Δευτέρα, 3 Ιουνίου 2013

Της προδοσίας το κάγκελο!

Όσοι δεν πάσχουμε από επιλεκτική αμνησία θυμόμαστε την περίοδο από το 1996 μέχρι το 2009 όπου για τα μέλη και τους υποστηρικτές της εθνικής οργάνωσης "Ομόνοια", τα ελληνικής καταγωγής στελέχη του Σοσιαλιστικού Κόμματος Αλβανίας αποτελούσαν τους επάρατους προδότες και διασπαστές του Βορειοηπειρωτικού Ελληνισμού, αφού δεν νοείτο να εμφανίζεται ως εκπρόσωπος του κάποιος που θα δραστηριοποιούταν εκτός Ομόνοιας και του Κόμματος Ένωση Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και πόσο μάλλον μέσα από τις τάξεις ενός αλβανικού κόμματος. 

Η αρχή έγινε στα μέσα της δεκαετίας του 1990 όταν ο Βαγγέλης Τάβος από τους Γεωργουτσάτες αποφάσισε να αφήσει την Ομόνοια και να ενταχθεί στο ΣΚ, το οποίο τον έχρισε υποψήφιο βουλευτή για την έδρα του νομού Αργυροκάστρου. Κάτω από τη σημαία της μετεξέλιξης του Κόμματος Εργασίας Αλβανίας ο Βαγγέλης Τάβος κέρδισε τρεις συνεχόμενες φορές την βουλευτική έδρα που αντιστοιχούσε στη Δρόπολη, το Πωγώνι, τη Λιτζουριά κ.α, απέναντι στους υποψηφίους της Ομόνοιας-ΚΕΑΔ και συγκεκριμένα δύο φορές τον Βαγγέλη Ντούλε (1997, 2001) και μία φορά τον Σπύρο Ξέρρα (2005). Παράλληλα, κατά το ίδιο χρονικό διάστημα με το ρεύμα Τάβου, το Σοσιαλιστικό Κόμμα κατάφερνε να αναδεικνύει σε Επάρχους Άνω και Κάτω Δρόπολης τους εκλεκτούς του Πάνο Λιούλιο και Πάντο Τόλη αντίστοιχα.
Έτσι καθιερώθηκε από τις φιλο-κεαδικές εφημερίδες όπως το "Λαϊκό Βήμα" και την "Φωνή της Ομόνοιας" (όποτε αυτή κυκλοφορούσε) ο χαρακτηρισμός "ταβο-λιουλιο-τόληδες", ώστε να  ειρωνευτούν όσους συντάσσονταν με το Σοσιαλιστικό Κόμμα συντελώντας στη διάσπαση της Εθνικής Ελληνικής Μειονότητας ως άλλοι "δούρειοι ίπποι" και "πεμπτοφαλαγγίτες".
Ο Τάβος από την πλευρά του ισχυριζόταν ότι αποτελούσε και ο ίδιος εκπρόσωπο των Ελλήνων μειονοτικών μέσα από τις τάξεις ενός άλλου κόμματος απ' όπου θα βοηθούσε στην προώθηση των συμφερόντων της μειονότητας. Αυτό φυσικά δεν μπορούσε να γίνει ανεκτό από τους πατριώτες που ήταν πιστοί στην ιδέα της Ομόνοιας.

Όμως το ρεύμα της προδοσίας από τη Δρόπολη σιγά σιγά πέρασε και στο Βούρκο όπου εξελέγη βουλευτής ο Στέφανος Τσίπας δύο φορές (2001, 2005) με το ΣΚ, όπως και ο Θοδωρής Μπέης (2001), ενώ εξελέγησαν Έπαρχοι ο Βασίλης Χαρμπάτσης στη Φοινίκη το 2000 και ο Σπύρος Παππάς στο Αλύκο το 2003.
Το 2005 το ΚΕΑΔ συμμετείχε στην κυβέρνηση του προέδρου του Δημοκρατικού Κόμματος Σαλί Μπερίσα, προτείνοντας ως Υπουργό Εργασίας τον Κώστα Μπάρκα και Περιφερειάρχη Αργυροκάστρου τον Σπύρο Ξέρρα (καθώς και διευθυντικά στελέχη στις δημόσιες υπηρεσίες), μία συνεργασία που επισφραγίστηκε και με την στήριξη του ΔΚ στις υποψηφιότητες του ΚΕΑΔ για τις δημοτικές εκλογές του 2007.
Όλα αυτά μέχρι που φτάσαμε στη χρονιά ορόσημο 2009. Στις βουλευτικές εκλογές εκείνου του έτους καταργήθηκαν οι εκατό μονοεδρικές περιφέρειες και όλες οι βουλευτικές έδρες θα καθορίζονταν από το ποσοστό που θα κέρδιζε το κάθε κόμμα ανά περιφέρεια. 
Το ΚΕΑΔ, συμμάχησε προεκλογικά με το ΣΚ και τα στελέχη του αναγκάστηκαν να ρίξουν τους τόνους ή καλύτερα να ξεχάσουν παντελώς τους απαξιωτικούς χαρακτηρισμούς που χρησιμοποιούσαν μέχρι πριν λίγες μέρες για τους μειονοτικούς σοσιαλιστές.
Για τους δικούς τους προσωπικούς λόγους αντέδρασαν οι κύριοι Ξέρρας και Μπάρκας (με πρόσχημα την ιδεολογία), οι οποίοι αυτομόλησαν στο Δημοκρατικό Κόμμα. Οι ίδιοι υποστήριζαν με παρρησία ότι μέσα από το κόμμα του Μπερίσα θα παρέμεναν Ομονοίτες και θα εκπροσωπούσαν σωστά τον Βορειοηπειρωτικό Ελληνισμό. Φυσικά αυτό δεν έπεισε τη ηγεσία της Ομόνοιας η οποία και τους διέγραψε, με τους προδότες πλεόν τώρα να φέρουν την δεξιά ταμπέλα των μπερισικών διασπαστών.


Και φτάνουμε αισίως στο 2013, όπου σε αυτές τις βουλευτικές εκλογές υπάρχει ένα νέο κόμμα που απευθύνεται αποκλειστικά στους Έλληνες, η ΕΕΜΜ, το οποίο κατηγορείται από την επίσημη Ομόνοια ως "μπερισικό, διασπαστικό μόρφωμα". Προηγήθηκαν βέβαια οι δημοτικές εκλογές του 2011 όπου οι υποψήφιοι του ΚΕΑΔ επικράτησαν των "δεξιών διασπαστών" της ΕΕΜΜ, στις οκτώ αναγνωρισμένες επαρχίες της Ελληνικής Μειονότητας, χάρη στην ολοκληρωτική στήριξη που είχαν από τους πρώην προδότες, δηλαδή τους μειονοτικούς σοσιαλιστές... 
Παράλληλα δεν πρέπει να ξεχνάμε και τη στήριξη του προέδρου του ΚΕΑΔ Βαγγέλη Ντούλε και μόνο αυτού με τους Τσάμηδες του PDIU, στον Φάτος Νάνο για το αξίωμα του Προέδρου της Αλβανικής Δημοκρατίας πέρσι, του πολιτικού που ως πρόεδρος του ΣΚ και πρωθυπουργός, υπήρξε ο ηθικός αυτουργός για τις εκλογές βίας και νοθείας στη Χιμάρα το 2000 και το 2003 κατά της υποψηφιότητας Μπολάνου, μαζί και με τον Κώτσο Κοκεδήμα, στέλεχος του ΣΚ από το Κηπαρό και υποψήφιο σήμερα βουλευτή.

Αλλά στις βουλευτικές εκλογές του 2013 η Ομόνοια πήγε ένα βήμα παραπέρα. Δεν αρκέστηκε να συμμαχήσει ξανά με το ΣΚ, αλλά επέτρεψε στον πρόεδρο του παραρτήματος της στα Τίρανα Ανδρέα Μάρτο να κατέβει υποψήφιος με το αριστερό κόμμα στην Περιφέρεια Αυλώνας!
Ο κ. Μάρτος δηλαδή έκανε αυτό ακριβώς που υποστήριζαν ότι έκαναν πιο πριν οι κύριοι Τάβος, Ξέρρας και Μπάρκας σε προηγούμενες εκλογικές αναμετρήσεις: "Εκπροσωπεί την Ομόνοια και      τον Ελληνισμό μέσα από τη λίστα άλλου κόμματος".
Όμως το καταστατικό της Ομόνοιας γράφει ξεκάθαρα ότι "μόνο το ΚΕΑΔ είναι ο κομματικός φορέας μέσα από τον οποίο εκφράζεται". Συνεπώς η ηγεσία ή έπρεπε να διαγράψει τον Μάρτο ή να ζητήσει συγγνώμη από τους Ξέρρα και Μπάρκα.
Κι όμως τίποτα από αυτά δεν έγινε αφού η αποσκίρτηση του Μάρτου έγινε με την ευλογία του προέδρου του ΚΕΑΔ Βαγγέλη Ντούλε. Απλά τα πράγματα.

Τέλος αντιγράφουμε σχετικό σαρκαστικό άρθρο του ιστολογίου Βορειοηπειρώτης

Γράφει ο Ευλογητός



Ο Ανδρέας Μάρτος συνοδεύει τον ανθέλληνα
υποψήφιο του ΣΚ στην Αυλώνα, Κ. Κοκδήμα
στο ελληνικό χωριό Καραχάτζι της Φοινίκης   


Ο Ανδρέας Μάρτος, πρόεδρος της Ομόνοιας Τιράνων έρχεται να προστεθεί στη λίστα των προδοτών. Εγκατέλειψε την ΟΜΟΝΟΙΑ – ΚΕΑΔ και πήρε την έκτη θέση στη λίστα του ΣΚ για την Περιφέρεια Αυλώνας. Αποφάσισε κι εκείνος να ακολουθήσει την Οδό Προδοσίας!   

Και ανέλαβε το επώδυνο ταξίδι. Κάπου υπήρχε μια διασταύρωση. Ο ένας δρόμος έγραφε: δεξιά προδοσία. Ο άλλος έγραφε: αριστερά προδοσία. Από δω προδίδεις. Από κει ενδίδεις. Δεν κώλωσε μπροστά στο δίλημμα. Αλλά επωφελήθηκε από ένα κριτή που βρίσκονταν εκεί και τον ρώτησε:
- Δεν υπάρχει τρίτη οδός;
Και του απαντάει ο κριτής που έλεγχε τα διαπιστευτήρια του: Υπάρχει, αλλά είναι στο τέλος.
-Μα, στο τέλος της δεξιάς ή της αριστεράς;
Για να του απαντήσει ξανά ο κριτής.
Στο τέλος και οι δύο δρόμοι ενώνονται σε έναν ξανά. Εκεί είναι η Οδός Πατριωτισμού.
- Και ποιον θα ανταμώσω εκεί; - τον ξαναρωτάει ο Μάρτος.
-Εκεί είναι οι Ντούλες και ο Μπολάνος.

-Μα αυτοί πώς έφτασαν εκεί, ξαφνιάζεται ο Μάρτος. Από την ίδια οδό ή από την πίσω πόρτα;
- Όχι, του απαντάει ο κριτής. Ο Ντούλες κίνησε από την Οδό που θα ακολουθήσεις κι εσύ, ενώ ο Μπολάνος βάρεσε δεξιά μεριά. Αυτή πήραν παλαιότερα και ο Μπάρκας με τον Ξέρρα.
-Δηλαδή εκεί θα ανταμώσουμε όλοι;
-Εκεί.
-Με το Μπάρκα και με τον Ξέρρα; Πώς θα μπορέσουμε να μείνουμε όλοι μαζί; Αυτοί δεν είναι προδότες;
-Ναι, όπως κι εσύ, αλλά σαν εξαντλήσετε το δρόμο της προδοσίας δεν έχετε άλλη επιλογή. Το θέλετε, δεν το θέλετε θα είστε πατριώτες. Αποφάσισε τι θα κάνεις;
-Αφού είναι το θέλημα του Βαγγέλη, αυτός κάτι ξέρει περισσότερο, θα γίνω προδότης.
 Κι έγινε το θέλημα του Βαγγέλη:  Και ο Μάρτος Προδότης, όπως λέμε Ιούδας Ισκαριώτης. Αλλά προδοσία όχι ό,τι κι ό,τι. Προδοσία με σφραγίδα Ντούλε. Η πιο γλυκιά προδοσία.   


Σε εκδήλωση του ΣΚ. Στο βήμα της Rilindjas


και ο πρόεδρος της Ομόνοιας Τιράνων    

Ευλογητός    
Ο "σύμμαχος" Κοκεδήμα μιλάει για τους σοβινιστές Έλληνες  και τον «αλβανισμό» της Χειμάρρας 

2 σχόλια:

  1. Τουλάχιστον τον Κώτσιο γράψτε τον σωστά... Κοκδίμα διότι όπως τον γράφεται εσείς διαβάζεται Koqedhima.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ε όχι και Κοκεδήμα,(Koqedhima) Κοκδίμας ναι!

    ΑπάντησηΔιαγραφή