχεται και σε σύγκρουση.
Και ας το διευκρινίσουμε αυτό με ιστορικά γεγονότα :  Το 1914 ο Βενιζέλος, Πρωθυπουργός της Ελλάδος, βλέποντας πως απειλούνται τα συμφέροντα της χώρας του, θυσίασε το βόρειο τμήμα της Ηπείρου, για να πάρει τα νησιά του Αιγαίου. Αυτά ήταν συμφέροντα του κράτους Ελλάδα.

Οι Έλληνες Βορειοηπειρώτες είπαν όχι. Ξεσηκώθηκαν σε πόλεμο στον γνωστό Αυτονομιακό Αγώνα, γιατί τα συμφέροντά τους και η πολιτική τους δεν ήταν η διχοτόμηση της Ηπείρου.
Φούντωσε ο αγώνας για να μείνει ενιαία η Ήπειρος, οργανώθηκαν ολάκερες τσέτες, όπως αυτή του Σπύρου Ζέρβα στο Πωγώνι, Κολοβαίων στην Άνω Δερόπολη, Σπύρου Σπυρομήλιου στη Χιμάρα, Θύμιου Λιόλη, Παπά- Ντρέα στο Βούρκο και αλλού.
Μεγάλες και αιματηρές μάχες με πολλούς νεκρούς, όπως ο γνωστός ήρωας Λάμπρος Μπερούκας από το Χλωμό, ο Κωνσταντίνος Μάστορας και Κωνσταντίνος Δήμουλας από την Τσιάτιστα και πάρα πολλοί άλλοι. Όλοι αυτοί άκουσαν τη φωνή της ιδιαίτερης πατρίδας τους, της Β. Ηπείρου, υπερασπίζοντας τα συμφέροντά της.

Με το  εθνικό κέντρο τι γινόταν ;  Η κόντρα αυξήθηκε. Έφτασαν σε σημείο κάτω από τη Βόδριστα, στη Δερόπολη, οι εξεγερμένοι Βορειοηπειρώτες να βρίσκονται ανάμεσα σε δυο πυρά. Από τη μια οι Αλβανοί , που ήθελαν να οριοθετήσουν το χώρο που τους έδωσαν οι Μεγάλες Δυνάμεις κι από την άλλη ο κυβερνητικός στρατός της Ελλάδος, που ήθελε να σταματήσει η αντίσταση, γιατί είχε υπογραφτεί η συμφωνία.  Για, λοιπόν, δυο πολιτικές.
Και χάριν  στην κατεξοχήν Βορειοηπειρωτική πολιτική που είχαν οι Βορειοηπειρώτες δεν σταμάτησαν τον αγώνα τους μέχρι στο σημείο που ανάγκασαν τις Μεγάλες Δυνάμεις να υπογράψουν Πρωτόκολλο στην Κέρκυρα στις 17 Μαΐου 1914.
Εάν δεν υπήρχε Βορειοηπειρωτική πολιτική, δεν θα υπήρχε τίποτα απ’ αυτά.  Δεν θέλουμε  να πούμε πως η ελληνική με την βορειοηπειρωτική πολιτική  είναι εχθρικές, όχι, γιατί τις  ενώνει η εθνική πολιτική, όμως  έρχονται σε αντίθεση, όταν θίγονται ζωτικά συμφέροντα.

Συνεχίζοντας  τη ροή των γεγονότων στο διάβα των χρόνων, βλέπουμε πως πάντα οι Έλληνες Βορειοηπειρώτες είχαν τη δική τους πολιτική, την Βορειοηπειρωτική.
Στο δεύτερο ήμισυ του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, όταν η Ελλάδα σπαράζονταν από τον εμφύλιο ανάμεσα ΕΑΜ και ΕΔΕΣ, η βορειοηπειρωτική πολιτική έσωσε το λαό της απ’ τον αφανισμό, που τα προεόρτια ήταν το μακελειό της Γλύνας, πολιτική που δεν είχε καμιά σχέση με την ελληνική.

Με τη  λήξη του πολέμου αυτού, εγκαθίσταται το πιο άγριο κατασκεύασμα, η κομμουνιστική δικτατορία. Και η τυραννία αυτή καλοκάθισε για μισό αιώνα στην Αλβανία. Οι Έλληνες Βορειοηπειρώτες ορκίστηκαν από την αρχή να μη πάψουν τον αγώνα τους. Επίσημη ορκωμοσία έγινε στην εκκλησία της Γλύνας παρουσία του Προέδρου της ΜΑΒΗ κ. Βασίλη Σαχίνη το 1942, στην Πολύτσανη, στη Χιμάρα και αλλού.
Και η γενική ψήφος ενάντια στον κομμουνισμό, στις 2 Δεκέμβρη 1945 στη Χιμάρα, ήταν μια άλλη τολμηρή ένδειξη αντίστασης.
Υπερασπιζόμενοι την ελευθερία, την πατρίδα τους, την Βορειοηπειρωτική πολιτική, εκατοντάδες και χιλιάδες Έλληνες Βορειοηπειρώτες έδωσαν και τη ζωή τους ακόμη υπέρ πίστεως και πατρίδος.

Θα πρέπει να μνημονεύουμε με εκτίμηση τα ονόματα: Ολάκερη την οικογένεια Λαμποβιτιάδη (τον Γρηγόρη, τη σύζυγό του Μαρία, τον γιο του Γιώργο), τον Θ. Λαζάκη, Μ. Βράνο, Θ. Γκίκα, Μηνά Πάρα, Α. Ανδριάδη, Αρ. Χαρμπάτση, Α. Γκουβέλη, Αλεξάνδρα Ζαχάρη, Αθηνά Σκεύη, Αθηνά Καλέγια και εκατοντάδες άλλοι.
Όπως βλέπουμε, τα στοιχεία αυτά συνθέτουν την έντονη Βορειοηπειρωτική πολιτική. Όταν μερικοί Ελλαδίτες ηγέτες αποκαλούσαν τότε πρότυπο την κομμουνιστική Αλβανία, οι Έλληνες στο χώρο αυτό σήκωναν το σταυρό της θυσίας σ’ έναν άλλο Γολγοθά, στις φυλακές και στις εξορίες.

Επιτέλους  πέφτει ο κομμουνισμός και στην Αλβανία το 1990. Φύσηξε κάποιος αέρας ελευθερίας.
Οι Έλληνες Βορειοηπειρώτες προβληματίζονται για την τύχη του τόπου τους. Μερικοί θαρραλέοι  αποφασίζουν να κάνουν πράξη το όνειρο για ελληνική οργάνωση νόμιμη. Και έτσι στις 11 Γενάρη 1991 ιδρύουν στη Δερβιτσάνη την Δ.Ε.Ε.Ε.Μ. «Ομόνοια».
Γίνεται το πρώτο μεγάλο συλλαλητήριο στους Γεωργουτσάτες, στις 28 Φεβρουαρίου 1991, με κύριο σύνθημα «Έλληνες ενωμένοι αγωνιστείτε», το οποίο αντήχησε, ύστερα από 50 χρόνια κομμουνιστικής τυραννίας, σ’ όλη την κοιλάδα του Δρίνου .
Το να  ενθυμούμαστε και να γιορτάζουμε τα επιτεύγματα των αγώνων μας και μάλιστα  μεγαλοπρεπώς, από τη μία δείχνουμε τη  συνέχεια του κοινού αγώνα μας κι από την άλλη καλλιεργούμε το ελληνικό πνεύμα με βάση  προτύπων.

Συνεχίζοντας για την πορεία της οργάνωσης αυτής τονίζουμε πως σε αφάνταστο χρόνο η Ομόνοια γίνεται δύναμη και κυρίαρχη, μπορούμε να πούμε, στο χώρο της Ελληνικής Κοινότητας.
Γίνονται εκλογές και βγαίνουν 5 βουλευτές με εκπληκτική πλειοψηφία. Το μεγάλο αυτό επίτευγμα των Ελλήνων, το να έχουν νόμιμη πολιτική οργάνωση προχωρεί. Τον Μάρτιο του 1993, επί προεδρίας Κυριαζάτη, γίνεται το περίφημο Ψήφισμα Aιτημάτων, το οποίο κυκλοφόρησε παντού σ’ όλο τον κόσμο. Αυτό το σημείο, αυτή η χρονική περίοδος χαρακτηρίζεται από μια έντονη Βορειοηπειρωτική πολιτική. Χειρίστηκε σωστά με αποστάσεις, ανάλογα των προβλημάτων, με τα Τίρανα και την Αθήνα. 

Όμως αυτή η θεαματική άνοδος της Ομόνοιας ενόχλησε πολλά κέντρα. Ο Gazi Dede, Πρόεδρος Ασφάλειας Αλβανίας, μη μπορώντας να απαλλαγεί από την κομμουνιστική νοοτροπία, θεώρησε τους πάντες τριγύρω εχθρούς και την Ομόνοια αποσταθεροποιητικό στοιχείο, η οποία - όπως είπε - κάνει κράτος μέσα στο κράτος, θέλει αυτονομία και άλλα τέτοια…  Σ’ αυτά  τα πλαίσια γίνεται η περιβόητη  σύλληψη της ηγεσίας της Ομόνοιας στις 18 Απριλίου 1994, στην καταραμένη νύχτα «του Αγίου Βαρθολομαίου», που σήκωσαν μεσάνυχτα από τον ύπνο εκατοντάδες Έλληνες και τους έστειλαν στα ανακριτήρια και στα μεσαιωνικά μπουντρούμια.

Τα 5 ηγετικά  στελέχη του Βορειοηπειρωτικού Ελληνισμού, Βεζιάνης, Παπαχρήστος, Μάρτος, Κυριακού, Σύρμος, μπροστά στη στημένη δίκη παρωδία και την προβλεπόμενη θανατική ποινή στις 15 Αυγούστου 1994, απάντησαν : 
« Βρισκόμαστε στο εδώλιο του κατηγορουμένου, μόνον και μόνον γιατί είμαστε Έλληνες».   Ταράχτηκε το Πανελλήνιο, η Ευρώπη και η Αμερική στηρίζοντας άμεσα την Ομόνοια.
Σ’ αυτή τη φάση βλέπουμε να ταυτίζονται, τουλάχιστον στην περίοδο της φυλάκισης οι δύο πολιτικές, των Βορειοηπειρωτών με αυτή της Ελλάδος.

Όταν προς  τιμή των 5 η ΠΟΑΚΑ οργάνωσε  Συνέδριο στην Ουάσιγκτον Αμερικής, ο σύμβουλος του Κλίντον κ. Σίφτερ είπε : « Και εκατομμύρια να πληρώνατε, δεν θα μπορούσατε να κάνατε τόσο μεγάλη προβολή της ελληνικής κοινότητας στη Β. Ήπειρο, πράγμα που σας έκανε «δώρο» η αλβανική κυβέρνηση». Τα τελευταία  χρόνια, όμως, μετά τη Δίκη των 5, τα πράγματα άλλαξαν, ξεφεύγοντας από το πρόγραμμα και τους στόχους της ίδρυσης της Ομόνοιας. Μέχρι αυτή την περίοδο η Ομόνοια αποτελούσε το κέντρο της εθνικής μας πολιτικής και το ΚΕΑΔ, που η Ομόνοια ίδρυσε, προέκταση, για να πετύχει ότι δεν μπορούσε με την οργάνωση.

Οι ηγέτες της Ομόνοιας και του ΚΕΑΔ, στη συνέχεια, μεταθέτουν το κέντρο της εθνικής μας πολιτικής από την Ομόνοια στο ΚΕΑΔ παραλύοντας έτσι, σιγά - σιγά την Ομόνοια. Και για να μπορέσουν να επωφεληθούν ακόμα περισσότερο από το καλό όνομα της Ομόνοιας, βάζουν μια παύλα ανάμεσα στα δύο και το κάνουν αυθαίρετα ένα (Ομόνοια - ΚΕΑΔ.), πράγμα απαράδεχτο. Δεν μπορεί να ενωθεί μια ελληνική οργάνωση με ένα παναλβανικό κόμμα. Στη συνέχεια ο συνδυασμός αυτός ΚΕΑΔ-Ομόνοια ξεκόβεται τελείως από το λαό, κάνει πέρα τα στελέχη της Ομόνοιας, καταργεί τις δημοκρατικές εκλογές από τη βάση, από τον κόσμο, συγκεντρώνει διορισμένους ανθρώπους και αυτές τις θεωρεί εκλογές. Οι διαμαρτυρίες γι’ αυτή την κατάσταση, κι από μέλη του Γενικού Συμβουλίου μάλιστα, είναι έντονες.

Φτάσαν μέχρι εκεί που εφέτος οι νυν ηγέτες της Ομόνοιας γιόρτασαν την ίδρυση της Ομόνοιας χωρίς τους ιδρυτές, χωρίς τους πρώτους Προέδρους, βουλευτές κλπ. Δείχνει, έτσι, ανοιχτά, πως αυτοί οι άνθρωποι έχουν ξεφύγει για τα καλά από την Βορειοηπειρωτική πολιτική πληγώνοντας και πάλι βαριά την Ομόνοια, πράγμα που τέτοιο δικαίωμα δεν έχουν.   Σε σχέση με τα τελευταία γεγονότα μετά από τις βουλευτικές εκλογές του Ιουνίου 2009 στην Αλβανία, αλήθεια ο Ελληνισμός μας υπέστη ένα βαρύ πλήγμα για πολλούς λόγους και μια διάσπαση χωρίς προηγούμενο.

Όλα αυτά, όμως,  θα ξεπεραστούν αρκεί να έχομε όραμα και στόχους.
Τον Αύγουστο του 2009 το Παγκόσμιο Συμβούλιο Ηπειρωτών με Πρόεδρο τον
κ. Χρυσόστομο Δήμου, μαζί με τον  Πρόεδρο Πανηπειρωτικής Ομοσπονδίας Αμερικής και Πρόεδρο  εθνικών θεμάτων κ. Μενέλαο Τζέλιο, σε συνάντηση με Έλληνες Βορειοηπειρώτες, αφού συζητήθηκε η κατάσταση, βγήκε κάποιο πόρισμα όπως :
· Ίδρυση ελληνικού κόμματος.
· Αναδιοργάνωση της Ομόνοιας με δημοκρατικές εκλογές από τη βάση.
· Ανεξάρτητη πολιτική, που σημαίνει όχι σε προεκλογικές συμμαχίες, ούτε στην ένταξη σε αλβανικά κόμματα.
· Ενεργοποίηση των Βορειοηπειρωτών στην Ελλάδα.

Και το Κόμμα των Ελλήνων έγινε πραγματικότητα, ως αναγκαιότητα του καιρού, ως ανάγκη αλλαγής της πολύχρονης γνωστής κατάστασης, ως ανάγκη ν’ αποκτήσουμε, επιτέλους, και εμείς οι Έλληνες δικό μας κόμμα.

Επίσκεψη της ηγεσίας του MEGA στο εθνογραφικό Μουσείο

O πρόεδρος του κόμματος ΜΕGΑ-EEM Χριστάκης Κίτσιος με τους συνεργάτες του, επισκέφτηκε το Εθνογραφικό Μουσείο και την έδρα των συνταξιούχων δασκάλων νομών Αγίων Σαράντα και Δέλβινου που έχουν έδρα στο χωριό Ντερμίσι.

Ο πρόεδρος του συλλόγου των συνταξιούχων δασκάλων Γιώργος Ζαφειράτης αφού καλωσόρισε τον κύριο Κίτσιο και του ευχήθηκε καλές επιτυχίες για το κόμμα των Ελλήνων, έκανε μια ενημέρωση για την προσπάθεια των  συνταξιούχων δασκάλων, για την ανέγερση της έδρας του συλλόγου, και την συμβολή του συλλόγου για την παιδεία στο χώρο μας. «θέλομε την στήριξη σας, τόνισε ο κ. Ζαφειράτης, γιατί ο αγώνας μας είναι αγώνας για τον πολιτισμό μας, το ότι το πολύτιμο έχομε να δείξομε στους άλλους και να αφήσομε στις γενιές που έρχονται».

Ο κύριος Κίτσιος έκφρασε τα συγχαρητήρια του με τα καλύτερα λόγια για την καλή δουλειά που έχει γίνει στην έδρα του συλλόγου και το εθνογραφικό μουσείο από τους συνταξιούχους δάσκαλους και ως πρόεδρος του ελληνικού κόμματος και γιος  εκπαιδευτικών, δεσμεύτηκε να είναι πάντα δίπλα στους στυλοβάτες του ελληνισμού  συμβάλλοντας έμπρακτα για το μεγάλο και διαχρονικό πρόβλημα της παιδείας και του πολιτισμού στον τόπο μας.  

Σταθερά βήματα για την οργάνωση του MEGA -Συνήλθε διευρυμένο προεδρείο στη Βάνιστα

Tο κόμμα των Ελλήνων MEGA-ΕΕΜΜ οδηγείται σταθερά στην πορεία σωστής οργάνωσης και πολιτικής ανάδειξης σε κάθε γωνία της επικράτειας αλλά και στο εξωτερικό. Κύριο μέλημα  του κόμματος αυτού είναι η καταγραφή όλων των βορειοηπειρωτών, η βαθμιαία και πλήρη ένταξή τους σ’ αυτό το μοναδικό οικείο πολιτικό  τους σχήμα,  η σωστή διευθέτηση και λύση των βασικών προβληματισμών  του Ελληνισμού στην Αλβανία. Γι’ αυτό το λόγο, το διευρυμένο προεδρείο του με επικεφαλής τον πρόεδρο κύριο Χρηστάκη Κίτσιο συνήλθε το Σάββατο  18.09.2010 στη Βάνιστα της Δερόπολης για να ανακοινώσει τον τρόπο διοργάνωσης του κόμματος  από τη βάση, να ορίσει τους υπεύθυνους σε κάθε χωριό, συνοικία ή περιφέρεια καθώς και να προσδιορίσει τις κατευθυντήριες  για το Προγραμματικό Συνέδριο και την πολιτική εν όψει των επικείμενων τοπικών εκλογών.

  Ο πρόεδρος, κύριος Κίτσιος ανέπτυξε σε όλες τις διαστάσεις τους τα παραπάνω θέματα και έκανε έκκληση σε όλους τους παρευρισκόμενους να ξεκινήσουν εκστρατεία ενημέρωσης του κάθε ΄Ελληνα για τους στόχους, το πρόγραμμα και το καταστατικό του κόμματος καθώς και για την ώριμη πρόσφατη προσπάθεια της ηγεσίας για την κατάρτιση στρατηγικής στα θέματα παιδείας ,ιδιοκτησιών και εφαρμογής της Σύμβασης Πλαίσιο για τις Εθνικές Μειονότητες. Για μία ακόμη φορά ο πρόεδρος τόνισε ότι το πρόγραμμά μας αρμόζει στους ΄Ελληνες και τα προβλήματά τους γι΄αυτό δεν πρέπει να διστάζουμε να συζητάμε με όλους αυτούς με αγάπη, σεβασμό και συνέπεια ανεξαρτήτως των μέχρι τώρα πολιτικών πεποιθήσεων ή τοποθετήσεων, γιατί η ιδεολογία μας είναι μόνον ο Ελληνισμός και μόνον ο Ελληνισμός και οι πόρτες του κόμματος «Εθνική Ελληνική Μειονότητα για το Μέλλον» είναι και θα είναι πάντα ανοιχτές. Τόνισε ότι, οι προσπάθειες της πεπαλαιωμένης πολιτικής στο χώρο μας να στιγματίσουν το κόμμα ως μόρφωμα ή θυγατρικό δεξιάς  πέφτουν στο κενό και αντιστρέφονται κατά της ίδιας αυτής πολιτικής που εξακολουθεί να παραπλανεί τους ΄Ελληνες  παγιδεύοντας και την αγαπητή οργάνωσή τους την Ομόνοια στα γνωστά τεχνάσματα της συνεχόμενης αντιδημοκρατικής διαδικασίας.

              
Στη σύσκεψη αυτή τέθηκαν πολλά ερωτήματα και υποβλήθηκαν πολλές ωφέλιμες προτάσεις τόσο για την οργάνωση του κόμματος όσο και για τα άμεσα προς συζήτηση θέματα του Ελληνισμού, όπως λ.χ. για τη γενική απογραφή του πληθυσμού στην Αλβανία όπου προτάθηκε η συγκρότηση εξειδικευμένης επιτροπής που θα διαχειριστεί εκ μέρους του κόμματος όλη τη διαδικασία μέχρι τη διασφάλιση του αδιάβλητου στην απογραφή.

Συζητήθηκε και αποφασίστηκε επίσης η άμεση έκδοση της εφημερίδας του κόμματος και η ενεργοποίηση της ηλεκτρονικής επικοινωνίας με τα μέλη σε όλο τον κόσμο, καθώς και η οικονομική ενίσχυση του θεσμού μέσα από προσφορές των μελών και οπαδών του.

Γίνεται πλέον κυρίαρχος στο κόμμα «Εθνική Ελληνική Μειονότητα για το Μέλλον» ο εποικοδομητικός διάλογος όχι μόνον στην ηγεσία, αλλά και στην επικοινωνία με τον απλό ΄Ελληνα όπου κάθε μέρα κερδίζει έδαφος στα πολιτικά δρώμενα του τόπου.

Γραφείο Τύπου MEGA

Το τέλος μιας εποχής;!...

- του Χριστάκη Κίτσιου, προέδρου MEGA - 

«τίποτε δεν είναι πιο επικίνδυνο από την προσπάθεια ενός πολιτικού κατεστημένου να υπαγορεύσει την αλήθεια.»
Μιchel Foucault






Εδώ και ολίγους μήνες στο χώρο της Ε.Ε.Μ. δημιουργήθηκε ένας νέος πολιτικός φορέας: το Κόμμα της Εθνικής Ελληνικής Μειονότητας για το Μέλλον (ΜΕGΑ). Οι ιδρυτές του, υπερασπίζονται την ιστορική του αναγκαιότητα. Ποια είναι η πραγματικότητα πάνω σε αυτό;

Κατά την δική μου ταπεινή άποψη, σήμερα ζούμε σε μία ρευστή κατάσταση, ενός γοργά μεταλλασόμενου και αντιφατικού κόσμου. Ο οικονομικός μετασχηματισμός και η πολιτική εξέλιξη τα τελευταία 20 χρόνια, δεν έχουν συγκεκριμένη, θετική σε στρατηγική κατεύθυνση για εμάς. Ο τόπος
οδηγείται σε γρήγορη γήρανση, που μας βγάζει σε οικονομική και κοινωνική στασιμότητα. Για να αποφύγουμε την κάθε αρνητική συνεπεία χρειάζεται να γνωρίζουμε πια είναι η κινητήρια δύναμη του τόπου μας, να εκτιμήσουμε σωστά την αναγκαιότητα της ανάπτυξης της οικονομίας και της ενότητας, να τα αξιοποιήσουμε.

Είναι γνωστό πως η διασφάλιση της ενότητας δεν είναι τόσο εύκολη υπόθεση, όσο η επιθυμία γι’ αυτήν. Στην πρώτη γραμμή ως τώρα δεν κατορθώσαμε να εξασφαλίσομε την ενότητα. Πιθανόν γιατί δεν είχαμε ξεκάθαρο το τι είναι η ενότητα και πως πραγματοποιείται. Ίσως δεν καταλάβαμε πως η ενότητα μπορεί να πραγματοποιηθεί όταν ο κάθε Έλληνας Βορειοηπειρώτης θα θεωρήσει το εαυτό του Έλληνα Βορειοηπειρώτη από πολιτική άποψη, όχι μόνον ως πολιτιστική ή γλωσσική ταυτότητα. 
Η κάθε προσπάθεια να πετύχουμε την ενότητα όχι με την πίστη αλλά με το συμφέρον, μας οδήγησε στην εικόνα μίας ακρωτηριασμένης μειονότητας, σε σημείο που αμφιβάλλω αν μπορούμε να μιλάμε για μία και πραγματική μειονότητα.

Οι περιορισμοί της πολιτικής ελευθερίας και η καταπάτηση των μειονοτικών δικαιωμάτων δεν μπορούν να συνεχιστούν στο πλαίσιο ενός διαρκώς διευρυμένου κοινωνικού και οικονομικού πλουραλισμού. Αυτό μας οδήγησε σήμερα σε μία σοβαρή πολιτική κρίση. Για να ξεπεράσουμε την
κρίση αυτή, πρέπει να πετύχουμε την κινητοποίηση των κοινωνικών δυνάμεων στις πιέσεις των οποίων κανένα καθεστώς όσο καταπιεστικό και αν είναι δεν μπορεί να αντέξει.

Το κάστρο της αποκλειστικής εκπροσώπησης του Βορειοηπειρωτικού Ελληνισμού είναι πλέον φανερό, φτιαγμένο λιγότερο από πράξη και περισσότερο από λόγια και ίντριγκα, πράγμα που μας οδήγησε σε εμφύλιο σπαραγμό. Η αποκλειστικότητα της Ομόνοιας και ως προέκταση του ΚΕΑΔ,
τώρα είναι μάλλον μια μακρινή ανάμνηση παρά ένας τίτλος που της ανήκει δικαιωματικά. 
Το γεγονός της ίδρυσης του ΜΕGΑ θα οδηγήσει αναπόφευκτα στη διαμόρφωση μιας διαφορετικής αντίληψης για τον κόσμο. Στον χώρο μας έχει αρχίσει να διαμορφώνεται ήδη ένα ισχυρό ρεύμα, μία άλλη άποψη, που υποστηρίζει μια πραγματική ρήξη με το παρελθόν.

Οι νεαροί διανοούμενοι της ιδρυτικής ομάδας, δείχνουν αποφασισμένοι να αλλάξουν το πρόσωπο της Εθνικής Ελληνικής Μειονότητας. Και αυτό φαίνεται πως το έχουν ξεκάθαρο: το πρόσωπο της, αλλάζει με τον πολιτικό της εκφραστή. Το ΜΕGΑ οικοδομείται πάνω σε εθνική ελληνική βάση.
Ιδεολογία του, η προστασία των ατομικών και ελληνικών μειονοτικών δικαιωμάτων σύμφωνα με τους διεθνείς οργανισμούς και το διεθνές δίκαιο. Βασική του αρχή, να αναπτύσσουμε ισχύ με την τήρηση των δημοκρατικών αρχών. Ξεκαθαρίζει πως έχουμε ανάγκη από μια αρχιτεκτονική προσπάθεια για την επίλυση των προβλημάτων της Εθνικής Ελληνικής Μειονότητας με σειρά προτεραιοτήτων και κεντρικό στρατηγικό μέτωπο.

Η γενιά του ΜΕGΑ είναι η γενιά της πολιτικής ωρίμανσης, η οποία ωρίμασε την περίοδο των πραγματιστικών οικονομικών μεταρρυθμίσεων, και πιθανόν να είναι περισσότερο διατεθειμένη για οικονομική μετεξέλιξη.
Πιστεύει πως η έξοδος προς ένα καλύτερο μέλλον δεν ανήκει στο εγώ, αλλά μόνον στο εμείς. Ψάχνει, βασίζεται και απευθύνεται σε δεξαμενές σκέψης. Επιδιώκει να εντάξει στους κόλπους της ηγεσίας του πιθανόν απόφοιτους δυτικών πανεπιστημίων (Ελληνικών και όχι μόνο), επιχειρηματίες με ένα πραγματικό προσανατολισμό, που θα διακατέχονται από την κοινή επιθυμία να αναβαθμίσουν το χώρο μας. Τελικός προορισμός της όποιας προσπάθειας να είναι η ανάπτυξη και η προώθηση μιας διαφορετικής, νεότερης και ανοιχτόμυαλης πολιτικής ελίτ. Στοχεύει να οργανώσουμε προγράμματα με νέους φιλόδοξους για την πολιτική και την οικονομία, γιατί είναι εκατοντάδες οι νέοι που εξοικειώθηκαν με το ελληνικό δημοκρατικό σύστημα, και είναι πραγματικές δεξαμενές σκέψης.
Η προσέγγισή τους θα έχει σημαντικότατα ευεργετικά αποτελέσματα για τον τόπο μας.

Οι μεταρρυθμιστές της νέας πολιτικής, τολμούν και προσδοκούν να αντιπροσωπεύουν μια «κρίσιμη μάζα», για να μπορέσει να πραγματοποιήσει μια ψυχολογική ρήξη με το παρελθόν. Είναι σχεδόν απίθανο η επόμενη γενιά που θα αναλάβει την ηγεσία του ΜΕGΑ να αποτελεί δημιούργημα οποιουδήποτε μηχανισμού.

Για να πετύχει το ΜΕGΑ πρέπει με υπομονή, να διατηρήσει ανοιχτή σχέση με τους δικούς μας ανθρώπους στην Ελλάδα, (αδελφότητες και άλλους), με προοπτική μιας ολοένα ευρύτερης και βαθύτερης σχέσης, ενώ παράλληλα να φροντίζει με επιμονή για τη διαμόρφωση και την ενίσχυση εκείνου του περιβάλλοντος που θα αποθαρρύνει όποιες προσπάθειες κάνουν κάποιοι, να γυρίσουν πίσω το ρολόι της Ε.Ε.Μ. Το κόμμα ΜΕGΑ ζητάει να συμβάλουν με τον τρόπο τους όλοι, πολιτικοί, δημοσιογράφοι, συγγραφείς, άνθρωποι των γραμμάτων και των τεχνών, να ενωθούν ενάντια την υπάρχουσα κατάσταση.

Η σημερινή κατάσταση θέτει το ερώτημα προς κάθε υπεύθυνα σκεπτόμενο Βόρειο Ηπειρώτη:
Το σημαντικότερο για την δική μας ιστορία είναι να διατηρήσουμε την υπάρχουσα ηγετική ομάδα και τα προνόμιά της ή η κατάρρευση της μειονότητας;

Νομίζω πως ο αμοραλισμός της νυν ηγετικής ομάδας, έχει ξεπεράσει τα όρια. Η προσπάθεια μερικών να παίξουν το χαρτί του αντιμπερισισμού, δεν λειτουργεί σε καμία περίπτωση ως ενοποιητική δύναμη σε αυτή τη φάση, διότι δεν το ασπάζεται η πλειοψηφία των Ελλήνων. Γνωρίζουν όλοι τώρα τις συμμαχίες των τελευταίων χρόνων: την επταετία της σοσιαλιστικής συνεργασίας και την τετραετία της δημοκρατικής συνεργασίας που σύναψε η ηγετική ομάδα και ποια τα αποτελέσματα που αποκομίσαμε για τα εθνικά μας θέματα. Οι απόψεις αυτές είναι εργαλεία του σκοπού τους, πάνε να τις μετατρέψουν σε θέση ιδεολογικής άμυνας.

Η εκστρατεία τους με μαύρη προπαγάνδα, που δυστυχώς ακόμη βρίσκει έδαφος σε αρκετούς αφελείς μας συμπατριώτες, κρύβει τις «ύπουλες συνωμοσίες» τους. Οι διαδόσεις, πως το κόμμα ΜΕGΑ είναι δημιούργημα Μπερίσα, δεν είναι τίποτα άλλο εκτός του φύλλου συκής που πάνε κάποιοι να καλύψουν τη γύμνια τους. Η εφαρμογή από την παρέα αυτή την στιγμή της πολιτικής της ισχύος και της επιθετικότητας, εκτιμώ θα την οδηγήσει σε σίγουρη ήττα γιατί κάνει αδέξιους χειρισμούς στην όλη  της πολιτική.

Η αντίληψη ότι στη μειονότητα υπάρχει μόνο μια δύναμη που «μετράει», και συνεπώς οι άλλοι πρέπει να προσαρμοστούν στις επιλογές της, επισπεύδει τις εξελίξεις για τον τερματισμό αυτής της αντίληψης. Η εποχή της «υπέροχης απομόνωσης» κατά την οποία ο ένας επεμβαίνει αποκλειστικά και επιλεκτικά για κάθε θέμα και άτομο σε Αλβανία και Ελλάδα, τελείωσε.
Τελείωσε, γιατί έβαλε προτεραιότητα την παρέα και το συμφέρον της.
Εφαρμόστηκε στην πράξη σκληρά και απάνθρωπα, με τεράστιες αρνητικές συνέπειες. Ψαλίδισε τις όποιες φιλοδοξίες των άλλων και δεν ασχολήθηκε με τα μεγάλα προβλήματα του τόπου. Αυτό μας οδήγησε στο συνεχή ακρωτηριασμό της Ομόνοιας, στην αύξηση του δημοκρατικού ελλείμματος
στο χώρο μας.

Νομίζω πως τώρα περισσότερο από κάθε άλλη φορά, στην κατάσταση στην οποία βρισκόμαστε, χρειάζεται να αποφύγουμε τον εγωκεντρισμό που καλλιέργησε η πολιτική μας τάξη και να περάσουμε στη συλλογική απόφαση των πραγμάτων. Όλοι οι παράγοντες του τόπου μας να συμβάλουν σε αυτή
την μετάλλαξη. Να ξέρουμε ποιο είναι το μέλλον μας για να πάμε προς τα εκεί. Να ενώσουμε τις δυνάμεις στη ρευστή και επικίνδυνη ιστορική φάση στην οποία βρίσκεται ο τόπος μας. Να κάνουμε μια ριζική αναθεώρηση των βασικών αξόνων της πολιτικής μας. Η προσπάθεια νομίζω θα μείνει
ανολοκλήρωτη αν η Αθήνα συνεχίσει να αποστρέφεται την Ε.Ε.Μ., και αν δεν συνειδητοποιήσουμε όλοι μας ότι η διαδικασία επαναπροσδιορισμού είναι αναγκαστική για όλους μας.

ΤΟ ΠΑΡΟΝ: υπουργείο Εξω(φρεν)ικών (19/9/2010)

— Ασχολείται κανείς στο υπουργείο... εξωφρενικών με τη μειονοτική εκπαίδευση στη Βόρειο Ήπειρο; Οι ελλείψεις και η εγκατάλειψη είναι τραγικές και πρόκειται περί εγκληματικής αδιαφορίας, εάν δεν είναι απλώς ένα ακόμη βήμα στην πορεία πλήρους αφελληνισμού της Βορείου Ηπείρου.

Συνέντευξη του Έλληνα Γενικού Πρόξενου Κορυτσάς κ. Θεόδωρου Οικονόμου

- στον εκδότη Θόδωρο Βεζιάνη -

     
     "Η ΚΟΡΥΤΣΑ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΓΝΩΣΤΗ 
     ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ"

·          









            - Ποια είναι  τα συναισθήματά σας, ερχόμενος στην υπέροχη αυτή πόλη της Κορυτσάς, στην  πόλη με πολιτισμό, ιστορία, φυσικές καλλονές, αλλά και στην πόλη που σχεδόν όλοι οι κάτοικοί της, ορθόδοξοι, μουσουλμάνοι, Έλληνες ( συμπεριλαμβανόμενοι και οι χλαχόφωνοι Έλληνες), αγαπούν την Ελλάδα και το εκδηλώνουν αυτό με διάφορους τρόπους;

=Γ.Πρόξενος: Η πόλη της Κορυτσάς μου ήταν γνωστή από την ιστορία, ως η πρώτη πόλη στην Ευρώπη, η οποία απελευθερώθηκε από τις δυνάμεις του άξονα. Μου ήταν  επίσης γνωστό ότι, προ του καθεστώτος του Χότζα, σχεδόν όλοι οι βλαχόφωνοι κάτοικοί της και όχι μόνο, ήταν Έλληνες. Αναλαμβάνοντας τα καθήκοντά μου έταξα ως κυριότερο στόχο μου την αναζήτηση της ελληνικής συνείδησης του πληθυσμού.

·           - Στην Κορυτσά βιώνει ένα από τα εκλεκτότερα κομμάτια του ελληνικού έθνους, ο Βλαχόφωνος Ελληνισμός, που κουβαλάει μαζί του την ένδοξη ιστορία της Μοσχοπόλεως, του μεγαλύτερου πολιτιστικού κέντρου των Βαλκανίων. Όμως τα γεγονότα μετά από τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο και ειδικά  μετά από το απαίσιο κομμουνιστικό πέρασμα μισού αιώνα στην Αλβανία, προσπάθησαν με κάθε τρόπο να σβήσουν αυτόν τον Ελληνισμό, ο οποίος τώρα ξαναβρίσκει τις ρίζες του.           Τι έχετε να μας πείτε γι’ αυτό το πρόβλημα ;

= Γ.Πρόξενος: Είναι γεγονός ότι το μεγαλύτερο τμήμα του Ελληνισμού της Κορυτσάς αποτελείται από το βλαχόφωνο στοιχείο. Εναντίον των ατόμων αυτών εστράφει κυρίως το καθεστώς Χότζα με διάφορους τρόπους (π.χ. αλλοίωση ονομάτων, κατάργηση ελληνικής εκπαίδευσης, απαγόρευση αναγραφής ελληνικής εθνικότητας στα κατά τόπους ληξιαρχεία κ.ά.). Στα κακά που άφησε πίσω το καθεστώς αυτό θα πρέπει να προστεθεί και ο φόβος της ελεύθερης έκφρασης της ελληνικότητας των βλαχόφωνων και αυτό είναι σήμερα  ο κυριότερος εχθρός, τον οποίο αντιμετωπίζουμε, διότι ο φόβος αυτός έχει ριζώσει στις ψυχές των ανθρώπων μετά από 50 χρόνια στυγνής καταπίεσης.    

·         - Τι προσπάθειες γίνονται για την εκμάθηση της ελληνικής γλώσσας στην Κορυτσά ;

= Γ.Πρόξενος: Στην Κορυτσά η εκμάθηση της ελληνικής γλώσσας ακολουθεί δυο δρόμους: Ο πρώτος αφορά τα Ελληνικά Εκπαιδευτήρια «Όμηρος», τα οποία ασχολούνται με την πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση και συγκεντρώνουν σήμερα 450 μαθητές περίπου. Ο άλλος δρόμος αφορά τα Ελληνικά Φροντιστήρια «Αριστοτέλης», τα οποία απευθύνονται σε όλες τις ηλικίες και φιλοξενούν περισσότερους από 500 ενδιαφερόμενους στην εκμάθηση της Ελληνικής. Οι δύο αυτοί θεσμοί λειτουργούν εδώ και αρκετά χρόνια στην Κορυτσά με μεγάλη επιτυχία. 

·            - Τι  θα λέγατε για ένα  γενικό βιβλιοπωλείο στην Κορυτσά, το οποίο θα έχει ελληνικά βιβλία, αλβανικά και άλλων γλωσσών, όπως και εφημερίδες διάφορες, του εδώ Ελληνισμού, της Ελλάδος και σε διάφορες άλλες γλώσσες;

= Γ.Πρόξενος: Πιστεύω ότι θα είχε επιτυχία, διότι ημερήσιος τύπος στην Κορυτσά δεν υπάρχει, ενώ ο ξένος τύπος και οι ξένες εκδόσεις είναι δυσεύρετες.  

·            - Πως εξελίσσεται η επιχειρηματική παρουσία της Ελλάδος στην Κορυτσά και γενικότερα στην ευρύτερη περιοχή;

 = Γ.Πρόξενος: Υπάρχει σημαντική ελληνική επιχειρηματική παρουσία από τα πρώτα σχεδόν χρόνια μετά την πτώση του κομμουνιστικού καθεστώτος. Οι Έλληνες επιχειρηματίες στην περιοχή προέρχονται κυρίως από το χώρο της Δυτικής Μακεδονίας.

·          

     - Μάθαμε πως ενδιαφέρεστε για μια υγειή Ομόνοια. Τι μπορείτε να μας πείτε γι’ αυτό το θέμα ;

= Γ.Πρόξενος: Εις ότι αφορά την Ομόνοια στην Κορυτσά, η έλευσή μου στην πόλη την βρήκε εντελώς αποδυναμωμένη, με ένα σύνολο ενεργών μελών λιγότερα από 100. Επιπλέον η οργάνωση ταλανιζόταν από σκάνδαλα, διαφθορά και σχεδόν πλήρη κοινωνική απαξίωση. Μετά από πολλές σημαντικές προσπάθειες που κατέβαλαν ορισμένα  δυσαρεστημένα με την κατάσταση αυτή μέλη, τα οποία έλαβαν τη στήριξη του Γεν. Προξένου, η κατάσταση έχει βελτιωθεί άρδην. Σήμερα η Ομόνοια Κορυτσάς έχει περισσότερες από 300 αιτήσεις εγγραφής, έχει εκδώσει 700 νέες ταυτότητες μέλους και λειτουργεί παραρτήματα σε Ερσέκα, Λεσκοβίκι, ενώ διοργανώνει και τη λειτουργία νέων σε Πόγραδετς και Μπιλίστι. Η ανταπόκρηση της κοινωνίας στη μεγάλη αυτή προσπάθεια είναι συγκινητική. 

Το 40ήμερο μνημόσυνο του Αριστοτέλη Γκούμα

Τη μνήμη του αδικοχαμένου Αριστοτέλη Γκούμα τίμησε την Κυριακή 19 Σεπτεμβρίου η  Χιμάρα και όλος ο Βορειοηπειρωτικός Ελληνισμός, στο Τεσσαρακονθήμερο μνημόσυνο  με συμμετοχή πλήθους κόσμου, πολιτικών εκπροσώπων της Εθνικής Ελληνικής Μειονότητας και ελλαδικών κομμάτων.
Μετά τη Θεία Λειτουργία στον Ιερό Ναό Αγίων Πάντων, ο Μητροπολίτης Αργυροκάστρου Δημήτριος, ετέλεσε το μνημόσυνο εκφράζοντας τα συλλυπητήριά του, ενώ στη συνέχεια τελέστηκε τρισάγιο στον τάφο του Αριστοτέλη στο κοιμητήριο της Χιμάρας.

Οι δηλώσεις του προέδρου του κόμματος των Ελλήνων Χριστάκη Κίτσιου στα αλβανικά κανάλια:

Χρ. Κίτσιος: Είμαστε εδώ για να συμμετάσχουμε στον πόνο της οικογένειας του Αριστοτέλη Γκούμα και ταυτόχρονα να διαμαρτυρηθούμε κατά του εξτρεμισμού και του εθνικισμού απ’ όπου κι αν προέρχονται.

Δημοσιογράφος: Ενώ δεν έχει αποφανθεί ακόμα η δικαιοσύνη για το συγκεκριμένο άτομο, εσείς έχετε προδικάσει την πράξη αυτή ως εθνικιστική;

Χρ. Κίτσιος: Από τις πληροφορίες που έχουμε αλλά και από την τοποθέτηση του ίδιου του Αλβανού Πρωθυπουργού, γνωρίζουμε ότι η δολοφονία του Αριστοτέλη Γκούμα ήταν πράξη μίας έξαρσης εθνικισμού.